تسلیم طلبان

قانون در برابر تضعیف کنندگان امنیت ملی بایستد

پس از افشای فایل صوتی ظریف در فروردین ۱۴۰۰ که میان میدان و دیپلماسی اختلاف افکند، حالا ویدیوی اظهاراتش که ادعا می‌کند متعلق به دوسال پیش است، جنجال آفریده. پس از افشای آن صوت ضدمیدان، سران و مناطق مهمی از دست جبهه مقاومت رفت. از دوسال پیش که اظهارات تازه پخش‌شده ظریف ایراد شدند نیز، دشمن برای تحقق تک به تک آن‌ها برنامه داشته. ظریف در این صحبت‌ها، خلاف راهبرد مسلم دشمنان فرهنگ و تمدن ایران، فریاد زد حجاب خاکریز نیست؛ که نتیجه‌اش در ولنگاری پوشش، این روزها واضح است؛ با بی‌ادبی برجام را واجب دانست؛ اما سه جنگ در میانه مذاکره در این مدت تحمیل شد؛ با مذمتِ حضور امنیتی‌ها در سفارتخانه‌ها، به دوری از نگاه تهدیدمحور و داشتن نگاه فرصت‌محور توصیه کرد؛ اما وضعیت تعاملات خارجی این دوسال همچون زمانی که خودش وزیر بود، تقریبا هیچ است. و در آخر، مائو، رهبر فقید چین را تحریف کرد و گفت در ساختن چین موفق شد چون به این باور رسید که می‌تواند با آمریکا مذاکره کند! تغییر تاریخ به نفع جریان تسلیم‌طلب داخلی، و کودتاچیانی که مسیر عزت و استقلال رهبری شهید را برنمی‌تابیدند. کودتا اما در جنگ ۱۲ روزه و آشوب‌های دی و پس از شهادت رهبری در جنگ رمضان، بنا به بعثت ملت، شکست خوردند.

صحبت‌های ظریف چه ارتباطی با طرح‌های آمریکا و رژیم صهیونی دارد؟ چگونه است که هربار دقیقا خواسته دل دشمن را فریاد می‌زند؟ گفت: «همه چیز را تهدید می‌بینیم، حجاب را خاکریز می‌بینیم، کجا یک مسئله اجتماعی به یک مسئله جنگی تبدیل می‌شود؟» درحالی‌که ردپای آمریکا و رژیم صهیونی در طراحی آشوب‌های جنبش ززآ و از آن فراتر در راهبرد کلان‌شان برای دهه‌های گذشته در این موضوع واضح بود. مثل آنچه مرداک، صهیونیست رسانه‌دار معروف، گفته بود که: «برای نابودی ایران باید روی خانواده هزینه کرد، اگر مادر را به لجن بکشیم، تمام جامعه به لجن کشیده می‌شود». ظریف از قضا در انتخابات 1403 برای کاندیدایی سفر کرد، میتینگ رفت، عرق کرد، تلویزیون رفت و فریاد کشید که پس از رسیدن به صندلی پاستور، از موافقان سرسخت ولنگاری پوشش بود و حتی در جریان ززآ، به دروغ در تلویزیون گفته بود: «رفتند آن دختر را گرفتند و کتک زدند و بعد جنازه‌اش را تحویل دادند»! در زمان ریاست جمهوری نیز غضنفری، نماینده تهران درباره او افشا کرد: «در شعام با تهدید به استعفا جلوی ابلاغ قانون حجاب و عفاف را گرفت». حالا خواسته دشمن برای حجاب و عفاف، بیش از هر زمان دیگری محقق شده.

ظریف ادامه می‌دهد که «با نگاه تهدیدمحور به منطقه، سفرایمان نماینده قدس می‌شوند اما با نگاه فرصت‌محور، باید بازرگان و دیپلمات باشند»؛ در حالی که دوران وزارت او، دقیقا ناقض همین ادعا و اثبات‌کننده پوپولیسم موجود در آن است؛ سفرا هیچ کارویژه‌ای برای خود جهت بازارسازی تعریف نکرده بودند و همین یکی از عوامل رکود تولید بود؛ ماه‌ها در چین که یک‌سوم تجارت‌مان با آن گره خورده، حتی سفیر نداشتیم؛ وضعیتی مشابه همین دوسال که از سفرا گرفته تا شخص رئیس‌جمهور برنامه‌ای در خارج مرزها برای رشد اقتصادی نداشته‌اند؛ لذا رشد بهار امسال منفی ده‌درصد شد اما هنوز پزشکیان در دیدارهای خارجی، علی‌رغم ارمغان سه جنگ میانه مذاکره، متمرکز بر مذاکره با آمریکاست.

از طرفی وحید جلیلی نیز در خاطره‌ای به نقل از حاج قاسم نوشت که «وقتی بشار بندر طرطوس سوریه و برخی معادن را به ما داد، به اطلاع هیئت دولت رساندم اما ظریف مرا مسخره کرد که “طرطوس بهت داده؟ بندر به چه درد ما می‌خورد؟” و گفت که اجازه نمی‎دهند در شهرهای سوریه مراکزی احداث شود تا پلی میان فعالان اقتصادی ایران با این کشور باشند».

