حاشیه به جای متن

مشغولیت دولت به موتور سواری بانوان در اوج گرانی خودرو، ارز و مشکلات اقتصادی

صبح روز 8 بهمن، در حالی که تحت تاثیر افزایش قیمت ارز، طلا و بالا رفتن هزینه اقلام مصرفی به شدت تشنه تدبیر دولت برای مدیریت وضع معیشت مردم می‌باشد، ناگهان تیتر یک رسانه‌های دولت به خبری می‌پردازد که مخاطب را در همان نگاه اول مبهوت می‌کند. تصویب و ابلاغ آموزش موتورسواری برای بانوان، به عنوان خروجی جلسه‌ی روز گذشته دولت، تیتر یک دو رسانه رسمی دولت(ایرنا و ایسنا) شده بود.
در لحظه‌ای که دشمن تلاش خود را کرده تا با تولید آشوب در داخل و تحمیل سایه جنگ از خارج، حد نهایی فشار امنیتی را به کشور وارد سازد، دستور کار دولت از روی منطق باید به سمت و سوی مدیریت التهابات اقتصادی حاصل از حذف ارز ترجیحی و کنترل وضعیت بازار و تامین اقلام برود ولی گویا اولویت‌ها به نحوی دیگر برگزیده می‌شود.
گویا نگاه حاکم بر هیئت دولت و رسانه‌اش، همان نگاه زردی است که عرصه انتخاباتی را به میدانی برای بازی‌های دست چندم تبدیل کرده بود و اثری از اولویت‌های معیشتی و اقتصادی در آن یافت نمی‌شد. یک هشدار بزرگ برای شخص رئیس جمهور امتداد پیدا کردن این نگاه در بدنه هیئت دولت است. نگاهی که بی‌توجه به مسائل اصلی سعی دارد با همان ذهن شعار زده نگاهش را به بازی‌هایی بدوزد که گمان می‌کند برایش آورده اجتماعی دارد و سرمایه‌گذاری بر روی آن را مقدم به دست و پنجه نرم کردن با مسائل جدی می‌داند.
شعارهای انتخاباتی که با عنوان آزادی اجتماعی بزک شده بودند، هرچقدر هم در زمان انتخابات موثر و کارآمد واقع شده باشند، اکنون توانی برای غلبه بر مسائل اساسی را ندارند. حتی فراتر از آن عملکرد معکوسی نیز دارند. فرض کند به عنوان یک نفر از آن شانزده میلیون نفری هستید که به منتخب ملت رای داده است. اینکه در اولین روزهای بعد از اغتشاشات که همزمان کشور در حال گذراندن شرایط سخت اقتصادی و مقابله با تهدیدات خارجی است، دولت در حال تصویب آموزش موتور سوار زنان و بحث بر روی جزئیات آن است چه تصویری به ذهن متبادر می‌شود؟ تماشای سخنگوی دولت در حال تبیین این موضوع که اگر آموزش دهنده خانم به تعداد کافی موجود نباشد، انجام آموزش توسط آزمون گیرندگان مرد انجام خواهد پذیرفت، برای بیننده‌ای که هزینه‌های جاری زندگی‌اش با افزایش جدی روبرو شده و از دولت انتظار تدبیر برای تعدیل شرایط دارد چه معنایی می‌تواند باشد؟
اینکه از عمل به برنامه هفتم توسعه به عنوان تنها وعده اقتصادی انتخاباتی رئیس جمهور که می‌توانست به عنوان یکی از چاره‌های بهبود وضعیت اقتصادی در زمان فعلی توسط اطرافیان ایشان و رسانه‌هایشان اعتبارزدایی می‌شود و آن را غیرواقعی جلوه می‌دهد تا آن را کنار بزند و در ادامه‌ش راه را برای به میدان آمدن ایده عصرحجری بزرگان اصلاحات که حل تمام مشکلات با مذاکره و توافق با آمریکا انجام پذیر است باز کند و آن را واقعی جلوه دهد، برش دیگری از همین نگاه زرد است که سعی می‌کند با وعده فروشی و ایجاد توهم خیالات را به جای واقعیات جا بزند.
اکنون که پرده از روی برخی واقعیات کنار رفته و کارآمدی و ناکارآمدی بسیاری از ایده‌ها مشخص شده شایسته است آقای رئیس جمهور نظارت جدی‌تری بر عملکرد اتاق فکرهای عملیاتی و رسانه‌ای دولت داشته باشند تا در چنین ایامی، تلاش دولت سرمنشا دلگرمی مردم باشد، نه چیز دیگری.

کارتونیست: مازیار بیژنی