🔊 | پادپخش | رادیو عصر
🔻 | پایان مهلت برای خروج از فهرست سیاه FATF
✏️| یاسر سالک‌نیا
🎙| بهنام زارع
متن کامل:
تکلیف قانونی دولت برای خروج از CFT
پایان مهلت برای خروج از فهرست سیاه FATF
مجمع تشخیص مصلحت نظام در روز 9 مهر 1404 عضویت ایران در معاهده CFT را تصویب کرد. مطابق داده‌های سایت رسمی سازمان ملل، در تاریخ 29 اکتبر 2025 (7 آبان 1404) عضویت ایران در این معاهده به ثبت رسیده است. در اردیبهشت ماه این سال، قبل از حمله رژيم صهیونیستی و آمریکا به ایران هم عضویت ایران در معاهده پالرمو را تصویب کرده بود. یعنی اعضای مجمع عضویت در این دو معاهده استعماری که مورد مطالبه FATF بوده است را به مصلحت نظام اسلامی تشخیص داده بود. دولت مدعی بود که با تصویب دو معاهده مذکور ایران از فهرست سیاه FATF خارج می‌شود و با خروج از فهرست سیاه، روابط بانکی ایران با خارج بهبود پیدا می‌کند. همچنین ایرانی‌ها می‌توانند بدون محدودیت در خارج فعالیت بانکی داشته باشند. در کنار این‌ها بهانه‌زدایی از دشمنان و جلوگیری از متهم شدن ایران به حمایت از تروریسم را نیز مطرح می‌کردند.
در ماده واحده قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به معاهده کنوانسیون بین المللی مقابله با تأمین مالی تروریسم ذکر شده: «دولت موظف است شش ماه پس از تودیع سند الحاق این معاهده کندانسیون نزد امین اسناد وضعیت تعامل با گروه ویژه اقدام مالی به ویژه مسأله خارج شدن قطعی جمهوری اسلامی ایران از لیست دولتهای غیر همکار را ارزیابی کرده و در صورت تعلل و عدم اقدام اعضای این گروه عضویت در معاهده کنوانسیون را مورد تجدیدنظر قرار دهد.» حتی اگر تاریخ ثبت شده در سازمان ملل را مدنظر قرار دهیم، بیشتر از 6 ماه از تاریخ مورد نظر گذشته و مشخصا اتفاقی در قبال وضعیت ایران از سوی اعضای این گروه رخ نداده است.
همه ادله ذکر شده از سوی دولت از همان ابتدا محل اشکال و ایراد بوده است. با دلایل متعددی می‌توان اشتباه بودن تصویب عضویت در این معاهده را اثبات نمود. بیانیه‌های FATF تاکید دارد که تکمیل برنامه اقدام ۴۱ بندی، شرط لازم برای خروج از فهرست سیاه است. دو معاهده تنها دو مورد از ۴۱ مورد برنامه اقدام هستنند. از سال ۹۵ تا الان که 10 سال می‌گذرد، FATFتنها ۱۵ مورد را از ایران پذیرفته است. با فرض پذیرش دو معاهده هم هنوز ۲۴ مورد دیگر باقی می‌ماند. ۲۴ موردی که هیچ مانعی برای انجام آنها و پذیرش از سوی FATF نبوده است. پس روشن است که شرط لازم برای خروج از فهرست سیاه که تکمیل برنامه اقدام به گونه‌ای که FATF بپذیرد، محل تردید جدی است. برای همین تردید جدی بود که برخی پیشنهاد می‌کردند که تصویب دو معاهده آخرین اقدام باشد. به جز این موارد تصمیم‌گیری برای ایران با وضعیت اعضای این گروه نتیجه‌ی قابل پیش‌بینی داشته است.
مورد دیگر بی‌فایده بودن حتی خروج از فهرست سیاه بعد از بازگشت قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران است. بخش مهمی از اقدامات مقابله‌ای توصیه شماره ۱۹، در مفاد دو قطعنامه آخر وجود دارد. یعنی با فرض موفقیت تکمیل برنامه اقدام و رضایت FATF و موافقت با خروج از فهرست سیاه، محدودیت‌های تغییری نمی‌کند.
تمام این موارد پیش از آغاز جنگی است که اکنون بیش از 90 روز از آن را پشت سر گذاشته‌ایم و هر موردی که در توهمات طرفداران عضویت در ساز و کار FATF برای خروج از لیست سیاه و استفاده از مواهب آن وجود داشته، اکنون به مراتب متوهمانه‌تر به نظر می‌رسد.
اما اکنون با انقضای تاریخ مشخص شده در متن قانون، دولت موظف است که به سرعت از معاهده کنوانسیون بین‌المللی مقابله با تأمین مالی تروریسم خارج شود؛ در غیر این صورت مجلس موظف است دولت را برای عمل به قانون بازخواست نماید.
دیدگاهها ۰
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید