نگاهی بر جنجال اخیر دولتیها علیه صدا و سیما
«فرار رو به جلو» یکی از شناختهشدهترین تاکتیکهای عرصه سیاست و رسانه است؛ راهبردی که در آن، بهجای پاسخگویی، زمین بازی تغییر میکند تا افکار عمومی از اصل ماجرا منحرف شود. در این شیوه، متهم در جایگاه مدعی مینشیند و با طرح اتهام علیه دیگران یا برجستهسازی یک موضوع فرعی، تلاش میکند پرسشهای اصلی را به حاشیه براند؛ الگویی که این روزها میتوان نشانههای آن را در موضعگیری اخیر دولت علیه صداوسیما نیز مشاهده کرد.
حملات دولت چهاردهم به رسانه ملی اتفاق جدیدی نیست، اما اکنون از مرحله کنایههای پشت تریبون به بیانیه رسمی رسیده است. آقای پزشکیان، بهعنوان رئیس دولت، مدعی بر هم زده شدن وحدت ملی توسط صداوسیماست و اینگونه مصداقی از علت حملات خود به صداوسیما را بیان میکند که: «صداوسیما تنها بخشی از سخنان ایشان (رهبر شهید) درباره عدم مذاکره را پخش میکند، اما در جلسات خصوصی با معظمله، ایشان بر ضرورت خاتمه دادن به این وضعیت تأکید داشتند.»
آقای پزشکیان، تلاش برای تفسیر به رأی نظر رهبر شهید، در زمانی که ایشان دیگر در قید حیات نیستند، کار بسیار راحتی است. این سخنانی که شما از بازپخش آنها ناراحتید، اکثراً در دوره مسئولیت شما بیان شدهاند. مشخصاً مخاطب این سخنان نیز دولتی است که شما ریاست آن را بر عهده دارید. رهبر شهید نیز بارها اعلام کردهاند مواضع اعلامیشان به مردم و مسئولان، کاملاً بر هم منطبق بوده و هیچ افتراق و تناقضی میان آنها وجود ندارد.
آقای پزشکیان، انتظار شما از صداوسیما نه التزام به حقیقت، بلکه التزام به امیال دولت است؛ امیالی که اکنون برای توجیه مذاکرات و آتشبس نیاز دارد با تحریف ناجوانمردانه رهبر شهید، عملکرد خود در عرصه دیپلماسی را توجیه کند. شاید ظاهراً ادعا کنید که مخاطب انتقاد شما صداوسیماست، اما شاید کمتر مخاطبی متوجه این موضوع نباشد که شما با چه هدفی این ادبیات را مدام در جلسات تکرار میکنید.
آقای پزشکیان، هیچکس مدعی تهی بودن صداوسیما از اشتباه یا وجود ضعف در آن نیست، اما حتی اگر در یک مورد درست رفتار کرده باشد، آن مورد التزام در پوشش رک و بیلکنت نظر ولیفقیه در موضوع مذاکره با آمریکاست. صداوسیما اگر ملزم به ملی بودن است، دولت هم ملزم به تأمین منافع ملی است. میتوان گفت شما نیز مانند آقای روحانی، بیشتر زمان دولت خود را صرف مذاکره کردهاید. یکبار از خود سؤال بپرسید که کدام منفعت ملی را از راه مذاکره با آمریکا تأمین کردهاید که انتقاد از آن را عامل وحدتشکنی و سلب عنوان ملی از صداوسیما میدانید؟
آقای پزشکیان، مشکل شما عدم پوشش یک جمله از سخنرانیتان در فلان جلسه توسط صداوسیما نیست، بلکه از آن استقبال نیز میکنید. کسی نمیتواند منکر توان و شبکه گسترده رسانهای جریانی که شما را بهعنوان کاندیدای انتخاباتی خود معرفی کرده بود، باشد. اکنون تمام این رسانهها با بسیج تمام قوا، مانند یک کمپین انتخاباتی، در حال انتشار فیلم صحبتهای شما با تیتر «سانسور پزشکیان توسط صداوسیما» هستند تا چهرهای مظلوم از شما به نمایش درآورند. اما آنچه شما را عصبانی کرده، رویارویی با واقعیتی است که نمیتوانید با هزاران هزار رسانه از آن فرار کنید و آن، نادرست بودن مسیری است که در آن قدم برمیدارید.
آقای پزشکیان، تلاش برای همراه کردن دیگران در انجام اقدامات خسارتبار با چماق وحدت، بدترین نوع دیکتاتوری است که شما در حال انجام آن هستید. اگر چنین نیست، بفرمایید در قاب تلویزیون، از عملکرد و نتایج خود در طول دو سال مذاکره، مقابل کارشناسان صحبت کنید تا مشخص شود فرق بین امر ملی و رفتار میلی چیست. بپذیرید که در واقع، آن کسی که بیش از همه به دنبال میلی کردن صداوسیماست، شما هستید.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید