در شرایطی که مسائل اقتصادی و در راس آن تورم نزدیک به ۵۰ درصد و کاهش توان خرید، خاطر بسیاری از مردم را مکدر ساخته، حفظ امیدواری نسبت به آینده به عنوان اصلی مهم با چالشهایی جدی مواجه است.
برخی از مردم حتی پس از مواجهه با اخبار یا اتفاقات امیدبخش در محیط پیرامونی خود، نسبت به آینده احساس امیدواری نمیکنند.
امری که ناشی از عدم تبیین مناسب ریشههای مسائل و همچنین ملموس نبودن حرکتهای در جریان است.
در این وضعیت، انتخابات شوراهای اسلامی شهر طی ماههای آتی از دو حیث حائز اهمیت است.
نخست این که طرح اهداف ملموس و کوتاهمدت که بتواند نقش مسکن و ضربهگیر در مقابل تورم را ایفا نماید، میتواند به مطالبهای عمومی و میدانی برای رقابت افراد و جریانات مختلف سیاسی بدل شود که نتیجهی آن خیر عمومی و ایجاد امید در جامعه است.
جنبهی دیگر، استفاده از فرصت انتخابات محلی برای تبیین ریشهی مسائل کلان کشور مانند تورم و ملموس نمودن وجود جریاناتی فعال و صاحب ایده برای حل آن است.
ملموس بودن این حرکتها از این لحاظ امیدبخش است که مخاطب استدلال میکند اگر این مسأله حل نشده، ناشی از در حاشیه بودن جریانی است که راهحل دارد.
برای مثال کثرت تولید مسکن به عنوان یکی از راههای مقابله با تورم وقتی هم به عنوان علم یک جریان در شهر مطرح میشود و هم طرحهایی با حدود و ثغور مشخص برای تسهیل ساخت مسکن ارزان به عنوان مطالبهی مشخص با مردم مطرح میشود، امید و به تبع آن حرکت ایجاد خواهد شد.
لذا نیروهای انقلاب اسلامی که تبیین را اساس کار خود میدانند، در انتخابات پیش رو از دو امکان مهم برخوردارند.
یکی تبدیل شعارهایی آرمانی مانند انحلال بانکهای متخلف و گسترش افقی شهرها و… به عنوان علم جریانات انقلابی و جلوگیری از هضم این جریانات در مصادیق شهری غیرآرمانی و دیگری گفتوگو با مردم به منظور جذب هوادار برای ایدههای مشخص در مقیاس شهری ذیل شعارهای آرمانی مذکور. امری که منجر به ایجاد جمعیتهای موضوعی خواهد شد.

