خواب اسلام آباد در بریکس

وقتی در اجلاس بریکس هم در خصوص تفاهم مرده اسلام آباد سخن گفته می شود

میدان دوباره دست به ابتکار زد و جبهه دلیر یمن، بر باب‌المندب استیلا پیدا کرد تا مقاومت، حالا بر حدود ۳۰٪ از نفت دنیا کنترل کامل داشته باشد. در این یک هفته طوفانی، نفت از ۹۵ دلار تا ۱۱۰ دلار رفت؛ گازوئیل رکورد تاریخی در آمریکا شکست و NBC پیش‌بینی کرد که آن، عامل گرانی تقریبا همه‌چیز خواهد شد؛ هم‌زمان ترامپ حملات به ایران را متوقف کرده و تنها نظاره‌گر تحولات یمن است؛ انتخابات کنگره پیش روست؛ ترسیده و برای جبران کاهش رای مردمی که تحت فشار تبعات جنگ ایرانند، وعده پرداخت ۵۰۰۰دلار به هر آمریکایی داده؛ اما در طرف دیپلماسی، هم‌زمان که علی‌الطاهر در آتش خطای محاسباتی تفاهم می‌سوخت، در اثر تماس عراقچی با سعودی و پاکستان، قیمت نفت ریخت و خبر تنظیم جلسه با کشورک‌های مبدا تجاوز، بر شدتش افزود و مایه آسایش خاطر ترامپ شد؛ سپس، بعد از شانگهای، بریکس هم به جای ابتکار، صحنه تحجر شد و در آن پزشکیان گفت: «اگر آمریکا از محاصره دست بردارد تنگه باز خواهد شد».

پزشکیان، شنبه در گفتگو با رسانه «ایندیا تودی» در حاشیه نشست بریکس، در ادامه گفت: «دوشنبه وزرای خارجه کشورهای عربی در مسقط جلسه دارند تا توافق عمان و ایران بر سر مسیر مشترک در تنگه امضا و به سازمان دریانوردی بین‌المللی اعلام شود». در حالی که بنا بود مطابق تفاهم برای باز شدن تنگه، علاوه بر محاصره، مسئله لبنان، تعلیق تحریم‌ها و آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده، تعیین تکلیف شوند. درثانی، وقتی تفاهم با اعلام ترامپ مرده و حتی ارزش کاغذش را هم ندارد، دیگر مبنا نیست و باید پیش از هر اقدامی، خسارات و شهدای پساتفاهم جبران شوند.

شراکت دادن عمان در تنگه نیز خطای محاسباتی است. حاکمیت بر این آبراهه استراتژیک، پشتوانه خون و عرق و هزینه‌های سنگینی را دارد که ایران پرداخته؛ چرا باید عمان را سهیم کرد؟ کشوری که بسیاری از تحلیلگران معتقدند آمریکا در پوشش آن، ضد ایران بر حاکمیت تنگه اعمال نظر خواهد کرد. خطاها نه صرفا در گفتار که در آداب دیپلماتیک نیز امتداد یافت. پزشکیان هم‌تراز با نه رئیس، بلکه ولیعهد امارات نشست در حالی که هیچ پرچمی هم وجود نداشت. کشورکی که با تمام توان در جنگ و بعد از آن علیه ایران اقدام کرد؛ و حالا این دیدار همزمان شده با نبرد یمنی‌ها با مزدوران اماراتی و سعودی.

یمنی که طی حدود یک هفته، ۵۴۰۰ کیلومترمربع را از سواحل غربی به سمت باب‌المندب از دست مزدوران آزاد کرد؛ بر جزایر دریای سرخ از جمله «میون» هم مسلط شد تا بدین ترتیب کنترل حدود ۱۰٪ دیگر از نفت دنیا هم به دست جبهه مقاومت به رهبری ایران بیفتد. این اتفاق در کنار بسته ماندن هرمز که در شرایط عادی، ۲۰٪ نفت دنیا از آن جا عبور می‌کند، باعث جهش قیمت نفت از ۹۵ به ۱۱۰ دلار شد؛ طی یک الگوی تکرار شونده اما، عراقچی در تماس با همتای سعودی، ضمن تایید مواضع او، خواستار کاهش تنش‌ها شد. بعدتر تلفنی با عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان گفتگو کرد و کمی بعدتر هم خبر دیدار قریب‌الوقوع ایران و ۶ کشور عربی، آب سرد بر بازار جهنمی نفت و تب عصبانیت ترامپ ریخت و تا ۱۰۴ دلار ریزش کرد.

ترامپی که هم‌زمان از ترس تاثیر قیمت انرژی بر رای آمریکایی‌ها در انتخابات پیش رو، درباره ایران گفت: «همه‌چیز به‌آرامی حل‌وفصل خواهد شد؛ جنگ به‌زودی به پایان خواهد رسید و قیمت نفت به‌شدت سقوط خواهد کرد.» او که تجربه مقاومت یمنی و پاسخ‌های دندان‌شکن آنان و امنیت‌آفرینی‌شان از طریق نه مذاکره و امتیاز دادن، بلکه از مسیر اقتدار را دارد، تنها نظاره‌گر از دست رفتن باب‌المندب بود؛ دوباره پشت گاو شیرده سعودی را خالی کرد و درباره بسته بودن یا نبودن باب‌المندب، اعلامیه انصارالله را تکرار کرد و گفت: «آن فقط برای سعودی بسته است»! در کنار نزدیک شدن قیمت نفت به اوج دوران جنگ و رکوردشکنی گازوئیل در آمریکا، ترامپ حتی وعده پرداخت ۵۰۰۰دلار به آمریکایی‌های بزرگسال را داد که مورد استهزاء گسترده در رسانه‌ها قرار گرفت.

دشمن اینگونه از ابتکار در میدان می‌ترسد و هر بار متوسل به دیپلماسی برای جبران مافات می‌شود. در شرایطی که قدرت‌های دیگر بلوک شرق نیز دسیسه‌های او را برای نجات خنثی می‌کنند؛ از جمله در نشست اخیر شورای امنیت که در آن چین و روسیه مقابل بازگشت تحریم‌های ماشه ایستادند و مانع صدور قطع‌نامه بابت فضاسازی‌های اخیر پیرامون برنامه هسته‌ای شدند. نقطه بزنگاه تغییر نظم در اوج خود است. بریکس که در ۵سال گذشته با ۴۰٪ بالاتر از جی‌۷ (با۲۹٪) از تولید ناخالص داخلی جهان را دارد و بیش از نیمی از رشد اقتصادی این دوره متعلق به آن بوده، فرصتی برای ابتکار و تثبیت پیروزی‌های میدان است. بانک آن هم ظرفیتی برای کنار گذاشتن دلار؛ اتفاقی که به اذعان کارشناسان پایان قطعی آمریکا خواهد بود. نباید رفاه را از دشمن گدایی کرد و با التماس برای بازگشت به تفاهم و غفلت از ده‌ها کار دیگر، در بزنگاه تاریخی، فرصت‌های تاریخی سوزاند.