توسط : گزارش روزنامه رئیس شورای اطلاعرسانی دولت از رکود عمیق صنایع، زمانی که دولت معطل نتایج مذاکره است
یکونیم سال از عمر دولت چهاردهم میگذرد؛ کارنامه آن اما اکنون در گزارش اخیر روزنامه اعتماد، متعلق به رئیس شورای اطلاعرسانی دولت، قابل سنجش است. گزارشی با نظرخواهی از دبیر انجمن صنفی صنعت سیمان و یک تولیدکننده فولاد که افت محسوس مصرف سیمان و فولاد در کشور را نشانهای از رکود جدی در ساختوساز در کشور میدانند و محدودیتهای انرزی را فشاری مضاعف بر تولید. مصائبی از جنس گرفتاریهای دهه نود؛ برههای که میانگین رشد کشور در دستاندازهای معطلی برای نتیجه مذاکره به صفر رسید و ناترازی در بودجه و انرژی پایهریزی شد. حالا درست مانند آن دوره و بر خلاف دولت شهید رئییسی، وضعیت به گونهای است که رئیس شورای اطلاعرسانی دولت در روزنامهاش نه نوید رشد، بلکه خبر عقبگرد را منتشر میکند.
دو روز پیش از آغاز مذاکرات غیرمستقیم ایران با آمریکا در فروردین سال جاری بود که الیاس حضرتی، به عنوان یک سرباز از لشکر اشخاص و رسانههای غربگرا اظهارنظری شاذ کرد. او ذیل پروژه بنبستسازی از وضعیت کشور و معرفی توافق با آمریکا به عنوان تنها راهحل برای تمامی مشکلات، مدعی شد بیش از دوهزار میلیارد دلار پروژه آماده سرمایهگذاری وجود دارد که آمریکا میتواند وارد شود. از 8ماه قبلتر اما آمریکا در حال نهایی کردن جزئیات حمله به ایران بود. موضوعی که وبگاه خبری آمریکایی آکسیوس نیز چند روز پس از آغاز جنگ افشا کرد.
رویای حضرتیها با بمباران آمریکایی-صهیونی، دو روز مانده به دور ششم مذاکرات سقوط کرد اما این نسخهپیچیهای مهلک یک الگوی تکرارشونده در دولتهای غربگرا هستند که زیانهایش را مردم متحمل شده و نفعش را محفلهایی خاص میبرند که دادن آدرس غلط برای حل مشکلات موجب شده رانتهایشان پابرجا باشد. نسخهپیچی مهلک یعنی همان که در دهه نود بر کشور گذشت. هزاران کارخانه و واحد تولیدی تعطیل شدند، دلار ده برابر شد، عدم گسترش ظرفیتهای تولید انرژی، پایهریز ناترازیهای امروز شد که حالا در شکایات تولیدکنندگان سیمان و فولاد در گزارش روزنامه رئیس شورای اطلاعرسانی دولت پزشکیان قابل مشاهده است.
در این گزارش الوندیان، دبیر انجمن صنفی صنعت سیمان، از افت دهدرصدی مصرف سیمان در ماههای اخیر خبر داده که نشانهای از تعمیق رکود ساختوساز و پروژههای عمرانی است. و افزوده که شروع محدودیت گاز از ابتدای اردیبهشتماه که زودتر از سال گذشتهاش بوده، فشار مضاعفی بر این صنعت وارد کرده است. همچنین محدودیت برق از اواخر فروردین آغاز شده و همچنان ادامه دارد و اجبار استفاده از مازوت هزینههای قابل توجهی را متوجه این صنعت کرده است. تولیدکننده فولاد نیز مشکلاتی مشابه را مطرح میکند.
معطل اخم یا لبخند طرف غربی ماندن، ربط دادن تمامی مشکلات به عدم توافق با آمریکا و غفلت از دهها کارویژه جدی دستگاه دیپلماسی و سایر بخشهای دولت، علت این شرایط ضد مردم خصوصا در دهه اخیر بوده است. شرایطی که سختی آن را مردم تحمل میکنند اما اصلاحطلبان و غربگراها که به اعتراف غنینژاد، اقتصاددان شاخص این جریان، «اکثریت اعضای هیئت مدیره شرکتهای بزرگ فولادی و پتروشیمی اصلاحطلبان هستند» از بینظمی اقتصادی نفع میبرند. سیستم اصلاح نشدهای که در آن شایسته سالاری به حاشیه رانده شده و جایش را به رانت و رفیقبازی میهد. مانند آن چه خضریان، نماینده تهران، درباره الیاس حضرتی افشا کرد و پرسید: «داماد او با کدام رانت توانسته با 2سال سابقه بیمه و مدرک کارشناسی غیرمرتبط، عضو هیئتمدیره شرکت بازرگانی بینالمللی تامین اجتماعی شود؟».
در طول غیر از این مدت قریب به 35 سالی که دولتهای پس از انقلاب در چنگ غربگراها نبوده اما شرایط متفاوت بوده است. برای مثال دولت سه ساله شهید رئیسی که در میان دو دولت غربگرا مجال خدمت پیدا کرد، قطعی برق بخش خانگی به صفر رسید و قطعی برق کارخانهها نیز مدیریت شد و همزمان رکورد افزایش ظرفیت تولید برق نیز شکسته شد. نزدیک به 9هزار واحد تولیدی تعطیل یا نیمهتعطیل هم احیا شدند. بدون توافق با آمریکا و بدون پیوستن به کنوانسیونهایی مانند افایتیاف. تجربه تمام سالهای پس از انقلاب ثابت کرده با دولت غیرمردمی که محفلهای قدرت و ثروت از آن حمایت کنند، مشکلی از مردم حل نشده و شرایط روز به روز رو به وخامت بیشتر خواهد رفت.
