گفتگو با آمریکا دیگر معنا ندارد

حضور وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران در ترکیه و ملاقات با وزیر امور خارجه و رئیس جمهور آن پس از آنکه این کشور به طور رسمی قصد خود را برای میانجیگری میان ایران و ایالات متحده اعلام کرد فضای تنش وارد مرحله جدیدی شد که شاید لازم باشد با نگرشی خاص در مورد آن تدبیر کرد. بررسی تجربه‌های جهانی در خصوص عملکرد آمریکا در قبال کشورهایی که با قصد تهاجم به سراغ آن‌ها رفته به خصوص در دوره ترامپ، قطعا به عنوان عاملی کمک کننده می‌تواند به اتخاذ تدابیری بهتر در برخورد با این کشور کمک کند. آنچه در ونزوئلا رخ داد و آمریکا پس از پذیرش مذاکره اقدام به ربودن نیکولاس مادورو کرد یا همان اتفاقی که در خرداد امسال در میانه مذاکرات رخ داد و آمریکا به همراه رژیم صهیونیستی به نبرد با ما آمد، همه و همه نشان می‌دهد اگر قرار باشد کاری جلوی خباثت آمریکا را بگیرد، آن کار مذاکره نیست یا مذاکره به تنهایی کافی نیست.
سعی آمریکا بر عقب راندن رقیب با حداقل‌ها متوقف نمی‌شود و سعی دارد ذلت را به طور کامل به کشورها تحمیل کند. بلایی که با برجام بر سر اقتصاد کشور آمد را به راحتی نمی‌توان از اذهان پاک کرد. نشاندن ایران پای توافقی که با تمام کم و کاستی‌ها و بندهایی که به جای تامین منافع ملی بیشتر بوی پشت پا زدن به منافع ملی می‌داد که حتی آن هم یکطرفه انجام شد، نشان از این دارد که بنای آمریکا ضربه حداکثری است و گام به گام عقب راندن ایران هیچگاه خاتمه نخواهد یافت.
موضع وزیر امور خارجه مبنی بر اینکه شروط آمریکا بوی دیکته کردن می‌دهد نه مذاکره قابل تقدیر است ولی آیا ایشان همچنان در اینکه این آتش افروزی‌ها پروژه مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی است شک دارند که دائما در حال تفکیک قائل شدن بین این دو خبیث هستند؟
در گفتگوی یکی از رسانه‌های داخلی با سخنگوی سابق وزارت امورخارجه فرانسه، آقای مارک فینو به خوبی بیان می‌شود که شروط ایالات متحده به نحوی هست که قابل پذیرش برای ایران نیست و این کشور اهداف مخرب‌تری را در سر می‌پروراند. لذا آن تصویری که از سمت تریبون‌های رسمی کشور به خارج منتقل می‌شود باید به صورت تدبیر شده این تصویر را به بیرون منتقل کند که اگر قرار است تهاجمی علیه ایران صورت بگیرد، تبعاتش به گونه‌ای خواهد بود که نه تنها دامن‌گیر منطقه می‌شود بلکه اقتصاد جهانی را تحت الشعاع قرار می‌دهد.
وقتی زبان مذاکره دشمن زور است، باید با همان زبان با وی گفتگو کرد. اینکه دائما از تریبون‌های ما این موضوع عنوان شود که ما میز گفتگو را ترک نمی‌کنیم، گرچه با نگاهی خاص، وجهه بین‌المللی خوبی برای ایران می‌سازد ولی در مقابله با دشمنی که وقعی به این مسائل نمی‌نهد و حتی متحدان خودش را تحقیر می‌کند و چهارچوب‌های موجودی که خودش ساخته را به رسمیت نمی‌شناسد باید به نحوی تعامل کرد که وی را با زمین سخت آشنا کند