عزت و شرف ما و میهن ما در گرو همین مبارزات است

آمریکا باز در میانه مذاکرات هسته ای، با دستیاری حکومت صهیونی و حکام مدعی لباس اسلام جنوب خلیج فارس به ایران حمله کرد؛ به امید آن که این سرزمین خدایی ممزوج در اسلام حقیقی را ظرف حداکثر دو سه روز به تسخیر خود درآورد و حکومت الهی آن را سرنگون کند و مردمان متحد و یکپارچه نهادین آن را به زور مرزهایی از جنس سایکس-پیکو از هم جدا کند و در پی این جریان ذهن ساخت و فرورفته در توهم، اینجا را به تکه هایی خشکی بی هویت و واافتاده از ذهنیت دفاع از هویت و موجودیت خود تبدیل کند و هرچه می خواهد بر سر این کشور و مردمانش بیاورد؛ غافل از این که در این سرزمین، همه اهالی اعمّ از کرد ریشه دار در هزاره ها و آذربایجانی یکپارچه و البته زخم خورده از معاهدات تحمیلی بیگانه، تا خوزستانی سربلند بیرون آمده از صدام بعثی و مدعی، سگزی و بلوچ متحد و معتقد به راه طی شده هزاره هایشان و خراسانی خادم شمس الشموس به یک حقیقت ژرف معتقد اند، و آن این که اینان هریک آرایه ای از هویت ایران بزرگ اسلامی اند و جداییشان از هم به واقع هویت و موجودیتشان را مهدوم می سازد؛ و چنین بود که این حربه هم بسیار زود و در مواجهه با جامعه ایران معتقد به اسلام و آموزه های رهبر شهید، از دست آن دشمن مدعی جهانداری بر زمین افتاد.
اما امروز این رویارویی چگونه است و به کدام سو پیش می رود؟ در پاسخ به این پرسش با توجه به شرایط موجود، باید چنین اظهارداشت که ترامپ سرمست از سرقت یک رئیس جمهور و مداخلات بی سرانجام در برخی درگیریهای به وقوع پیوسته در نقاط مختلف جهان، که البته پایه ریزی دو مورد مهمترینشان را یکی خود و دیگری پدر روباه صفتش انجام داده بود، کوشید در خط سیر لاابالی گری بین المللی که وجهی از پیشبرد سیاستهایش در راستای سیاستهای پیشینیانش بوده و همچنان است، به عنوان دستمایه ای در سرقت هرچه بیشتر منابع این منطقه و نیز خدمتی به حکومت صهیونی، در خط سیر مداوم خدمت-منفعت دوجانبه، تهاجم اخیر به ایران را در راستای هدف نابودی دشمن اصلی آن حکومت اجراکند؛ هدفی که به واقع در راستای جریانهایی چون برجام و ترورهای متوالی به وقوع پیوسته در منطقه، فتح الفتوح او در تمام دوره زندگیش، و اصولا دولت آمریکا بود.
اما شرایط امروز نشان می دهد که ترامپ در پیشبرد این جریان به مانعی سخت برخورد کرده، مانعی که هرگز شاید تصورش را هم نمی کرد؛ مانعی متشکل از ساختار حکومتی ایران، نیروهای نظامی مقتدر و از همه مهمتر، مردم و جامعه ایران که نزدیک یک ماه است پس از وقوع ترورهای آغازگر این جنگ، همچنان پای کار انقلاب اسلامی و گوش به فرمان رهبر قاطع و راسخ خود ایستاده اند؛ و چنین است که جریان این نبرد به واقع خیر و شرّ امروز علیرغم تهاجمات ادامه دار جبهه شرّ، که در این یکی دو روز هم علیرغم ادعاهای جاری ترامپ، به زیرساختهای شهری و هسته ای متوجه شده اند، در مسیر خیر پیش می رود، و قدری ادامه استقامت همراه با تامل، پیروزی کامل در جبهه های سیاسی و جغرافیایی و اقتصادی به همراه خواهد آورد؛ و در این مسیر، آن چه مهم است این است که نشانه ای از خستگی یا خمودی در این مرحله که به واقع یکی از گذرگاههای نهایی در نیرد حق و باطل است، یا به تعبیری، یک بزنگاه مهم تاریخی است، در جامعه حق گرای ایران پدیدارنگردد، و حتی فرایندهای جبران طیّ مسیرهای ناشی از خمودی گذشته به مسیر اجرا واردگردند.