بعد از دوسال و به مناسبت روز خبرنگار، نشست خبری رئیسجمهور با اهالی رسانه برگزار شد و از روزنامه عصر ایرانیان هم دعوت شد تا نمایندهای داشته باشد. وزرای خارجه، کشور و ارشاد هم حاضر بودند. حدود 70 نفر هم تقاضای پرسیدن سوال داشتند که نهایتا طبق قرعه حدود یک سوم آنها، از جمله عصر ایرانیان، موفق به آن شدند. علاوه بر قرعهکشی بیطرفانه، نبود فیلتری برای عبور دادن سوالات از آن، بیشتر باعث تعجب بود؛ آن هم از سوی دولتی که دستگاه رسانهای آن برای رئیسش جز به گفتگو با دوربین و مجری بیطرف و یا افراد همسو، تن نمیداد.
نهایتا اما مشخص شد نشست نه تنها پخش زنده ندارد، بلکه بنا نیست کامل از رسانهها پخش شود و ساعاتی بعد تعدادی عکس با دو متن مشروح از آن در سایت ریاست جمهوری منتشر شد که کاملا گزینشی، همراه با حذف سوال عصرایرانیان و صرفا روایت بخشهایی از پاسخ پزشکیان به آن بود که قابلیت تیتر شدن در رسانههای همسو را داشت. متن سوالی که تحریریه عصرایرانیان ناظر به دغدغههای آحاد مختلف جامعه و کارشناسان اقتصادی و امنیتی مطرح کرد به شرح زیر بود:
«آقای پزشکیان، درست دو سال قبل و در مناظرات، روبهروی مردمی که حالا احتمالا سختترین دو سال زندگی خودشان را تجربه کردهاند، در ظاهر صدای آنها شدید و با کنایه به مسئولین دولت گذشته گفتید: «گوشت قیمتش چنده مردم؟ برنج چنده؟ خونه چنده؟ ماشین چنده؟ چند بود چند شده؟» حالا مرکز آمار اعلام کرده تورم نقطه به نقطه موادغذایی در تیرماه به 128% رسیده و نسبت به ابتدای دولت بیش از 5 برابر شده؛ و تورم نقطه به نقطه در همین به ماه 88% رسیده که نسبت به آغاز دولت 2.8 برابر شده. شاید در توجیه بگویید که جنگ شد؛ بله جنگ اثر داشت، اما حتی از ابتدای دولت شما تا پیش از اولین جنگ نیز دلار از زیر 60هزارتومان به بیش از 100هزارتومان رسید، تا مجلسی که 192 رای اعتماد به وزیر شما داده بود، تنها 6ماه بعد با 182 رای او را برکنار کند؛ که البته حالا ایشان رئیس بانک مرکزی است.
با این اوصاف سوال اینجاست که آیا برنامه مشخصی برای اصلاح رویههای خود در مدیریت کشور دارید؟ یا همانطور که در مناظره گفتید «اگر مذاکره نکنیم چه کنیم»؛ و آن را اخیرا و پس از آن که مذاکره تنها طی 14ماه سه مرتبه منتهی به جنگ شده تکرار کردید، کشور بدون پیگیری سیاست ارمغان امنیت از مسیر اقتدار و نه مذاکرههای جنگآور و تنفس دادن به دشمن هنگام تنگنا، هم چنان در چرخه باطل مذاکره-جنگ-آتشبس و دوباره مذاکره باقی خواهد ماند و شرایط “نه جنگ نه صلح” هر روز زندگی را بر مردم سختتر خواهد گرفت؟»
پیش از این سوال، رسانههای همسو و وابسته به دولت، بعضا چنان تعریف و تمجیدهایی از عملکرد دولت کردند که حس میکردی در نشست خبری رئیس کشوری دیگر حاضری؛ از این رو، پیش از مطرح کردن سوال گفته شد: «آقای پزشکیان، سوال من با آنچه تا کنون از سمت رسانههای همسو گفته شد، کمی متفاوت است؛ لذا لطفا سعه صدر به خرج داده و به آن پاسخ دهید». اما از لحن رئیسجمهور که به محض آغاز پاسخ چند بار گفت: «تو که میگی تحمل داشته باش و پاسخ بده، حالا خودت هم تحمل کن و جواب بشنو» واضح بود که عیشش منغص شده و در ادامه پاسخهایی متناقض و پرایراد به مطالبات مطرح شده داد.
در حالی که تصریح شد حتی پیش از جنگ هم ناکارآمدی دولت موجب جهش نرخ دلار و کوچکتر شدن سفرهها شده بود، اما آقای پزشکیان خواست نشنود و چند بار ضمن ارسال پیام ضعف به دشمن، تکرار کرد: «تاکنون راهکاری ارائه نشده که در شرایط جنگ، بدون پذیرش هیچ هزینه و تبعاتی، تورم را کنترل کند» و با فرافکنی و شانه خالی کردن از مسئولیت چون همیشه ادامه داد: «بیرون گود نشستهاید میگویید لنگش کن! خب اگر میتوانید شما بیایید لنگش کنید».
در پاسخ به استدلالهای پرسش در ناکارآمدی رفتار دولت در جنگ و ادامه یافتن چرخه ضدمردم تحجر نیز گفت: «تکلیف جنگ با دولت نیست؛ دولت جایی است که باید تدارکات را فراهم کند»؛ اما در عین حال ادامه داد «نمیشود شعار بدهیم که میجنگیم، اما فردا در بازار همهچیز باشد و گرانی هم نباشد» و عجیبتر افزود: «نهایتا رهبری تصمیمگیرنده است و ما مجری هستیم»؛ در حالی که اکثریت اعضای شعام، به عنوان تصمیمگیر جنگ و صلح، وابسته به دولت هستند و رهبری تصریح کردند که علیالاصول نظر دیگری داشتند؛ همچنین، ارسال پیام ضعف دوباره، علیرغم گرانیهای افسار گسیخته پیش از جنگ اول و نیز تابآوری بینظیر مردم که در پلاکاردهایشان هم بازتاب پیدا کرده، ناقض دیگر ادعای او بود.
امید ابتدایی، با لحن و پاسخهای نابهجا و نهایتا سانسور از بین رفت.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید