نه به آمریکا؛ فریاد جوانان گرینلند علیه فرهنگ فنتانیل

جوانان گرینلندی کارزاری را برای اعلام مخالفت با پیوستن به آمریکا در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخته‌اند که در آن حالات و رفتار معتادین آمریکایی به فنتانیل را تمسخر می‌کنند و می‌گویند: «نمی‌خواهیم بخشی از فرهنگ آمریکایی باشیم»؛ منظورشان یک ماده مخدر صنعتی است که آمار بالای مصرف و مرگ ناشی از آن در آمریکا، گوشه‌ای از مشکلات روانی جامعه آمریکایی و نارسایی‌های بهداشتی و آموزشی این کشور را به تصویر کشیده است. اما علی‌رغم این «نخواستن» مردم آن جزیره که در نزدیکی آمریکا شاهد حقیقت پنهان شده پشت بزک رسانه‌ای آن کشور هستند، ترامپ هم‌چنان در نقش هیتلر قرن 21 بر گرینلند ادعای سرزمینی می‌کند. نقاب دموکراسی‌خواهی از چهره استعمارگر نوین به زمین افتاده؛ زیرا این شعارها که منافع آمریکا را در نظم پساجنگ جهانی تامین می‌کرد، دیگر کارایی ندارد.
فنتانیل ماده مخدری صنعتی است که 50 برابر قوی‌تر از هروئین و 100 برابر قوی‌تر از مورفین می‌باشد و نزدیک به 70% مرگ‌های ناشی از اووردوز آمریکایی‌ها در سال 2023 را شامل می‌شود؛ سالی که در آن بیش از 70هزار آمریکایی بر اثر مصرف این مخدر جان باختند. این آمار در سال 2018 حدود 31هزار نفر بود. در سال 2023، 76% مرگ نوجوانان (15 تا 19سال) آمریکایی بر اثر اووردوز، به علت مصرف فنتانیل بود؛ یعنی حدود 600نفر. ناآگاهی و دسترسی آسان، بخشی از عللی است که نتایج پژوهش‌های آمریکایی درباره علل جهش استفاده و مرگ و میر ناشی از مصرف فنتانیل به ویژه در میان جوانان، نشان می‌دهند. مواردی که حکایت از نارسایی جدی نظام آموزشی و بهداشتی این کشور دارد.
اما علت ریشه‌ای‌تر که در این پژوهش‌ها ذکر شده، تشدید چالش‌های سلامت روان و فشارهای اجتماعی است. مشکلاتی مانند اضطراب، افسردگی، استرس اقتصادی و فشارهای اجتماعی. حالا شاید بهتر بتوان جوانان گرینلندی را فهمید که چرا از پیوستن به چنین جامعه‌ای که علی‌رغم استعمار دنیا با دلار، ذیل سیستم ظالمانه سرمایه‌داری دچار چالش‌های جدی شده، اجتناب می‌کنند. موضوع مورد طعنه آنان یعنی فنتانیل، تنها یکی از این چالش‌های فرهنگی و اجتماعی آمریکاست. کارزار گرینلندی‌ها علیه پیوستن به آمریکا گوشه‌ای از مخالفت جدی مردم این بزرگ‌ترین جزیره دنیا با زورگویی ترامپ است. نتایج نظرسنجی‌های مختلف مانند رویترز، YouGov و CNBC حکایت از آن دارند که بین 80 تا 90 درصد اهالی گرینلند مخالف پیوستن به آمریکا هستند.
اصرار ترامپ علی‌رغم بی‌میلی مردم و بیانیه‌های صریح مقامات گرینلند، دانمارک و تمام کشورهای برجسته اروپایی دیگر، ادامه دارد. حتی به بهای اقدام علیه متحدین استراتژیک اروپایی. او در پاسخ به بیانیه صریح‌شان که گفتند «گرینلند متعلق به مردم آن است» ده درصد تعرفه وضع کرد و حتی در مقابل تهدیداتی پیرامون پایان ناتو با اقدام نظامی یک عضو (آمریکا) علیه عضوی دیگر (گرینلند زیرمجموعه دانمارک) هم متوقف نشد. دولتی که سالیان متمادی شوی دموکراسی در دنیا بازی می‌کرد، حالا که منافعش را در این بزنگاه تغییر نظم در دنیا در خطر می‌بیند، به اصل خود بازگشته و پس از دزدیدن رئیس‌جمهور قانونی ونزوئلا که رای میلیون‌ها نفر را داشت، حالا در صدد اقدام ضدمردم دیگری است.
ترامپ در هر دو مورد اهداف اصلی خود را در پس ادعاهای پوچی مثل مواد مخدر درباره ونزوئلا یا نفود روسیه و چین در گرینلند لو داد؛ گفت: «نفت و سرزمین‌های ونزوئلا متعلق به آمریکاست» و «گرینلند با موقعیتی راهبردی و غنی از مواد معدنی، برای آمریکا حیاتی است». رویکردی درست مشابه هیتلر که برای مثال نروژ را برای سنگ‌آهن اشغال کرد. حالا هیتلر قرن جدید، با این رفتارها یک استاندارد دوگانه دیگری را برای دنیا به نمایش گذاشته است که در این سال‌ها به کمک دستگاه رسانه‌ای عریض و طویل غربی‌ها پوشیده شده بود. دولتی که در سال 2014 با استدلال‌های مختلف مخالف الحاق مردمی شبه‌جزیره کریمه به روسیه بود، حالا مقابل خواست قاطبه مردم گرینلند و مقامات آن ایستاده و در صدد تجاوز نظامی و تصرف آن است.
16 مارس 2014 و پس از کم‌تر از یک‌ماه از تصرف نقاط استراتژیک شبه‌جزیره کریمه (که پس از فروپاشی شوروی عضوی از اوکراین به حساب می‌آمد)، یک همه‌پرسی انجام شد که طی آن با مشارکت 83درصدی، حدود 97درصد از شرکت‌کنندگان اهل این شبه‌جزیره، اعلام کردند موافق پیوستن به روسیه هستند. این رخداد به اعتقاد تحلیلگران، یکی از ریشه‌های اصلی جنگ میان روسیه و اوکراین در سال 2022 شد. آمریکا و اروپا پس از این جنگ با ابزار رسانه، روسیه را سفاک‌ترین و وحشی‌ترین دولت دنیا معرفی کردند و او را از قریب به اتفاق مسابقات ورزشی و رویدادهای مختلف بین‌المللی محروم کردند.
حالا رئیس دولتی که با برنامه‌های ضدمردمی در ونزوئلا و گرینلند و تعداد زیادی از دیگر کشورها برای نجات خود از افول و ساخت نظم دیگری برای حفظ منافعش دست و پا می‌زند و حتی از دست دادن متحدین اروپایی و پیمان نظامی با آنان را بی‌اهمیت می‌داند، این روزها مدعی دریافت جایزه صلح نوبل است! خلاصه پیامی که قصد انتقال آن را داشتیم را سایت خبری تحلیلی آمریکایی وال‌استریت ژورنال اخیرا بیان کرده است که: «تحولات گرینلند بیانگر این مسئله است که نظم پساجنگ جهانی دوم مرده است». کشورهای فعال که نگران سهم خود و مردم‌شان از نظم جدید هستند، در این شرایط بزنگاهی اقدامات متفاوت و هوشمندانه‌ای را اتخاذ می‌کنند؛ درست خلاف آن ادعا در داخل در دهه نود که می‌گفت: «دنیای فردا، دنیای گفتمان‌هاست، نه موشک‌ها».