هجوم واردات غیررسمی در بازار پوشاک

در حالی‌که تولیدکنندگان پوشاک با کمبود مواد اولیه و تخصیص ارز قطره‌چکانی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، موج روبه‌ افزایش واردات غیررسمی و پوشاک استوک نیز به گفته مشاور ارشد اتحادیه تولید و صادرات پوشاک و نساجی تقاضای داخلی را از مسیر رسمی منحرف کرده و به تهدیدی جدی برای برندهای ایرانی و آینده صنعت پوشاک کشور بدل شده است.به گزارش ایسنا،مجید نامی مشاور ارشد اتحادیه تولید و صادرات پوشاک و نساجی گفت: ما یک بحث کلی داریم که تأثیر زیادی بر بازار و تقاضا دارد و آن، مسئله تورم بسیار شدید در چندین سال گذشته است. هیچ سالی نبوده که نرخ تورم زیر حداقل ۴۰ درصد باشد. البته آنچه مردم واقعاً احساس می‌کنند با آمار رسمی اعلام شده کاملاً متفاوت است، ولی آنچه رسمی اعلام می‌شود، نرخ تورم حداقل ۴۰ درصد است. امسال تا این لحظه نرخ تورم بیش از ۵۰ درصد بوده است.او افزود: از سوی دیگر، برخی مایحتاج اصلی مردم، به ویژه خوراک و مواد غذایی، با وجود حمایت‌های دولتی بیشترین میزان تورم را داشته‌اند. با توجه به افزایش قیمت‌ها، بخش پوشاک افزایش قیمت زیادی نداشته و حتی زیر میزان تورم بوده است. این نشان می‌دهد که تقاضا در بازار کم است و کاهش تقاضا ناشی از کوچک شدن سبد خانوار است.نامی ادامه داد: این وضعیت فشار زیادی به برندها وارد کرده است. مشکل بزرگی که برندها و فعالان بخش ریپل دارند، افزایش شدید اجاره‌بها است و دارندگان مراکز خرید نیز با شرایطی مواجه شده‌اند که هزینه شارژ برخی مراکز خرید حتی از خود اجاره بیشتر است و هیچ نظارتی هم بر آن وجود ندارد. این موضوع باعث افزایش قیمت‌ها و کاهش حاشیه سود برندها و کل بخش خرده‌فروشی شده است. هزینه‌ای که در بخش خرده‌فروشی به شرکت ایرانی تحمیل می‌شود، بسیار بالاتر از استانداردهای بین‌المللی است.مشاور ارشد اتحادیه تولید و صادرات پوشاک و نساجی گفت: افزایش نرخ ارز نیز باعث شده از ابتدای سال، قیمت مواد اولیه چندین بار افزایش یابد. به دلیل تخصیص نامنظم ارز، شرکت‌هایی که از ابتدای سال ثبت سفارش کرده‌اند هنوز مواد اولیه ابتدایی مانند الیاف، تجهیزات ماشین‌آلات یا قطعات خود را دریافت نکرده‌اند و تخصیص ارز به صورت قطره‌چکانی انجام می‌شود. این مسائل باعث ایجاد عدم اطمینان نسبت به تأمین مواد اولیه شده است و همه چیز در بازار با نرخ آزاد محاسبه می‌شود.نامی افزود: شرکت‌های تولیدکننده مواد اولیه هم قیمت‌های خود را افزایش داده‌اند و هم نمی‌دانند با چه قیمتی کالای خود را عرضه کنند و آیا می‌توانند مواد اولیه‌شان را به موقع تهیه کنند یا نه. آن‌ها مجبور هستند به صورت قطره‌چکانی و با فاصله طولانی، محصولاتشان را عرضه کنند.