میان گفتن و عمل کردن، فرسنگ‌ها فاصله است

به این کار ندارم که زهران ممدانی واقعاً شیعه‌ای مؤمن است یا اعتقادات درونی او چگونه است؛ اما می‌توان سر  احتمالاتی سخن گفت.
هر چه نباشد، شهردار نیویورک ملزم به تبعیت از یک سری قوانین است و آزادانه نمی‌تواند هر کاری کند.

اگر واقعاً شیعه و پایبند به اصول دینی باشد و دنبال دفاع از حقوق مظلومین باشد، طبیعی است که مخالفانی ابرقدرت در برابرش خواهند ایستاد؛ چه با فشار سیاسی، چه با ترور شخصیتی. به همین‌خاطر هر اتهامی را به او نسبت می‌دهند تا خودش و دین و آیینش را به مردم، پست و قبیح جلوه دهند.

اما اگر او در حقیقت باور عمیقی نداشته باشد و تنها از نام اسلام و شیعه برای جلب توجه استفاده کرده باشد و رفتار او در آینده مناسب نباشد و موجب دلخوری مردم شود (طبعا کسی که سال‌ها در آمریکا زندگی کرده احتمال انحراف در اعتقادات او بسیار است)، از اسم اسلام و دلسوزی برای مردم فلسطین و حامی مظلومین سوء‌استفاده کرده و باز ذهنیتی اشتباه برای مردم از اسلام به وجود می‌آید. پس هر دو حالت ممکن است به زیان باشد.

اگر دست‌نشانده و بازیچه ابرقدرتان آمریکایی باشد ( که به نظر من همین است) آنگاه فردا روایت خواهند کرد: «دیدید؟ آزادی بود، شهردار شیعه آمد و چه شد…؟»  این همان سناریویی‌ست که برای تخریب اعتبار اسلام در بستر سیاست غربی طراحی شده است.

مقالات مرتبط

ترازوی کج؛از آشوبگر خیابانی تا آشوبگر اقتصادی

در هفته‌های اخیر، جامعه ایران شاهد دو نوع برخورد متفاوت‌ با دو…

نگارستان ایران؛ آزاد شهر، چهار راه فرهنگ و تاریخ

به عنوان کسی که سال‌هاست ریه‌هایش را با عطر بهارنارنج‌های این خطه…

اصلاح ساختارهای اداری با رویکرد بهره‌وری و رضایتمندی مردم

نگاهی از منظر مدیریت اسلامی یکی از چالش‌های مزمن و ریشه‌دار نظام…

دیدگاهتان را بنویسید