انتساب نگاه تهدیدمحور به ما که از ابتدای انقلاب توسط پایگاه‌های نظامی آمریکا محاصره شدیم و سگ هارش در منطقه از اسرائیل بزرگ و طرح‌های تجزیه‌طلبانه می‌گفته، دروغ و بی‌انصافی است. ظریف ادامه داد که «اگر با نگاه تهدید به هر کشوری نگاه کنیم، آنگاه برایمان تهدید می‌شود». این نگاه رمانتیک در منطقه غرب آسیا آن هم در دوره تغییر نظم که درگیری‌ها شدت می‌گیرند، از سوی کسی که سال‌ها وزیر و دیپلمات بوده، نه‌تنها عجیب بلکه حتی مشکوک است؛ تنها یک مورد از نتایج این نگاه صورتی که طی آن نباید هیچ تهدیدی را دید، همانی بود که پزشکیان پس از خطای محاسباتی در عدم پاسخ به ترور هنیه در تهران اعتراف کرد که : «ادعاهای سران آمریکا و کشورهای اروپایی که در ازای پاسخ ندادن ایران به ترور شهید هنیه وعده آتش‌بس می‌دادند، تماما دروغ بود».

ظریف حتما می‌داند سیاست خارجه با مسائل امنیتی گره خورده تا حدی که حتی ترکیه، با اینکه علنا سوخت‌رسان و غذارسان رژیم صهیونی است و ترامپ اردوغان را دوست خود خطاب می‌کند، وزیر خارجه‌اش یک مهره امنیتی، یعنی هاکان فیدان است. در حالی که ایران ما از روزی که تصمیم گرفت مستقل شود، دشمنان وجودی پیدا کرده؛ مصادیق این دشمنی‌ها بی‌شمارند؛ ترامپ در همان دور اول خود، ملت ایران را تروریست نامید و هنگام تنظیم همین متن، برای چندمین بار خبر آمد که گفته یا ایران همه‌چیز را به ما خواهد داد یا دیگر وجود نخواهد داشت؛ این دشمن وجودی خود را چند روز پیش در صحبت‌های وزیرخارجه‌اش هم بهتر معرفی کرد که نبرد را میان هخامنشیان و آتنی‌ها تصویر کرد و طرف ایرانی را وحشی و متجاوز و طرف غربی را قهرمان و مظلوم روایت کرد. مگر می‌شود ظریف دشمن را نبیند و دشمنی‌ها را صرفا محدود به نگاه تهدیدمحور ایران بداند؟

در قسمتی دیگر ظریف با تحریف مائو، رهبر فقید چین، در خود دید که می‌تواند رهبری شهید را نصیحت کند؛ با اینکه تجربه برجام و نصایح رهبری مبنی بر خوشبین نبودن به مذاکره ثبت شده و شروط ایشان برای جلوگیری از فجایعی چون مکانیزم ماشه و عدم تحقق وعده‌های آمریکا، رعایت نشد. ظریف گفت: «باید کاری را که مائو کرد انجام دهیم؛ چین سال ۷۱ و بعد از آن که مائو به خودش باور پیدا کرد که می‌توانم جلوی آمریکا بنشینم و مذاکره کنم، پیشرفت کرد»؛ تحریفی آشکار به نفع جریان مذاکره و تسلیم در داخل؛ در حالی که مائو، در سیاست داخلی و خارجی به سمت استقلال و مقابله با نفوذ خارجی رفت؛ رشد و امنیت را از مسیر اقتدار پی گرفت و در این راستا، ارتش را تقویت کرد، بمب‌های اتمی و هیدروژنی تست کرد، حق وتو گرفت؛ مائو حزب و ارتش را نیز از کودتاچیان پاک کرد.
کودتایی که پس از این صحبت‌های ظریف بارها پی گرفته شد و حتی جایش را در ادبیات رهبر شهید نیز پیدا کرد. در جریان جنگ ۱۲روزه اکانت‌های سایبری از حسن روحانی مستقیم و غیرمستقیم، به عنوان رهبر بعدی نام می‌بردند و پس از شهادت رهبری در جنگ ۴۰ روزه نیز پی گرفته شد؛ اما بعثت ملت و هشیاری خبرگان آن را ناکام گذاشت تا مثل ونزوئلا، ایران به دست یک دلسی رودریگز مطیع آمریکا نیفتد.

نکته قابل تامل صحبت‌‌های ظریف که متعلق به دو سال پیش است، هم‌چنان تجویز نسخه‌های برجامی است: «با این برجام که با آن جای بدتان را تمیز می‌کردید، دوسال دیگر مجبورید دماغتان را تمیز کنید» همین راه را دولت متبوعش از سر تحجر در این دوسال سه مرتبه رفت و هر بار جنگ آورد؛ این یعنی پوچی و زیان‌باری یکی از توصیه‌هایش در همین صحبت‌ها، دست به نقد مشخص شده.

چرا هر بار که ظریف صحبت می‌کند، منطق و یا سال‌ها بعد تجربه، ثابت می‌کند که همگی به ضرر منافع و امنیت ملی بوده‌اند؟ خصوصا دفعاتی که به اصطلاح فایل صحبت‌ها لو می‌رود و در آن صریح‌تر است. دستگاه قضایی که به پرونده عاملین فجایع برجام و ماشه ورود نکرد؛ آیا مقابل این دست اظهارات خطرناک هم سکوت خواهد کرد؟ اگه واقعا بنا باشد مطابق ایده ظریف از مائو الگو بگیریم، بهتر است از پاکسازی کودتاچیان و رفتن به مسیر اقتدار آغاز کنیم.