رئیس شورای تأمین دام کشور گفت: برخلاف تصور عمومی، افزایش قیمت دام به معنای رونق بازار نیست. در حال حاضر رکود سنگینی بر بازار دام حاکم است که ناشی از کاهش شدید قدرت خرید مردم است، هماکنون قیمت دام سبک و گوساله بهصورت نقدی در محدوده ۳۷۰ تا ۳۸۰ هزار تومان قرار دارد، اما تقاضای مؤثری در بازار وجود ندارد.به گزارش ایسنا، منصور پوریان رئیس شورای تأمین دام کشور با اشاره به تأثیر مستقیم سیاستهای اقتصادی بر حوزه دام و تولید گوشت اظهار کرد: حوزه دام مانند سایر بخشهای تولیدی، بهشدت متأثر از سیاستگذاریهای اقتصادی بوده و نمیتوان آن را جدا از شرایط کلان اقتصاد کشور تحلیل کرد. بیشترین آسیب این بخش در ماههای گذشته، ناشی از کمبود نهاده، افزایش ناگهانی قیمت نهادهها و تغییر سیاستهای ارزی بوده است.
واردات گوشت؛ ابزاری برای تعادل بازار که تضعیف شد
وی افزود: واردات گوشت همواره برای پوشش کسریهای فصلی بازار انجام میشده و نقش مهمی در تنظیم بازار از نظر کمیت و قیمت داشته است، اما سیاستهای جدیدی که در سال ۱۴۰۴ اعمال شد، با اعتراض شدید فعالان این حوزه همراه بود. گوشت یک کالای اساسی و اثرگذار است که بخشی از آن در داخل تولید و بخشی از طریق واردات تأمین میشود، بنابراین هرگونه سیاستگذاری در زمینه تخصیص ارز و واردات آن باید با حساسیت و دقت ویژه انجام شود.پوریان با یادآوری تجربه سالهای گذشته گفت: در برخی دورهها، سیاستهایی اجرا شد که نهتنها به رشد تولید کمک نکرد، بلکه صرفاً منجر به افزایش قیمتها شد. در سال ۱۴۰۴ این سیاستها با شدت بیشتری اعمال شد؛ هم در بخش نهادهها و هم در واردات گوشت آماده مصرف، که همین موضوع موجب انتقادات جدی فعالان این بخش شد.
حذف ارز ترجیحی، جهش قیمت گوشت وارداتی
رئیس شورای تأمین دام کشور ادامه داد: در دورههایی که برای واردات بخشی از گوشت از ارزهای ترجیحی یا ارزهای ترکیبی (حاصل از ارز نیما و سایر منابع) استفاده میشد، گوشت وارداتی با قیمت مناسب در بازار توزیع و موجب تعادل قیمتی میشد. بخش زیادی از مصرفکنندگان به سمت گوشتهای منجمد گوسفندی و گوسالهای با قیمت مناسب سوق پیدا کرده بودند.وی افزود: اما با حذف این ارزها و الزام واردات با ارز مبادلهای یا آزاد، قیمت گوشت وارداتی بهطور قابلتوجهی افزایش یافت. امروز گوشتی که با ارز آزاد وارد میشود، طبیعتاً قیمت بالایی دارد و همین موضوع باعث شده مصرفکنندگان عملاً توان خرید آن را نداشته باشند.پوریان با اشاره به تأثیر این سیاستها بر تولید داخلی گفت: در بخش تولید، کمبود و گرانی نهادهها ضربه سنگینی وارد کرد. در زمانی که باید پرواربندیها شکل میگرفت، بهویژه در بخش گوسالههای گوشتی، به دلیل افزایش شدید هزینهها، بسیاری از تولیدکنندگان از ورود به این حوزه منصرف شدند.وی توضیح داد: تولید گوساله گوشتی نیازمند صرف هزینه مستمر حداقل ۹ ماهه بدون هیچ درآمد روزانه است، در حالی که دامداری شیری درآمد روزانه از محل فروش شیر دارد. همین تفاوت باعث شد با افزایش هزینه نهادهها، تولید گوساله بهشدت کاهش یابد. این در حالی است که در دام سبک، به دلیل شرایط مرتعی و زایشهای فصلی، امکان جبران بخشی از کمبودها وجود دارد.
یارانه انتهای زنجیره، راهکار مؤثر نیست
رئیس شورای تأمین دام کشور با انتقاد از سیاست پرداخت یارانه در انتهای زنجیره گفت: تجربه نشان داده پرداخت یارانه به مصرفکننده نهایی، زمانی که قیمت کالا در مبدأ بالاست، اثربخش نیست. وقتی قیمت تمامشده در ابتدای زنجیره تولید و واردات بالا باشد، هر میزان یارانه در انتهای زنجیره نیز نمیتواند تورم را مهار کند.وی افزود: سیاست درست این است که هزینههای تولید در پایه کاهش یابد تا کالا با قیمت مناسب وارد بازار شود. در حوزه واردات گوشت نیز همین منطق صدق میکند؛ علاوه بر نوسانات ارزی، مالیات بر ارزش افزوده نیز قیمت تمامشده را افزایش داده و واردات را برای فعالان اقتصادی غیراقتصادی کرده است.

