نگاهی به تعطیلی مجلس در لحظات سرنوشت ساز برای ایران
در حالی که ایران در یکی از حساسترین برهههای تاریخی خود به سر میبرد، مجلس شورای اسلامی در غیبت فرو رفته است. آخرین جلسه رسمی صحن علنی مجلس در ۲۷ بهمن ۱۴۰۴ برگزار شد؛ یعنی درست دو هفته پیش از شروع جنگ در ۹ اسفند. امروز بیش از هر زمان دیگری، یادآوری کلام حضرت امام ضروری است که فرمود: «مجلس در رأس همه امور است»؛ اما گویا این روزها، «رأس امور» به حاشیه رانده شده است.
تاریخ زنده است و گواهی میدهد که در سختترین روزهای دهه ۶۰، حتی با انفجار دفتر حزب جمهوری و ترور نمایندگان، چراغ مجلس خاموش نشد و نمایندگان با جراحات زیاد، بر روی ویلچر و به کمک ماسک اکسیژن به صحن آمدند تا ثابت کنند قانونگذاری و نظارت، تعطیلبردار نیست.
با وجود کنشهای رئیس مجلس در روزهای گذشته باید پذیرفت که وی نمیتواند نمایندۀ همه مجلس باشد و او نمایندهای از نمایندگان ملت است.
در پی سکوت طولانیمدت صحن، بیش از ۴۰ نماینده در بیانیهای اعتراض خود را اعلام کردند. خلاصه موضعگیریهای نمایندگان به شرح زیر است:
1) مرتضی محمودی (نماینده مردم تهران): حضور قالیباف در مذاکرات، نظر مجلس نیست
محمودی با انتقاد شدید از تعطیلی ۲۰ روزه جلسات رسمی، معتقد است جلسات پراکنده کمیسیونها یا نشستهای مجازی ناقص، هرگز جایگزین فعالیت رسمی مجلس نمیشود. او میگوید:
«در مذاکرات اسلامآباد، حضور افرادی مثل آقای نبویان یا حتی خود دکتر قالیباف، به معنای نمایندگی از ۲۸۵ نماینده نیست. ریاست مجلس از جنبه شخصیت حقیقی خود در مذاکرات شرکت کرده، نه حقوقی؛ لذا نظرات او نظر مجلس محسوب نمیشود. ما نمایندگان هم مثل مردم عادی از جزئیات مذاکرات، ترکیب تیم مذاکرهکننده و علت پذیرش آتشبس بیاطلاعیم و دچار ابهام جدی هستیم. این بیاهمیتی به جایگاه مجلس، اتفاقی خطرناک و آسیبزا است.»
2) رسول بخشی دستجردی (نماینده مردم اصفهان): دولت نباید به تنهایی تصمیم بگیرد
بخشی دستجردی با اشاره به نامه اعتراضی نمایندگان به ملت، تاکید دارد که مجلس هیچ مشارکت مستقیمی در موضوعات کلانی مثل مذاکرات اسلامآباد و پذیرش آتشبس نداشته است. او هشدار میدهد:
«حضور رئیس مجلس به معنای حضور موثر کل مجلس نیست. اگر بنا به مذاکره است، نظر مجلس حتماً باید دخیل باشد. فراموش نکنید که در شورای عالی امنیت ملی نیز قاطبه آرا در اختیار دولت است و این ضرورت حضور مستقل مجلس را دوچندان میکند.»
3) روحالله ایزدخواه (نماینده مردم تهران): تعطیلی مجلس عمدی است!
ایزدخواه در یادداشتی، تعطیلی را عمدی میداند: «در شرایطی که مجلس خبرگان زیر هدفگیری دشمن جلسه حضوری میگذارد، تعطیلی مجلس چه معنایی جز حذف مشارکت نمایندگان دارد؟ تصمیمات دولت در مورد تنگه هرمز بدون رای مجلس، خلاف قانون اساسی است.»
4) امیرحسین ثباتی (نماینده مردم تهران): ادامه تعطیلی پس از موشکباران منطقی نیست
او معتقد است اگرچه در اوج درگیریها تعطیلی توجیه داشت، اما ادامه آن اشتباه است:
«تعطیلی صحن باعث اعتراض گسترده شده است. مجلس باید باز باشد تا بر خطوط قرمزی مثل عدم مذاکره هستهای و جزئیات آتشبس نظارت کند.»
5) بیژن نوباوهوطن (نماینده مردم تهران): مراقب تکرار تجربۀ برجام باشید
نوباوهوطن در پیامی در جریان مذاکرات در شبکه اجتماعی ایکس (توئیتر) نوشت:
«وقایع پشتپرده نشان میدهد به مذاکرهکنندگان شجاع نیاز داریم تا دوباره به سرنوشت برجام دچار نشویم. مجلس باید دستبهکار شود و حق مردم را بگیرد.»
نمایندگان تاکید دارند که جنگ نباید بهانه حذف رکن نظارتی کشور شود.
آنها راهکارهای مشخصی دارند:
- برگزاری جلسات در مکانهای امن با ملاحظات پدافندی.
- استفاده از تجربه کرونا برای برگزاری جلسات رسمی مجازی با قابلیت رأیگیری اعتباردار مخصوصاً با وجود سامانههای فعال مجلس برای این امر که در حال حاضر نیز موجود است.
- تشکیل جلسات در قالب کمیسیونهای مشترک با اختیارات صحن علنی.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید