سهم ۶۰ درصدی قاچاق از بازار پوشاک

عضو هیئت‌مدیره اتحادیه تولید و صادرات پوشاک با هشدار نسبت به پیامدهای بهداشتی قاچاق پوشاک گفت: برآوردها نشان می‌دهد بیش از ۶۰ درصد از بازار پوشاک کشور در اختیار کالاهای قاچاق قرار دارد.به گزارش مهر، محسن گرجی، دبیر کارگروه مد و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، گفت: صنعت پوشاک یکی از صنایع دارای مزیت‌های ویژه برای کشور است. امروز وقتی از صنعت پوشاک سخن می‌گوئیم، درباره صنعتی صحبت می‌کنیم که حداقل یک میلیون نفر اشتغال مستقیم ایجاد کرده و حدود ۱۱ درصد اشتغال صنعتی کشور را به خود اختصاص داده است.وی افزود: این صنعت با حداقل هزینه‌ها قابلیت ایجاد اشتغال پایدار دارد؛ به‌طوری‌که با سرمایه‌ای در حدود ۲۰۰ میلیون تومان و تأمین تجهیزات ساده‌ای مانند چرخ خیاطی می‌توان یک شغل پایدار صنعتی ایجاد کرد. صنعت پوشاک نقش مهمی در محرومیت‌زدایی دارد و در بسیاری از مناطق کم‌برخوردار، به‌عنوان صنعت اول، به کمک خانواده‌ها و جوامع محلی آمده است.دبیر کارگروه مد و لباس وزارت ارشاد ادامه داد: پوشاک صنعتی اجتماع‌ساز است؛ در بسیاری از خطوط تولید، زنان سرپرست خانوار مشغول به کار هستند و حتی در مواردی مدیریت کامل کارگاه‌ها را بر عهده دارند. این صنعت هم‌زمان هویت‌ساز نیز هست، چراکه بخش قابل‌توجهی از هویت فرهنگی کشور از طریق پوشاک منتقل شده و از نسلی به نسل دیگر به ارث می‌رسد.گرجی تصریح کرد: کمتر صنعتی را می‌توان یافت که این مجموعه از مزیت‌ها را به‌صورت هم‌زمان داشته باشد. خوشبختانه در برنامه هفتم توسعه نیز صنعت پوشاک به‌عنوان یکی از زنجیره‌های ارزش مهم کشور مورد توجه قرار گرفته و توسط نظام اجرایی به رسمیت شناخته شده است. صنعت پوشاک صنعتی است که از رانت انرژی بهره‌ای نمی‌برد، مصرف انرژی بالایی ندارد، آسیب‌های محیط‌زیستی ایجاد نمی‌کند، در انحصار نیست و متکی به منابع نفتی و بین‌نسلی کشور هم نیست. مهم‌تر از همه، این صنعت کاملاً مردمی است؛ سرمایه‌گذاری، مدیریت و راهبری آن به‌طور کامل توسط بخش خصوصی انجام می‌شود. دبیر کارگروه پوشاک و مد، با اشاره به برخی برداشت‌های نادرست درباره پوشاک استوک گفت: بخش قابل توجهی از مصرف‌کنندگان ایرانی اساساً تمایلی به استفاده از پوشاک دست‌دوم ندارند، اما باید تأکید کرد که «پوشاک استوک» به هیچ‌وجه کالای دست‌دوم محسوب نمی‌شود.وی توضیح داد: پوشاک استوک محصولاتی هستند که توسط مجموعه‌های بزرگ تولید انبوه، عمدتاً در کشورهای شرق و جنوب شرق آسیا، تولید می‌شوند. این تولیدکنندگان معمولاً تیراژ بالایی را برای برندهای بین‌المللی تولید می‌کنند و بخشی از این تولید به عنوان مازاد یا ضمانت سفارش باقی می‌ماند. این کالاها نو هستند، مصرف نشده‌اند و صرفاً به بازار اصلی برند عرضه نشده‌اند.گرجی با اشاره به وضعیت بازار ایران افزود: حتی در سال‌هایی که در دفتر صنایع پوشاک فعالیت داشتیم، موضوع ورود پوشاک استوک بیشتر به اقتصاد برخی شهرهای مرزی محدود می‌شد و هیچ‌گاه سهم قابل توجهی از بازار مصرف پوشاک کشور را به خود اختصاص نداده است.دبیر کارگروه پوشاک و مد در ادامه به موضوع قیمت پوشاک پرداخت و گفت: آنچه بیش از جنس، دوخت و هزینه تولید بر قیمت نهایی پوشاک اثر می‌گذارد، شبکه توزیع و عرضه است. بخش قابل توجهی از افزایش قیمت‌ها ناشی از هزینه‌های بالای اجاره، شارژ و نگهداری فروشگاه‌ها، به‌ویژه در مراکز خرید بزرگ و مال‌هاست.وی تأکید کرد: قیمت تمام‌شده پوشاک تولید داخل، از منظر تولیدکننده، در بسیاری از موارد حتی در مقایسه با کشورهای منطقه نیز رقابتی و مناسب است، اما زمانی که محصول وارد شبکه توزیع می‌شود، هزینه‌های جانبی به شکل قابل توجهی به قیمت نهایی اضافه می‌شود که بررسی و پاسخگویی در این زمینه بر عهده متولیان امر است.