حجاب سبک زندگی متفکرانه است نه لباس فرم؛ مانع پذیرش نسل جدید چیست؟

حجاب باید به عنوان بخشی از یک سبک زندگی متفکرانه و اخلاقی به مخاطب عرضه شود، نه یک لباس فرم؛ معرفی حجاب به عنوان سنگر مقاومت و مظهر آزادی درونی که زن را از نگاه شیء‌وار رهایی می‌بخشد. به گزارش خبرنگار مهر،پوشش و عفاف، مفهومی فراتر از یک حکم دینی و یک دستورالعمل صرف است؛ در ژرفای تاریخ و فطرت انسان ریشه دارد. زن ایرانی، همواره در طول تاریخ پر افتخار خود، این مفهوم را نه تنها حفظ کرده، بلکه آن را نشانه‌ای از هویت، تشخص و اقتدار خود دانسته است. برای احیای این گنجینه و تبیین زیبایی‌های آن برای نسل‌های جوان، به‌ویژه نوجوانان و دختران، نیازمند یک بازنگری جدی در شیوه‌های ترویج و استفاده هدفمند از ابزار قدرتمند رسانه با رویکردی نوآورانه و مبتنی بر تنوع و سلیقه‌پذیری هستیم. پوشش، نخستین واکنشی بوده که انسان از ابتدای خلقت برای حفظ حریم و کرامت خود به کار برده است. این تلاش مداوم در طول تاریخ، گواه روشنی بر فطری بودن عفاف در وجود آدمی است. در بستر فرهنگ غنی ایران، این فطرت به یک اصل اجتماعی و فرهنگی بدل شده است: تاریخ اساطیری ایران، مملو از زنانی است که پوشش را در شمار وظایف و مایه‌ی احترام خود می‌دانسته‌اند. شاهنامه فردوسی، این سند اصیل هویت ایرانی، زنان را با مفاهیمی چون «پوشیده‌رویان»، «پاک‌دامن» و «باحیا» توصیف می‌کند. حکیم طوس، زنان خود را در هاله‌ای از پوشیدگی، اصالت، پاکی، راستی و خردمندی قرار می‌دهد.