باج نقد، وعدۀ نسیه

شواهد حاکی از تعهدات ایران در برابر وعده های بی ضمانت غربی هاست

طبق کسب اطلاع از منابع آگاه، جزئیات متن توافقی که در حال نهایی شدن است، ناقض اغلب شروط رهبری مندرج در بیانیه شعام و ضد منافع ملت ایران است. تنگه که با ریخته‌شدن خون شهدا و امام‌شان به‌دست‌آمده، بناست در برابر رفع محاصره‌ای باز شود که آمریکا آن را در آتش‌بس ساخت. اسمی از غرامت و خسارت نیامده و تنها به یک برنامه مبهم برای تامین مالی اشاره شده؛ وعده‌ها درباره رفع تحریم، برجامی و غیرعملی‌اند و آمریکا از تحریم در آینده منع نشده؛ ایران تعهد داده علاوه بر غنی‌سازی و ذخایر، درباره «تمامی دیگر موارد مرتبط با هسته‌ای» گفتگو کند؛ آزادسازی پول‌ها هم منوط به عبارت مبهم «پیشرفت در مذاکرات» است و هیچ مبلغی هم ذکر نشده؛ مهلت رسیدن به توافق نهایی 60روزه با قابلیت تمدید خواهد بود که درب نفس‌گرفتن را برای آمریکا تا هر وقت که بخواهد باز می‌گذارد.
البته متن مذکور شباهت زیادی به همان یازده بندی دارد که ظهوریان، نمایند مشهد، ششم خرداد توییت زد. در واقع ایران پیش از دادن امتیازات نقد، چیز قابل اعتنایی دریافت نخواهد کرد؛ یکی برداشته شدن محاصره دریایی است که روز 19 فروردین و هنگام آغاز آتش‌بس برای انجام مذاکرات، اساسا وجود نداشت؛ دیگری اعلام خاتمه جنگ در تمام جبهه‌ها از جمله لبنان که بنا بود پیش‌شرط مذاکره باشد، اما با گذشت شصت روز، هم‌چنان رژیم صهیونی جنوب لبنان را بمباران می‌کند؛ در واقع تحقق این خواسته ایران تا حدی به طول انجامیده که تقریبا دیگر فایده‌ای ندارد؛ زیرا علاوه بر صدها شهید، حدود 60 روستا در جنوب لبنان که مهد پرورش بسیاری از دلاوران حزب‌الله بوده، با خاک یکسان شده؛ رژیم در نقاطی به رود لیتانی رسیده و بازسازی تجهیزات ازدست‌رفته حزب‌الله در آتش‌بس به مدت‌ها زمان نیاز دارد.
تعلیق تحریم‌های مرتبط با نفت و پتروشیمی هم تا زمان توافق نهایی، دیگر امتیازی است که به ظاهر داده خواهد شد اما با وجود مشخص نبودن وضعیت محاصره و منوط شدن رفع آن به بازشدن تنگه، عملا در ابهام است؛ از طرفی با باز شدن تنگه قیمت نفت کاهش خواهد یافت که تا حدی افزایش حجم احتمالی فروش نفت‌مان را جبران خواهد کرد؛ در حوزه پتروشیمی نیز با وجود آسیب‌های جنگ حداقل تا پایان شهریور امکان صادرات وجود ندارد و تعلیق تحریم‌های آن امتیازی محسوب نمی‌شود.
امکان تمدید مدت شصت روزه برای رسیدن به توافق نهایی نکته دیگر متن است که مشخص نیست چند مرتبه و تا چه زمانی امکان تمدید وجود خواهد داشت. در این دوره که پایانش نامشخص است، ترامپ خواهد توانست بر اعتراضات داخلی بابت جنگ پرهزینه غلبه کند، قیمت سوخت را که موجب اعتراضات شدید مردمی و افت محبوبیت شده، کاهش دهد و جناحش در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره پیروز شود. و در یک کلام برای حمله دوباره نفس چاق کند؛ هم‌زمان تحریم‌ها و نیروهای آمریکایی نیز علیه ایران حفظ خواهند شد. خاتمه تحریم‌ها و وعده بازسازی 300میلیارددلاری هم معلق مانده و موکول به توافق نهایی شده.
