مؤلفه‌های قدرت ایران برای مقابله با پروژه آمریکایی-صهیونیستی کدامند؟

موقعیت راهبردی و اهرم‌های قدرت ایران، گرچه بخشی از نگرانی پروژه آمریکایی-صهیونیستی را نشان می‌دهد، اما عامل مهم‌تر را باید در جایی دیگر جستجو کرد. به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از المیادین، از زمان آغاز جنگ رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، این جنگ دیگر به یک جغرافیای محدود یا یک درگیری سنتی قابل مهار محدود نشد؛ بلکه درگیری ها گسترش یافته و جبهه‌ها وسیع‌تر شده‌اند و معادلات بازدارندگی که برای دهه‌ها بر منطقه حاکم بود، تغییر کرد. جنگ غزه نشان داد نیروهای استکبار به رهبری آمریکا و رژیم صهیونیستی با یک جبهه واحد به جنگ نپرداخته است، بلکه این جنگ یک محور درهم تنیده است که صحنه‌های آن از غزه تا جنوب لبنان و عراق و یمن استمرار دارد. المیادین با اشاره به اینکه «نمی‌توان موقعیت ایران در درگیری با نیروهای استکبار را از یک زاویه واحد بررسی کرد» نوشت که ایران فقط یک دولت با موقعیت حساس نیست، بلکه یک نظام سیاسی انقلابی علیه الگوی غربی و دیکته‌های آن است که به منبع نگرانی دائمی برای آمریکا تبدیل شده است. این گزارش می افزاید که ایران در قلب یکی از حساس‌ترین و ناآرام‌ترین مناطق در نظم بین‌الملل قرار دارد، نقطه‌ای که در آن منافع انرژی، شبکه‌های تجاری و معادلات امنیتی بین شرق و غرب با هم تلاقی می‌کنند. اشراف ایران بر خلیج فارس و تنگه هرمز به عنوان یکی از شریان های حیاتی اقتصاد جهانی و سواحل طولانی آن در تنگه هرمز که حدود یک پنجم تجارت جهانی نفت از آن عبور می‌کند، به تهران توانایی بالقوه برای تأثیرگذاری بر امنیت انرژی بین‌المللی را می‌دهد و هرگونه درگیری با آن بازارهای جهانی را با هزینه‌ای فرامنطقه‌ای مواجه می‌کند. وب‌سایت آمریکایی «گلوبال سکیوریتی ریویو» می نویسد که ایران پل زمینی ارتباط بین آسیای مرکزی غنی از منابع زیرزمینی با منطقه قفقاز است. به این ترتیب، ایران از جایگاهی محوری در محاسبات امنیتی، تجاری و انرژی در زمان جنگ و صلح برخوردار است که آن را به اهرم فشار بر استراتژی‌های بین‌المللی تبدیل می کند و تلاش‌ها برای محاصره یا حذف آن از منظر سیاسی، اقتصادی و امنیتی را پیچیده و پرهزینه می‌کند. درک غرب از اهمیت موقعیت ایران، بی ارتباط با درک تهران از اهمیت جغرافیای خود نیست. غرب نمی تواند موقعیت ایران را در امنیت انرژی و توازن منطقه‌ای نادیده بگیرد و تهران نیز آن را دلیل همیشگی تلاش‌ها برای سلطه و مهار خود می‌داند.