دیپلماسی در مسیر عزت یا ذلت؟

مأموریت توقف جنگ، مأموریتی از ناحیۀ جنایتکاران جزیرۀ اپستین یا ولی‌فقیه؟

سخنان وزیر خارجه در مصاحبه با العربیه الجدید و ان بی سی حاوی نکاتی بود که با مشی انقلاب و سخنان و همچنین راه و روش امامین انقلاب و رهبر معظم انقلاب اسلامی که در اولین پیام مکتوب خود اعلام کردند نه تنها همخوانی ندارد بلکه منافات و در تضاد و تعارض است. وزیر خارجه در مصاحبه با العربیه الجدید عرض کرده‌اند که روزهای آینده ما جشن پیروزی و آتش بس خواهیم داشت. این واژگان از طرف مسئول دستگاه خارجی کشوری که در مدت یکسال دو بار مورد تجاوز نظامی و حمله دشمنان قرار گرفته است جای تامل دارد.
آتش بسی که در جنگ 12 روزه برقرار شد، یک تنفس مصنوعی و ایجاد فضای سازماندهی و زمینه تجاوز بعدی به کشور را فراهم کرد. تجاوزی که امام امت را به شهادت رسانده و کودکان و افراد بی گناه بسیاری را به خاک و خون کشانده است وهزینه های مادی و معنوی بسیاری بر کشور تحمیل کرده است.
کدام عقل و منطقی می پذیرد که دوباره به دشمن مجال تنفس داده و همان مسیر اشتباه دوباره تکرار گردد. تکرار مسیر گذشته قربانی کردن و بریدن سر امنیت ملی کشور و ملت است.
این سخنان از همان اندیشه برجامی و سازشگرانه حامیان آن تراوش شده و از دهان شخص وزیر خارجه خارجه صادر شده است.
ملت هنوز داغدار امام شهیدشان و سایر عزیزان و فرماندهانشان هستند. کدام جشن؟
وقتی هنوز قاتلان امام شهید زنده باشند، آمران و جنایتکاران این جنایت ها به حیات خود ادامه دهند جشن معنایی ندارد. وقتی امام امت هنوز امنیت ندارند، جشن یعنی چه؟
استفاده از واژه جشن نشان از دور بودن و عدم فهم و درک رابطه امام و امت را می رساند. نشان از بیگانه بودن با مفهوم ولایت و خون خواهی خون مقدس ولی فقیه دارد. جشن را فقط با ظهور می توان متصور شد.

ماموریت توقف جنگ را چه کسی به شما داده است؟!

وزیر خارجه در مصاحبه با ان بی سی افاضه کرده اند که ماموریتشان توقف جنگ است.
سوال این است: این ماموریت از طرف چه کسی به شما داده شده است؟
توقفی که نجات و ایجاد تنفس مصنوعی دیگری برای امریکا است. توقفی که نجات عمر باقیمانده منحوس رژیم صفاک صهیونیستی است. امان دادن به قاتلان و جنایتکاران جزیره اپستین دستور و خواسته کیست؟!
به نظر می رسد این ماموریت همان ماموریتی است که جریان نفوذ که در جایی گفته بودند، سیستم دفاعی ایران با یک دکمه و کلید نابود می شود است. ماموریت از طرف همان جریانی است که برجام و مکانیسم ماشه را به کشور تحمیل کرد.
ماموریت ولی فقیه در پیام مکتوبشان مصرح و مبین است، هیچ واژه ای از توقف و آتس بس در آن نبود و نیست. پس بگویید چه کسی به شما چنین ماموریتی داده‌اند؟!

قاعدۀ ولایت پذیری

در مسئله ولایت و ولایت پذیری قاعده بر این فراز استوار است:
المتقدم لهم مارق و المتاخر عنهم زاهق و الازم لهم لاحق (صلوت شعبانیه)
اگر از ولی خدا یک قدم پیش بگذارید مانند تیری که از چله کمان رها شده ضایع خواهید شد و هلاک می‌گردید.
وقتی امام جامعه در موضوعی سخن گفته و دستوری صادر کرده است و دستور جدیدی صادر نشده، دستور قبلی واجب‌الاطاعه است.
مغالطه در این موارد و بزنگاه تحریف و لغزش، آن جایی است که ولی خدا را دست و پا بسته نشان دهند که بایستی مصلحت اندیشی کند تا ما کار خود را بکنیم. در حالی که ولی خدا در اوج توطئه خواص، مستقیم با مردم سخن گفته و شرایط را تبیین فرموده و مادامی که مردم با او همراهی کرده‌اند تغییر رویه نداده است.
در مثال‌هایی مانند حکمیت در جنگ صفین، مشکل آنجا بود که عامۀ مردم حرف برخی خواص را بر ولی خدا مقدم دانستند و به جای تبعیت از امام به دنبال خواص راه افتادند و جلوتر از امام اقدام کردند. اما اکنون نه امام دستوری مبنی بر آتش‌بس فرمودند و نه عقب نشینی صادر کردند، بلکه در پیام ایشان بر ادامۀ مسیر مبارزه و جنگ و انتقام تأکید شده و تا گرفتن انتقام خون شهدا و گرفتن غرامت با شیوه‌های که فرمودند ادامه خواهد داشت و بر بستن تنگۀ هرمز صحه گذاشتند.
از طرفی مردم هم مطالبۀ خون خواهی و شعار جنگ جنگ تا پیروزی سر می دهند و با مشت های گره کرده با تاسی از امام شهیدشان پشت فرمان امام و خلف صالحش با تمام توان و انگیزه و بصیرت ایستاده‌اند تا جایی که مردم بیشتر نگران صداهای سازشگرانه هستند.
همراهی مردم از امام در اوج خود قرار دارد. تجربه های گذشته جلو چشم ما قرار دارد تا امنیت و اقتدار کشور را حفظ کرده و تا پیروزی نهایی بر جریان و جبهه باطل مسیر را با قدرت ادامه دهیم.
اگر از ولی خدا یک قدم عقب بمانید هلاک خواهید شد. جلو افتادن از ولی خدا مانند عقب افتادن از ولی خدا هلاکت را در پی دارد.
اکنون زمان همگام بودن با ولی خدا و امام جامعه است تا کشور و امت را به سر منزل مقصود رساند.
سخنان سازشگرانه خواص باطل در مسیر شیطان و دشمنان این اب و خاک است.
ملت با تمام توان از تمام نیروهای کشور اعم از نطامی، سیاسی، اجتماعی و همه ارکان می خواهد که تا نابودی دشمن و تغییر معادله امنیتی و نظم منطقه به جنگ ادامه دهند و هر کوتاهی در این مسیر بریدن راس امنیت ملی کشور و تداوم شرایط نه جنگ و نه صلح و حتی بدتر خواهد شد.