در حالی که لغو تحریم‌ها در حوزه اختیارات ترامپ نیست و رای کنگره لازم است. در مورد تحریم‌های شورای امنیت نیز آمریکا فقط یک عضو است و نمی‌تواند بقیه اعضا را به رفع تحریم اجبار کند. از طرفی فقط از تحریم‌های فعلی نام برده شده و این یعنی در آینده آمریکا آزاد است تحریم کند. هم‌چنین از یک «برنامه قطعی برای تامین 300میلیارد دلار برای بازسازی ایران» نام برده شده که بیش‌تر نه قطعی، بلکه مبهم و پر از راه دررو برای دشمن است؛ زیرا از دادن مستقیم پول خودداری می‌کند و شفافیت و قطعیتی در تحقق منابع آن هم وجود ندارد. مصارفش هم تحت رصد آمریکا خواهد بود که در بازسازی بخش‌های مهم استفاده نشود و شاید ملزم به امضای قرارداد با پیمانکار آمریکایی شویم؛ هم‌چنان که هیچ‌کدام از این جزئیات بحث نشده، اسمی هم از غرامت و خسارت در متن نیست.
صرف مذاکره هسته‌ای هم حالا عقب‌گرد جدی است زیرا آمریکا حتی در میدان نیز نتوانست در این حوزه امتیاز به دست آورد. اما حالا در متن آمده که بناست علاوه بر مذاکره بر سر سرنوشت غنی‌سازی و ذخایر پس از توافق نهایی، بر سر تمامی موارد مرتبط دیگر با هسته‌ای نیز مذاکره کنیم! وقتی عضو NPT هستیم، چرا باید بعد از مقاومت و پیروزی در جنگ، حقوق مسلم خود، حتی در زمینه‌های پزشکی، کشاورزی و تولید برق را با طرف شکست‌خورده در میان بگذاریم؟ مگر ایران مستعمره آمریکاست؟ نکته دیگر آن که علاوه بر خسارت محض باز کردن تنگه در قبال رفع محاصره، هیچ اسمی از گرفتن عوارض و یا اعمال مدیریت ایران بر تنگه نیامده و حتی شناورهای صهیونی هم ممنوع‎العبور اعلام نشده‌اند.
درباره وجوه مسدودشده کشور هم آمده: «با توجه به پیشرفت مذاکرات به طور کامل قابل استفاده خواهند بود»؛ عبارت «پیشرفت در مذاکره» دقیقا همان نقطه ابهام است که آمریکا با توسل به آن این مورد را هم هوا خواهد کرد. ثانیا هیچ مبلغی ذکر نشده و این مورد هم برای بدعهدی آمریکا فضا باز می‌کند. هم‌چنین در متن آمده توافق نهایی با قطعنامه الزام‌آور شورای امنیت تایید خواهد شد؛ در صورتی که برجام هم پشتش به قطعنامه 2231 گرم بود که آمریکا به تعهدات عمل نکرد و ترامپ از آن خارج شد.
جالب‌تر آن که تقریبا تمامی این جزئیات را حتی پیش از توییت ظهوریان و اطلاع‌رسانی نصفه‌ونیمه از سوی صداوسیما، پایگاه خبری آمریکایی-صهیونی آکسیوس منتشر کرد. مدت توافق، بازشدن تنگه در قبال رفع محاصره، عدم اشاره به عوارض‌گیری، معلق ماندن رفع تحریم‌ها و آزادسازی منابع، لزوم مذاکره درباره بحث هسته‌ای و باقی ماندن نیروهای آمریکایی در منطقه از جمله موارد مشابهی بودند که آکسیوس پیش از نماینده مجلس ایران و مردم از آن‌ها خبردار شده بود.
همین موجب نگرانی بیشتر مردم مبعوث است. دیپلمات‌‌ها مردم را محرم نمی‌دانند و بنا به این شواهد، دشمن همان طور که رهبری در پیام آخر خود هشدار دادند، در دستگاه محاسباتی مسئولان، خطا ایجاد کرده. بار دیگر ده شرط رهبری که در بیانیه 19فروردین شعام هم آمد را مرور کنید و این متن را بخوانید؛ ابعاد این خطا بسیار بزرگ‌تر از آن است که با پایین کشیدن پلاکارد (به روایت قاسمیان و رمضانی و اشتری و مدیرشبکه افق و بسیاری دیگر) و توقف برنامه ثریا جبران شود؛ پلاکارد خواسته مردم مبعوث است که با کلمات خامنه‌ای شهید و رهبری عزیز مزین شده؛ آن چه واضح است این متن توافق احتمالی، چیزی بهتر از مذاکرات اسلام‌آباد برای کشور ندارد که به گفته ظهوریان، نماینده مجلس، «رهبر انقلاب پس از خواندن گزارش آن دستور دادند در دور دوم شرکت نشود».