آمریکا در انزوای جهانی

از مخالفت هم‌پیمانان آمریکا با ایجاد ائتلاف نظامی در تنگه هرمز تا استعفای مدیر مرکز مبارزه با تروریسم در آمریکا

18روز از جنگ تحمیلی علیه ملت ایران گذشت اما درست برخلاف پیش‌بینی‌ها و محاسبات دشمن، هیچ‌یک از اهداف محقق نشد؛ رهبری جدید در ادامه خط امامین انقلاب، استوار علیه دشمنان ایران ایستاده و پروژه دلسی رودریگز ایرانی به محاق رفته؛ مردم نیز هر شب از خیابان‌ها محافظت می‌کنند تا فرصت جولان به نئوداعشی‌ها ندهند و اینگونه رویای سوریه‌سازی ایران هم بسوزد؛ فرزندان همین مردم هم شهادت‌طلبانه پای سامانه‌های آفندی و پدافندی ایستاده‌اند و در تنگه هرمز تا پایگاه‌های آمریکا و اراضی اشغالی، گلوی دشمن را رها نمی‌کنند. حالا دشمن اعتراف می‌کند هدفِ صفرشدن شلیک موشک‌ها از ایران خیالی خام بود. هرچه جنگ پیش می‌رود، سنگینی کفه ترازو به نفع ایران بیشتر شده و آمریکا در چشمان جهانیان شکست‌خورده‌تر و منزوی‌تر می‌شود.
رئیس دولت آمریکا که حالا از انسجام ملی و قدرت نظامی ایران متحیر است، ابتدا سعی کرد با تهدید به تشدید حملات، به هدف بازگشایی تنگه هرمز برای نفتکش‌ها و کشتی‌های خود و متحدانش دست پیدا کند، اما نتوانست؛ سپس وعده بیمه کردن نفتکش‌ها و اسکورت نظامی آن‌ها را داد اما ترس از ایران مانع از عملیاتی شدن آن‌ها شد تا این که در اظهارنظری که مورد استهزاء همگان قرار گرفت، به عجز خود اعتراف و اعلام کرد بالا رفتن قیمت نفت به نفع آمریکاست چون نفت زیادی تولید می‌کند؛ در حالی که مصرف نفت آمریکا چندین میلیون بشکه بیش از تولید آن است.
سپس مدعی شد تمام کشورهایی که کشتی‌هایشان از تنگه هرمز عبور می‌کنند باید در باز کردن تنگه مشارکت کنند؛ از جمله کشورهای ناتو؛ اما آن‌ها نیز یکی یکی و به صورت رسمی این درخواست او را رد کردند! اتفاقی که حکایت از آن دارد که حتی نزدیک‌ترین متحدان ترامپ نیز متوجه روایت‌های دروغ او درباره جنگ ایران و پیروزی در آن شده‌اند و این یک شکست راهبردی برای آمریکاست. چین و فرانسه بر حل‌وفصل دیپلماتیک مناقشات تاکید کردند، انگلیس و ژاپن صراحتا درخواست آمریکا را رد کردند و کره‌جنوبی هم از اقدام ممانعت کرده و آلمان و ایتالیا نیز اعلام کردند قصد پیوستن به ائتلاف ترامپ را ندارند.
شماری دیگر از کشورها نیز رسما درخواست این مستاصل گرفتار در باتلاق جنگ با ایران را رد کردند تا او در پاسخ با عصبانیت بنویسد: «بیشتر متحدان ما در ناتو به ما اطلاع دادند که تمایلی به دخالت در عملیات نظامی ما علیه ايران ندارند؛ من از این اقدام آنها تعجب نمی‌کنم، زیرا همیشه ناتو را که سالانه صدها میلیارد دلار برای حفاظت از همین کشورها هزینه می‌کنیم، یک خیابان یک طرفه می‌دانستم؛ ما از آنها محافظت می‌کنیم، اما آنها در مواقع نیاز به خصوص برای ما هیچ کاری انجام نمی‌دهند. همچنین به ژاپن، استرالیا یا کره جنوبی و در واقع به کمک هیچ‌کس نیاز نداریم!»
انزوای آمریکا به همین‎جا ختم نمی‌شود و حالا اقدامات و مواضع احمقانه ترامپ موجب ریزش زیردست‌هایش در دولت نیز شده؛ مدیر مرکز مبارزه با تروریسم آمریکا در اعتراض به جنگ با ایران استعفا کرد؛ جوزف کنت در نامه‎اش نوشت: «من از نظر وجدانی نمی‌توانم از جنگ جاری در ایران حمایت کنم. ایران هیچ تهدید قریب‌الوقوعی برای کشور ما ایجاد نکرده بود، و روشن است که ما این جنگ را به‌دلیل فشار اسرائیل و لابی قدرتمند آمریکاییِ حامی آن آغاز کردیم.» حالا نه حتی اهداف این جنگ، بلکه اهداف جنگ ترکیبی 47 ساله با انقلاب اسلامی مردم ایران نیز دارد بالعکس محقق می‌شود؛ با همه توان خواستند ایران را منزوی کنند، اما حالا آمریکای ترامپ خود را در انزوای جدی می‌بیند.