توسط : وضعیتی که تصمیم غلط وزارت بهداشت رقم زد
نظام آموزشی در سالهای اخیر تحت تاثیر عوامل بیرونی و تصمیمات مدیریتی در سالهای اخیر وضعیت متفاوت و در یک کلام یک بینظمی روزافزون را تجربه کرده است. اگر مبدا این بینظمی را همهگیری کرونا و مجازی شدن کلاسها و امتحانات مدارس و دانشگاهها و آسیبهای ناشی از آن در نظر بگیریم، باید روند تصمیمات پس از پایان این پاندمی به سمتی حرکت میکرد که نظم را به نظام آموزشی برگرداند. اما نه تنها این نیوفتاد بلکه زیرساختهایی که در اثر نیاز مقطعی به آموزش مجازی ایجاد شد و به بهانه یک امکان برای برگزاری در کلاس در شرایط ضرور پایدار ماند نتیجهای معکوس از خود به جا گذاشتند و در سالهای اخیر شاهد تعطیلیهای متعدد دانشگاهها و مدارس بودهایم به نحوی که افت تحصیلی کاملا مشهود بوده و آثار خود را در ارزشیابیها به خوبی نشان داده است.
اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود. تولید بینظمی در نظام آموزشی در ایام اخیر وارد مرحله جدیدی شده است. وزارت بهداشت که از همان ابتدای روی کار آمدن دکتر ظفرقندی، مشخص بود مشی سیاستکارانه به درون بدنه آن راه پیدا میکند، پس از اغتشاشات دیماه اقدام به صدور یک بیانیه کرد که طبق آن دانشجویانی که نمیتوانند در آزمون پایانترم شرکت کنند، این امکان برای آنها فراهم است تا بدون هیچ مشکلی اعم از حذف یا مردودی، آزمونهای خود را به زمان دیگری موکول کنند.
این تصمیم به ظاهر دلسوزانه، باعث ایجاد شرایطی بغرنج در دانشگاهها شده است. با وجود اینکه میشد این تصمیم را به گونهای اتخاذ کرد که تحت همان قانون جاری و صرفا با کمی تساهل، دانشجویانی که وضعیت مناسبی برای شرکت در آزمونها ندارند، از امتیاز این تعویق بهرهمند شوند اما وزارت بهداشت با خارج کردن حضور دانشجویان در سر جلسه امتحان از حالت اجباری، ابتدا یک گام غلط در راستای همان نظمزدایی از نظام آموزشی برداشت و در گام دوم آسیبی جبران ناپذیر به دانشجویان وارد کرد.
میل به تلاش برای برای کشاندن آشوب و نافرمانی به دانشگاه توسط گروههای سیاسی و معاند موجود در دانشگاه امری طبیعی و اجتناب ناپذیر بود که همواره در مواجهه با قانون ناکام مانده بود. امسال نیز تلاشهایی برای تحریم امتحانات انجام شده بود که طبق معمول به همان جمعهای معدود در یک تعداد دانشگاه خاص محدود میشد که نهایتا کار خود را با متون تند در کانالها و پیجها شروع میکنند و با سرخوردگی به علت همراه نشدن دانشجویان به اتمام میرسانند.
این تصمیم وزارت بهداشت اما حاکمیت قانون را کنار زد و آب به آسیاب آنها ریخت و بستر را برایشان فراهم کرد تا با خوی دیکتاتوری و ایجاد رعب تلاش کنند دانشجویان را از حضور بر سر جلسه امتحان بازدارند. دانشجویانی که هیچ مشکلی برای طی روند عادی تحصیلی خود نداشتند، تحت تاثیر عواقب این تصمیم وزارت بهداشت، مجبور شدند فضایی را بچشند که یا باید قید نظم تحصیلی خود را بزنند یا با حضور در سر جلسه آزمون سوژه تخریب این جماعت شوند.
به نظر میرسد این روند رو به آشفتگی هر بار به یک دلیل وضعیت آن بدتر میشود نیاز به یک اصلاح اساسی دارد تا چهاچوب محکم خود را دوباره بازیابد و مجددا منظم شود. اصلاحی که قطعا با سیاسی بازی و اعمال سلیقه قطعا فرسنگها با آن فاصله وجود دارد و خروجی آن همان تصمیاتی است که اینگونه همه چیز را دچار بحران میکند.
