این ذات آمریکاست!

آدم ربایی از پاناما تا ونزوئلا:

با توجه به حمله روز گذشته نیروهای ترامپ به ونزوئلا و ربایش نیکولاس مادورو، رئیس جمهور این کشور، وضعیت ویژه‌ای در کشور ونزوئلا و افکار عمومی بین‌الملل پیش آمده که ابهامات و سوالاتی در پی خود داشته است. از این رو روزنامه عصر ایرانیان در مصاحبه با احمد سبحانی، سفیر اسبق ایران در ونزوئلا به جزئیات ماجرا و وضعیت فعلی ونزوئلا و شخص مادورو پرداخته‌ است‌.
جناب دکتر، وضعیت فعلی ونزوئلا پس از ربایش آقای مادورو چگونه است؟ گروه‌های مخالف تا چه حد از قدرت مردمی جهت همراهی برخوردار هستند؟
بسم‌الله الرحمن الرحیم. خدمت شما عرض کنم که پس از حملات سنگین به برخی زیرساخت‌ها، پادگان‌ها و نقاط حساس، عملیات اصلی آمریکایی‌ها که ربایش آقای مادورو بود، آغاز شد. ظاهراً این ربایش به کمک عوامل داخلی و جاسوس‌هایی که از قبل روی آن‌ها کار شده بود صورت گرفته است؛ به‌ویژه با توجه به اینکه مبلغ ۵۰ میلیون دلار برای سر آقای مادورو جایزه تعیین کرده بودند. با این حال، کشور همچنان استوار است و طبق قانون اساسی، احتمالاً معاون رئیس‌جمهور زمام امور را به دست خواهد گرفت. همچنین ممکن است آقای «دیوسدادو کابیو» که وزیر کشور و رئیس حزب است، امور را در دست بگیرد که ایشان نسبت به آقای مادورو رویکرد تندتری دارند. بنابراین ساختار کشور پابرجاست و همه چیز به قوت خود باقی است؛ تنها در حال حاضر از سرنوشت آقای مادورو اطلاعی در دست نیست. این داستان هنوز پایان‌یافته تلقی نمی‌شود.
خود آمریکایی‌ها اعلام کرده‌اند که با وجود ربایش آقای مادورو، این روند را ادامه نمی‌دهند و احتمالاً همان اتفاقی که شما فرمودید رخ می‌دهد. با این اوصاف، هدف اصلی چه بوده است؟
پیش از هر چیز باید گفت که به هیچ عنوان نمی‌توان به سخنان آمریکایی‌ها اعتماد کرد. در حالی که آقای مادورو مانند ما در حال مذاکره با آمریکا بود که آن‌ها حمله کردند. آقای مادورو درست روز قبل اعلام کرده بود که آماده است نفت را در اختیار شرکت‌های آمریکایی قرار دهد؛ کما اینکه همین حالا شرکت «شورون تگزاکو» ۲۰ درصد نفت ونزوئلا را استخراج می‌کند. آن‌ها تصور می‌کردند با لابی‌هایی که در آمریکا دارند می‌توانند اقداماتی انجام دهند. آمریکا دو گام به جلو می‌آید و یک گام به عقب می‌رود تا شرایط را ارزیابی کند. اگر توانایی داشتند، قطعاً نیروی نظامی زمینی پیاده کرده و تغییر رژیم (Regime Change) انجام می‌دادند. اینکه اقدام بعدی آن‌ها چیست، بر اساس گفته‌های خودشان قابل پیش‌بینی نیست. آن‌ها چون از موفقیت یک عملیات گسترده اطمینان نداشتند، به این سطح از اقدام بسنده کردند.
وضعیت اپوزیسیون (مخالفان) چگونه است؟ آیا حمایت مردمی دارند و در حال حاضر برای تصاحب حکومت تلاش می‌کنند؟
ونزوئلا کشوری دو قطبی است و نمی‌توان انکار کرد که بخشی از مردم با مخالفان همراه هستند. اما تاکنون هیچ گزارشی مبنی بر حضور آن‌ها در خیابان‌ها یا برپایی تظاهرات منتشر نشده است. بخش مهمی از اپوزیسیون و «نیروهای خاکستری» ونزوئلا، پس از آنکه غرب آقای «گوایدو» را به رسمیت شناخت و او منابع کشور را غارت کرد، نسبت به رهبران مخالفان کاملاً بی‌اعتماد شده‌اند. خانم «ماچادو» نیز که در خارج از کشور حضور دارد و با رویکردی جنگ‌طلبانه از حمله آمریکا دفاع می‌کرد (و پیش‌تر جایزه صلح نوبل گرفته بود)، اعلام آمادگی کرده که قدرت را در دست بگیرد، اما هیچ اقدامی از سوی طرفداران ایشان در داخل کشور صورت نگرفته است؛ در حالی که برخی طرفداران دولت همچنان در خیابان‌ها حضور دارند.
وضعیت زیرساخت‌های ونزوئلا به چه صورت است؟ با توجه به تصاویر بمباران که دیشب منتشر شد، آیا آسیب جدی دیده‌اند؟
زیرساخت‌های ونزوئلا پیش از این به دلیل تحریم‌ها آسیب دیده بود. در این حمله نظامی نیز طبق اخباری که دریافت کردم، مناطقی از جمله گمرک، مقابل استانداری «لاگوایرا» (در نزدیکی فرودگاه اصلی)، چندین پایگاه و بخش‌هایی از مراکز زیرساختی هدف قرار گرفتند. با این حال، آسیب‌ها آنچنان شدید و تاثیرگذار نبوده است.
ترامپ مدام از محاکمه مادورو سخن می‌گوید؛ این محاکمه بر اساس چه بندها و اتهاماتی است؟
آن‌ها روال قانونی را برعکس طی کرده‌اند؛ ابتدا محاکمه کرده و حکم صادر کردند و اکنون به دنبال اتهاماتی نظیر قاچاق مواد مخدر هستند. دقیقاً در سوم ژانویه ۱۹۸۶، آن‌ها «نوریگا» رئیس‌جمهور پاناما را با همین اتهام ربوده و برای محاکمه به آمریکا بردند. اما نه ونزوئلا شرایط پاناما را دارد، نه آقای مادورو مانند نوریگا است و نه شرایط امروز جهان با آن زمان شباهت دارد. اگر قرار باشد آن‌ها با زور و اتهام، رئیس حکومتی را که با او مخالف هستند بربایند، نباید تعجب کرد که مثلاً نیروهای واکنش سریع چین نیز رئیس‌جمهور تایوان را بربایند یا نیروهای آقای پوتین اقدام مشابهی در قبال مقاماتی دیگر همچون آقای علی‌اف که منابع نفتی بسیاری دارد و سمت غربی‌هاست، انجام دهند. این اقدام عواقب بین‌المللی سنگینی دارد و اساس نظام بین‌الملل، شورای امنیت و سازمان ملل را از بین می‌برد. به نظر من سرعت تحولات سیاسی بسیار بالاست و در روزهای آینده اخبار عجیبی خواهیم شنید.