دروغ بزرگ لیبرالیسم

نگاهی به آزادی مطبوعات آمریکا به بهانه هشدار گزارشگران بدون مرز

در روزگاری نه‌چندان دور آزادی را به چماقی بدل کردند که گاه‌وبی‌گاه، بی‌ربط‌وباربط بر سر جمهوری اسلامی بکوبند و از آن بهره‌برداری سیاسی کنند. پدیده‌ای که شاید با آزادی مطبوعات و واکنش به توقیف روزنامه سلام در دولت خاتمی در ایران آغاز شد، با آزادی سیاسی و ادعای تقلب در انتخابات 88 شدت گرفت و در فتنه 1401 در قالب آزادی پوشش خود را نشان داد و در حال حاضر در شمایل آزادی اینترنت خود رامجسم کرده‌است. پدیده‌ای که جز در انتخابات و آشوب‌های خیابانی کاربردی ندارد و پس از سوءاستفاده سیاسی در گنجه گنجانده می‌شود. آزادی حتی در زمانی که دولت‌های نزدیک به اصلاح‌طلبان روی کار می‌آمد به بیشترین محدودیت دچار می‌شد. هنوز دوران سیاه دولت حسن روحانی در اذهان باقی مانده که با توهین و توقیف جریان مخالف را سرکوب می‌کرد. دورانی که مردم ایران را «بی‌سواد»، «بی‌شناسنامه» و… خواندند، میکروفون از دست خبرنگار کشیدند، مطبوعات مخالف توقیف شدند و اینترنت برای اولین بار به طور کامل قطع شد.

آزادی همان مشق غرب‌گرایان از دست لیبرال‌ها بود. آن‌ها که خود رسانه‌های جریان اصلی را در اختیار داشتند و با تشکیل جریان رسانه‌ای مرکز-پیرامون به دنبال تثبیت امپریالیسم فرهنگی دارند، آزادی بیان، آزادی مطبوعات و آزادی رسانه را علم کردند تا بتوانند صدای خودشان را به گوش جهان تحت سلطه خودشان برسانند. جهان لیبرالی همان جهان برده‌داری با رضایت است و در این جهان هرگونه سانسور، فیلتر و محدودیت مانع از اعمال تمام‌وکمال خواسته‌های کشورهای سلطه‌گر و تامین منافعشان می‌شود؛ برای همین است که چماقی به نام آزادی ساخته‌اند و آن را در اختیار مزدورانشان قرار می‌دهند.

همان‌هایی که شعار آزادی می‌دهند، زمانی که اندکی منافعشان در خطر قرار بگیرد به سانسورچی تغییر نقش می‌دهند. همین رژیم آمریکا رسانه‌های ماهواره‌ای ایرانی نظیر پرس‌تی‌وی را تحریم کرده و دسترسی‌شان به ماهواره را قطع کرده‌است، خبرگزاری‌های ایرانی را تحریم کرده و دسترسی به آی‌پی آن را مسدود ساخته‌است، پلتفرم‌های مستقر در آمریکا را مجبور ساخته تا تحت مقررات مضحکی صفحات ایرانی و مقاومت را ببندد و حتی تصاویر سپهبد شهید قاسم سلیمانی و فرماندهان شهید جنگ‌های دوازده‌روزه و رمضان را سانسور و حذف کنند، مدیرعامل تلگرام را به بهانه فعالیت صفحات مقاومت و حماس در تلگرام بازداشت کرده و در اقدام اخیر خود صفحات کسانی را که علیه مذاکره در پلتفرم ایکس پست می‌گذارند مسدود ساخته‌است. این موارد تنها گوشه‌ای از مواردی است که این رژیم برای شنیده نشدن صدای ایران و مقاومت انجام داده‌است.

همان‌هایی که شعار آزادی می‌دهند، به وقتش در کشور خودشان خفقان به راه می‌اندازند. روزی نیست که خبر توهین‌های مکرر ترامپ به خبرنگاران رسانه‌ای نشود. «احمق»، «خوک کثیف»، «مایه ننگ»، «افتضاح»، «آزاردهنده» و… صفت‌هایی است که ترامپ بارها علیه خبرنگاران ان‌بی‌سی، سی‌ان‌ان، ای‌بی‌سی، سی‌بی‌اس، وال‌استریت‌ژورنال و… به کار گرفته‌است. ترامپ این رسانه‌ها را به انتشار فیک‌نیوز متهم می‌کند و در جنگ رمضان تهدید کرد از آن‌ها شکایت خواهد کرد، اقدامی که پیشتر صدها بار علیه رسانه‌ها انجام داده است. ترامپ همچنین به ای‌بی‌سی دستور داده که با اخراج جیمی کیمیل -مجری معروف آمریکایی- برنامه کمدی این شبکه را متوقف کند و حتی این شبکه را به تعطیلی تهدید کرد.

رفتارهای ترامپ صدای سازمان‌های ساختگی نظام سلطه را هم درآورده که تا پیش از این صرفا وظیفه‌ی متهم ساختن ایران به محدودیت آزادی مطبوعات را بر عهده داشتند. گزارشگران بدون مرز اقدامات ترامپ را بخشی از «سیاست سیستماتیک» علیه مطبوعات توصیف کرده و آزادی مطبوعات در آمریکا را در شرایط بحرانی قرار داده است. همچنین این سازمان برای اولین بار در تاریخ ۲۵ ساله این شاخص، بیش از نیمی از کشورهای جهان اکنون در دسته‌های «دشوار» یا «بسیار جدی» برای آزادی مطبوعات قرار داده‌است. بر این اساس وضعیت آزادی مطبوعات در بیش از نیمی از جهان به عنوان «دشوار» یا «بسیار جدی» طبقه‌بندی شده است، در حالی که این رقم در سال ۲۰۰۲ تنها ۱۳.۷ درصد بود. همچنین سهم کشورهای با وضعیت آزادی مطبوعات «مطلوب»، از ۲۰ درصد به کمتر از یک درصد کاهش یافته‌است. این گزارش اعتراف بزرگ سازمان‌های لیبرالی غربی بر افشای دروغ بزرگ لیبرالیسم و پایان رسمی آن است. لیبرالیسمی که جز سوءاستفاده سیاسی کاربردی نداشت و فریبی برای بهره‌کشی از افکار عمومی بود.