روآندا، آفریقا و تبعات سازش و سلطه پذیری

۱۹۱۶میلادی و در بحبوحه جنگ جهانی اول، هیئت حاکمه و درواقع آن قوه ظالمه قهری بین الملل، اثر دیگری از سلسله آثار خود را در چرخه سلطه و استکبار جهانی در اوراق تاریخ ثبت کرد.

درحالی که دو سال از آغاز نبرد بزرگ اول سپری می شد، قدرت های برتر و مدعی در غرب و شرق این گوی خاکی، بازی حساب شده ای را طرح ریزی کرده بودند و آن هم بازی با مهره های رقبا بود که بتوانند با تصرف و احاطه کامل بر دول و گسترش سطح دامنه جغرافیایی خود حتی در اراضی تحت الحمایه و تحت اشغال رقیبان جنگی، معادله و اصطلاحا ورق مبارزه را در میدان جنگ به سود خود تغییر دهند.

لذا حکما می بایست کاملا حساب شده عمل می کردند.

نیروهای متفقین با تدبیر تصمیم گیران ارشد پشت پرده دستگاه امپریالیسم، با هجوم و یورش تمام عیار به خاک کشور روآندا در قاره آفریقا، این کشور را تسخیر و اشغال نظامی نمودند.

روآندا کشوری زیر یوق و نفوذ آلمان ها بود که جبهه های علیه آلمان در سال ۱۹۱۶، در تداوم راهبردهای ضد نازیسم، سعی داشتند با ورود مستقیم به قاره سیاه و ملحوظ کردن جوانب اقتصادی روآندا، این کشور را از چنگ نازیست ها در آورند که الحق دست آورد ویژه ای نیز به جهت امتیاز گیری و درحقیقت باج گیری از آلمان قلمداد می شد.

هدف از این اقدام متجاوزانه، فوق العاده استراتژیک بود.

درواقع خالی کردن چنته باواریایی ها در صحنه درگیری جزو اهداف اولیه نیروهای متفقین محسوب می شد.

در ایام و ماه های نخستین جنگ کبیر اول، نازی ها نقاط سوق الجیشی مهمی را از تملک انگلستان به عنوان غنیمت جنگی تصاحب کرده بودند و حالا نوبت طرف های مقابل دعواست.

همزمان با تشدید تنش در محور آفریقا، فوجی از مهاجرین تونسی نیز با برنامه و دستورات مستقیم بریتانیایی ها و سایر لابی ها و لژ های فراماسونری، روانه کشور روآندا شدند.

این کشور عملا به دو گروه و دو طبقه اجتماعی تقسیم شده و بحران هایی قبیل معضل اقتصادی، شیوع بیماری های واگیردار، قحطی، بی خانمانی و جنگ زدگی بسیار طاقت فرسایی علیه مردم بومی روآندا تحمیل گردید.

رسته اول؛ تونسی ها بودند که جزو طبقه مرفه و سرمایه داران روآندا از آنان یاد می شود که به گواهی تاریخ قشر متمول و فئودال روآندا، عمدتا دامداران و گاوچران هایی بودند که مورد توجه حاکمیت مرکزی و صحنه گردانان بیگانه در آن سرزمین هم قرار می گرفتند.

رده ثانی، متشکل از گروهی بود که به طرز جزیل و کثیری با فقر دست و پنجه نرم می کردند و غالبا از طوایف و قبایل بومی افریقایی کشور مذکور بودند که در تاریخ روایت شده اند.

این گروه، “هوتو” نام داشتند.

هوتو ها کارگرانی بودند که باید طبق قانون مصوبه روآندا، مدت مدیدی از طول سال را به نحو مضاعفی برای فئودالیست ها، تجار و سرمایه داران ثروتمند تونسی مهاجر و حکومتی های پایتخت، کارگری کرده و تحقیقاً یک نوع نظم برده داری کلاسیک بر ایشان دیکته می شد.

این معضل تا سالیان سال در قلب افریقا رخنه کرده بود حتی برخی کشور های این قاره که صرفا بلاد مصرف گرا و حیات خلوت کارزار اقتصادی و معاملاتی مستبدین و مستکبرین بلوک غرب هستند، در عصر امروز نیز زیر بیرق امریکایی ها و مجموعا اروپاییان غربی می باشند‌.

و تنها چند کشور عربی آفریقایی پس از وقایع و تکانه های اجتماعی_سیاسی سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ و مشخصا بعد از ناآرامی های موسوم به بهار عربی بودند که عَلَم آزادی خواهی به ویژه از جنس اسلامی و حکمرانی مدرن علوی و نهضت حسینی را بدست گرفته و بر ضد شاخه های اشغالگری ایدئولوژیک و میلیتاریسم قیام نمودند.

لازم به ذکر است که ریشه اندک تغییرات و تحولات مثبتی که پس از بهار عربی چه در خاورمیانه و چه در شاخ آفریقا رخ داد، جملگی از توده ملت و امت مسلمان مبارز و مقاوم شروع شد لذا؛ اکثر حکام و شیخ نشینان عرب زبان حاشیه خلیج فارس که مطیع اوامر غربی ها و به زعم و ادعای خودشان گوش به فرامین کدخدا و پادشاه جهان یعنی ایالات متحده آمریکا هستند، کما فی السابق همان راه و شیوه و سیره دیپلماتیک ناصواب و ناصحیح گذشته را می پیمایند و تکرار مکررات می کنند.

انقلاب مردمی ایران در سال ۱۹۷۹میلادی درس مهمی به جهانیان داد که اگر چنانچه مردم یک کشور به لحاظ فرهنگی، آموزشی و علمی، بهداشت و درمان و سیاسی و اجتماعی در مضیقه و تنگنا قرار دارند، و اگر پس از بیان اعتراض مسالمت آمیز به مقامات مسئول، هیچ استحاله مطلوبی رخ نداد، وظیفه ذاتی و انسانی آحاد ملت آن کشور برخاستن است و باید برخاست و ریشه مفسده و بستر وابستگی ذلیلانه و محقرانه به بیگانگان و اجانب را از جای کند‌‌.

امروزه خیل عظیمی از کشور ها در دنیا با چنین وضعی مواجه هستند.

زعما و زمامدارانی که مطلقا بر عده ای خاص و محدود و قلیل حکومت میکنند و قاطبه ملت از آنان ناراضی اند.

این مورد مصداق بارز یک حکومت الیگارشی می باشد.

مطالعه عمقی رخدادها و حوادث امور روابط بین الملل ، جنگ های سخت و نرم بین حاکمیت ها، بحران های متنوع تمدن ها و ملت ها و بعضا شورش های داخلی کشورها امری ضروری است که برای فهم تاریخ و عبرت گیری از گذشتگان لازم است بدان اهتمام ژرف ورزیده و ما جوانان در قامت دانشجویان این سرزمین، اگر چنانچه داعیه آینده سازی این مرزوبوم را در سر داریم، تحقیق و پژوهش در حوزه رویدادهای تاریخی عالم سیاست باید جزو متداول ترین و اساسی ترین فعالیت های علمی مان تلقی شود‌.