بلاگر های سیاسی دنبال چه هستند؟
کسانی که سالها در قاموس فکریشان «مردم» بیشتر یک ابزار انتخاباتی برای بالا رفتن از پلههای قدرت بودهاند تا صاحبان حقیقی کشور، بعد از به ارمغان آوردن جنگ و ویران شدن یک به یک ستونهای مبنایی غلطشان با ژست مردمی به میدان آمدهاند تا روایت صحنه را آنگونه که به نفع خودشان است بازسازی کنند. ظاهراً شرایط را آنقدر برای خود و تفکرشان خطیر دیدهاند که حتی چهرههای اصلی این جریان نیز ناچار شدهاند از پشت پرده بیرون بیایند و شخصاً وارد میدان شوند.
تا دیروز این قبیل مواضع در صفحات خردهبلاگرها و سلبریتیهای وابسته به این جریان دیده میشد؛ اما امروز کار به جایی رسیده که دانه درشتها هم خودشان وارد میدان شدهاند و بعضاً مواضعی میگیرند که از یک چهره سیاسی باسابقه، بیشتر به واکنشهای هیجانی یک فعال فضای مجازی شبیه است.
ژست مردمی این افراد طنزترین اتفاق در جریان این روزهاست. آخرین سیاستمدار-بلاگری که به میدان آمده کسی نیست جز حسن روحانی. روحانی که مدتی است محفل دولت خود را با آن کارنامه درخشان مجدد برپا کرده در آخرین جلسهاش نکات نکاتی را ذکر کرده که نیاز است مواردی به ایشان در قبال ادعاهایشان گوشزد شود.
او میگوید اگر قرار است بیست سال بجنگیم به مردم بگوییم؛ اگر قبول کردند ادامه بدهیم. بسیار جالب توجه است رئیس جمهور اسبق، در داخل به دنبال متهم جنگ میگردد و ادامه آن را ماحصل تفکر رقبای سیاسیاش معرفی میکند. بسیار عالی، ما هم در داخل به دنبالش میگردیم. جنگ 12 روزه در میانه مذاکرات بسیار امیدوارانه آقای عباس عراقچی به ایران تحمیل شد. پس از پایان 12 روز جنگ ایشان که اتفاقا از دست اندرکاران برجام نیز بودند دو دستی به میز مذاکره چسبیدند. از دادن اورانیوم غنی شده نیز پروایی نداشتند و آن را هم یک دوره روی میز گذاشتند. (البته آقای روحانی تن تن اورانیوم تحویل دادهاند، چند صد کیلو برایشان شوخی بیش نیست.) پس چه شد دوباره جنگ شد آقای روحانی؟
مگر جنگ چیز یک طرفهای است؟ چرا هربار بار جنگ را به گردن مخالفان سیاسی خود میاندازید؟ چرا بیشتر از آمریکا شما از شعار مرگ بر آمریکا دردتان میآید؟ دولت هاشمی، خاتمی، شما و آقای پزشکیان 26 سال این سیاست بزدلانه را که بدهیم برود تا شاید چیزی از خان کرم استکبار جهانی گیرتان بیاید را در پیش گرفتید. آخر چه شد؟ آمریکا زد زیر کاسه و کوزه گداییتان.
حتی در میانه جنگ که همه دنبال عزتند شما به دنبال گدایی هستید. امنیت ملی را به سخره گرفتهاید. میگویید مذاکرات خوب پیش میرفت تا حرف انتقام به میان آمد؟ اگر در موضوع انتقام حاج قاسم شما آن جوش و خروش مردمی که برای انتقام به راه افتاده بود توسط دولت مستقر ترسوی وقت ذبح نمیشد اکنون کار به اینجا نمیرسید. اتفاقا آنچه جنگ را برای ما به ارمغان آورده عقب نشینی قدم به قدمی است که شما و همفکرانتان رقم زدید. بازدارندگی کشور را به اسم تنش زدایی ذره ذره از بین بردید تا دشمن را به بالای سر مردم رساندید. جنگ هم شد برنداشتید. رهبر انقلاب شهید شد ولی شما دست از این نسخه غلط اندر غلط نکشیدید؟ چقدر باید هزینه به کشور وارد شود تا شما بفهمید امنیت از طریق قدرت حاصل میشود نه از طریق مذاکره. در روز مبادا امضای کری به درد مردم خورد یا موشکهایی که شما در مناظرات 96 آنها را آماج حملات خود قرار داده بودید؟
هیچ دولتی به اندازه دولت شما وقت کشور را پای میز مذاکره هدر نداد. مردم سالها با ذرهبین به دنبال دستاورد برجام گشتند اما اتفاق مثبتی نه در سفرههایشان و نه در معیشتشان رخ نداد بلکه استارت یک تورم تاریخی زیر سایه بیکفایتی شخص شما زده شد.
به عنوان خالق آبان 98 زیاد دم از مردم میزنید، آن موقع هم نظر مردم را گرفتید؟ به صدا و سیما حمله میکنید که چرا نظر مردم در آن جایی ندارد؟ گمان نمیکنید کمی اغراق آمیز خودتان را در میان مردمی قرار میدهید که شما را به عنوان نامحبوبترین رئیس جمهورشان انتخاب کردهاند؟ صداوسیما با وجود هر نقد فنی که به آن وارد است بیشترین تلاش خود را نموده تا در زیر سایه جنگ و بمباران بهترین عملکرد را از خود به نمایش بگذارد بدون لحظهای قطعی. اتفاقا در توزیع تریبون نیز بسیار متنوع عمل نموده. اتفاقا برنامههایی که میهمانانی از جریان شما در آن حاضر بودند ضدمردمیترین و تمسخرآمیزترین برنامههای ممکن از آب درآمدند. از ناصر هادان تا سیدعباس موسوی در به وقت ایران.
اگر بنا به ادعای شما صداوسیما ملی نیست، ما با یقین میدانیم که این توطئهای که با اسم رمز صداوسیمای میلی راه انداختهاید تلاشی برای مدیریت این سازمان به میل خودتان است. مردم را بهانه نکنید.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید