نامه جمعی از اساتید دانشگاه‌های ایران خطاب به اساتید دانشگاه‌های کشورهای مسلمان و عرب زبان

بسم الله الرحمن الرحیم
«وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمیعاً وَ لاتَفَرَّقُوا» (آل عمران: ۱۰۳)
سلام علیکم و رحمه الله و برکاته
 ما، جمعی از اساتید دانشگاه‌های ایران، به نمایندگی از جامعه دانشگاهی کشورمان، این پیام را با قلبی سرشار از دردِ هم‌میهنان و امیدی استوار به بیداری امت اسلامی، به سوی شما، همکاران عزیز خود در سراسر کشورهای مسلمان و عربی، روانه می‌کنیم. این نوشتار شما را مخاطب قرار داده است، چرا که می‌دانیم شما اساتید و معلمین، نسل آینده جوانان و دانشجویان کشور خود را ساخته و آنها را به حاکمان وظیفه‌شناس و دیندار بدل خواهید نمود. این نامه نه از سر سیاست‌ورزی، که برخاسته از رسالت مشترک انسانی و ایمانی ما در قبال سرنوشت جهان اسلام است.
 در روزهای اخیر، شاهد تجاوزکاری آشکار و حمله‌ای ددمنشانه از سوی ایالات متحده آمریکا و رژیم غاصب صهیونیستی علیه خاک، مردم و تأسیسات جمهوری اسلامی ایران بودیم. این تجاوز، نه تنها ناقض تمامی قوانین و معاهدات بین‌المللی است، بلکه پیمان‌شکنی آشکار با تمام ارزش‌های انسانی و اخلاقی به شمار می‌رود. ما این اقدام وحشیانه را که در سکوت معنادار نهادهای بین‌المللی انجام شد، به شدت تقبیح کرده و آن را نشانه‌ای از درماندگی و خباثت دشمنان مشترک امت اسلامی می‌دانیم. در این حمله ناجوانمردانه، رهبر عظیم الشان ایران اسلامی، فقیه سرشناس، آیت الله العظمی خامنه‌ای، که روشن‌بینی دینی، سیاست اصیل دینی، و استکبارستیزی قرآنی وی برای اغلب علمای آزادۀ جهان اسلام مشهود بود، در ماه مبارک رمضان به شهادت رسید. همراه با وی، جمع زیادی از فرماندهان دلیر ایران، کودکان بی‌گناه خردسال، و مردم مسلمان کشور به خاک و خون کشیده شدند. مراکز غیرنظامی زیادی از جمله بیمارستان‌ها، مدارس، مساجد، بناهای تاریخی، مجموعه‌های فرهنگی، اماکن ورزشی و علمی، و تاسیسات زیربنایی مورد حمله قرار گرفته و آسیب زیادی به آنها وارد آمد.
 پیش از این نیز رژیم صهیونی با حمایت کامل مالی، تجهیزاتی، رسانه‌ای و فراقانونیِ آمریکای جهان‌خوار، برادران و خواهران ما در فلسطین را به مدت 70 سال تحت شکنجه و کشتار قرار داد و در دو سال اخیر، جنایاتی در غزه مرتکب شدند که در تاریخ معاصر بی‌مانند است.
 این دومین بار است که دولت امریکا و رژیم غاصب اسرائیل در میانه مذاکرات، به ایران حمله کرده است. در مرتبه اول در ماه می سال 2025، بیش از هزار نفر از مردم عادی و دانشمندان و نیروهای نظامی به شهادت رسیدند و در مرتبه دوم که از 28 فوریه 2026 آغاز شده و هنوز ادامه دارد، چندین هزار نفر دیگر از مردم غیر نظامی به دلیل بمباران جنایتکاران تا کنون شهید یا مجروح شده‌اند. ما انتظار داشتیم و داریم، جوامع عربی، خصوصاً فرهیختگان و نخبگان آنان، در برابر جان ده‌ها هزار مسلمان در غزه، کرانه باختری، لبنان، سوریه، عراق، یمن و ایران موضع‌گیری با صلابت داشته باشند. آیا مناسب نبود در برابر جنایت به شهادت رساندن بزرگان دینی، سیاسی و نظامی جهان اسلام همچون سید علی حسینی الخامنه‌ای، سید حسن نصرالله، اسماعیل هنیه، یحیی سنوار و سایرین اقدامی از سوی این جوامع صورت می‌پذیرفت؟
 دفاع از کیان کشور، ناموس و میهن، یک حق طبیعی و یک وظیفه شرعی و عقلی برای هر ملتی است. ایران جنگ را آغاز نکرده است اما در دفاع از خود لحظه‌ای فروگذار نخواهد کرد. آموخته‌های ما از اسلام عزیز نیز بر همین اصل تأکید فراوان دارد و مسلمانان را به پایداری در برابر متجاوز فرمان می‌دهد، آنجا که فرمود: «أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ» (سوره حج، آیه ۳۹). این آیه شریفه، صراحتاً به مظلومانی که مورد تهاجم واقع شده‌اند، اجازه دفاع می‌دهد. جمهوری اسلامی ایران، با بهره‌گیری از این حق مسلم، همواره در چارچوب دفاع مشروع عمل کرده و هرگونه اقدام تجاوزکارانه را بی‌پاسخ نگذاشته است. آیا پذیرفته است که کشور متجاوز و حامیان آن، مظلوم باشند و مردم مسلمانی که از خود دفاع می‌کنند، متجاوز قلمداد شوند؟
 در این میان، جای تأسف و تأمل عمیق است که برخی از دولت‌های منطقه، به جای همبستگی با امت اسلامی، خاک خود را در اختیار دشمن مشترک (آمریکا و رژیم صهیونیستی) قرار داده‌اند تا از آن نقطه به یک کشور مسلمان دیگر تجاوز شود. قرآن کریم به روشنی از چنین پیمان‌هایی با کفار علیه مؤمنان نهی کرده و آن را فاقد مشروعیت می‌داند و فرمود: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ، بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ، وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ، إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ» (سوره مائده، آیه ۵۱). همچنین در جایی دیگر، خداوند هرگونه همکاری با ظالمین در جهت ضربه زدن به مسلمانان را نفی می‌کند: «وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا» (سوره النساء، آیه ۱۴۱)
 از منظر حقوق بین‌الملل و عقل سلیم بشری، هیچ کشوری نمی‌تواند منتظر بماند تا دشمن از خاک کشوری دیگر به آن حمله کند و سپس در دفاع از خود نیز کوتاهی نماید. اگر دولتی در منطقه، آگاهانه و عامدانه، پایگاه‌های نظامی خود را در اختیار نیروهای متجاوز قرار دهد تا از آن نقطه، امنیت و تمامیت ارضی یک کشور مسلمان مورد تهدید و تجاوز قرار گیرد، این کشور حق طبیعی و قانونی دارد که برای پاسخ به تجاوز، آن مراکز نظامی را هدف قرار دهد. این نه تجاوز، که دفاعی مشروع، منطقی و مبتنی بر بقا و امنیت ملی است. جمهوری اسلامی ایران همواره تأکید کرده که پاسخش، متناسب و کاملاً هوشمندانه خواهد بود و تنها مراکزی را هدف قرار می‌دهد که مستقیماً در طراحی یا اجرای حمله علیه ایران نقش داشته باشند.
 بر خود لازم می‌دانیم که به مردم شریف و بیدار کشورهای منطقه، به ویژه همسایگان عرب خود، این اطمینان را بدهیم که جمهوری اسلامی ایران هیچ‌گاه خواهان جنگ و ناامنی برای ملت‌های منطقه نبوده و نیست. هدف ما، دفاع مشروع از مرزهای خود و مقابله با ریشه‌های تروریسم و تجاوزگریِ آمریکا و رژیم صهیونیستی است تا دشمن جنایتکار از کرده خود پشیمان شود. «وَ قَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ» (سوره بقره، آیه 193). ما برادران و خواهران مسلمان خود را در همه جای دنیا، از خود می‌دانیم و برای امنیت و رفاه آنان دعا می‌گوییم و بر این باوریم که مردم غیرنظامی و بی‌گناه کشورهای منطقه از گزند پاسخ‌های نظامی در امان خواهند بود. امید داریم که با اتحاد و همدلی، شاهد طلوع فجر عزت و سربلندی برای همه مسلمانان جهان باشیم.
 در انتها به عنوان استادان دانشگاه‌های ایران، وظیفه خود می‌دانیم که مستقیماً با شما، همکاران دانشگاهی، اندیشمندان، نخبگان و نیز مردم بیدار کشورهای عربی منطقه سخن بگوییم. تاریخ به ما آموخته است که حضور نظامی بیگانگان در سرزمین‌های اسلامی، نه تنها هرگز امنیت و ثبات به ارمغان نیاورده، که همواره منشأ بحران، تجزیه و عقب‌ماندگی بوده است. امروز، پایگاه‌های آمریکا و منافع رژیم صهیونیستی در برخی کشورهای منطقه، نه فقط تهدیدی برای ایران، که خطری برای ثبات بلندمدت خود آن کشورها و مانعی بزرگ در راه همگرایی امت اسلامی است. ما از شما می‌خواهیم که با استفاده از ظرفیت علمی، رسانه‌ای و مدنی خود، دولت‌هایتان را به اتخاذ مواضع مستقل و عزتمندانه فراخوانید. برای حاکمان خود روشن سازید که میزبان دشمن مشترک امت اسلامی نباشند و اجازه ندهند خاک کشورهای مسلمان، سکوی پرش برای حمله به کشوری دیگر شود. بیایید با همت جمعی، منطقه را از لوث وجود اشغالگران و متجاوزان پاک کنیم تا مسلمانان، در کنار یکدیگر و در سایه احترام متقابل و حسن همجواری، در صلح و آرامش زندگی کنند. آینده این منطقه از آنِ خود ماست، نه بیگانگان.
«وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ» (سوره اعراف، آیه ۱۲۸)
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
جمعی از اساتید دانشگاه‌های ایران
اسفند 1404 ه.ش. مصادف با رمضان 1447