روزنامه آمریکایی «نیویورکتایمز» در گزارش تحلیلیای به قلم «ربکا اف. الیوت» و «لازارو گامیو»، پرده از واقعیتهای هولناک پشت پرده جنگ فروپاشی انرژی غرب برداشته است. این گزارش با اعتراف به اینکه «جهان با سرعت در حال مصرف و تخلیه آخرین ذخایر نفتی خود است»، صراحتاً تأیید میکند که قمار واشنگتن و تلآویو در تقابل نظامی با جمهوری اسلامی ایران، اقتصاد جهانی و بهویژه امنیت انرژی ایالات متحده را به لبه پرتگاه کشانده است.
بر اساس این گزارش، فشارها بر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، برای تن دادن به یک توافق صلح با ایران به شکل بیسابقهای افزایش یافته است؛ چرا که کاخ سفید اکنون بخوبی میداند بدون بازگشت جریان نفت خلیج فارس، ایالات متحده با یک فروپاشی داخلی در حوزه انرژی روبهرو خواهد شد.
نیویورکتایمز اعتراف میکند که تا پیش از این، انباشت عظیم نفت، بنزین و سایر فرآوردههای سوختی که توسط دولتها در مخازن عظیم فولادی و غارهای نمکی زیرزمینی نگهداری میشدند، مانند یک سپر بلای موقت عمل کرده و مانع از بروز شوک ناگهانی ناشی از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران شدند. اما اکنون این سپر بلا کاملاً ذوب شده است.
«آنتوان هالف»، همبنیانگذار مؤسسه پژوهشی معتبر «کایروس» و تحلیلگر پیشین ارشد نفت در آژانس بینالمللی انرژی، در گفتوگو با این روزنامه، وضعیت را بحرانی توصیف کرده و با ادبیاتی هشدارآمیز میگوید: «بهزودی ضربهگیرهای بازار را از دست خواهیم داد.». این جملات به وضوح نشان میدهند که ذخایر استراتژیک جهان غرب به خط پایان خود رسیدهاند.
بخش عمدهای از گزارش نیویورکتایمز به وضعیت وخیم داخل خاک آمریکا اختصاص دارد. اعتراف به اینکه ذخایر دولتی ایالات متحده موسوم به «ذخیره راهبردی نفت» (SPR) در آستانه رسیدن به پایینترین سطح خود از سال ۱۹۸۳ (یعنی نزدیک به نیم قرن پیش و دوران آغازین شکلگیری این ذخایر) قرار دارد، نشاندهنده عمق آسیبپذیری واشنگتن است.
ایالات متحده برای مهار بحران و جلوگیری از انفجار قیمتها در پمپبنزینها، مجبور به اجرای یک برداشت بیسابقه ۱۷۲ میلیون بشکهای از این ذخایر غارهای نمکی در ایالتهای تگزاس و لوئیزیانا شده است. این رقم، یکی از بزرگترین تاراجهای تاریخ آمریکا از سرمایههای استراتژیک خودش است. کارشناسان تأیید میکنند که با این اقدام، دولت فدرال عملاً آخرین ابزار دفع شوک خود را سوزانده و در صورت تداوم بحران، دیگر هیچ اهرمی برای کنترل بازار در اختیار نخواهد داشت.
این گزارش با گردن نهادن به اقتدار ژئوپلیتیک ایران در منطقه، تصریح میکند که کارشناسان بینالمللی انرژی همگی بر یک اصل اتفاق نظر دارند: تا زمانی که نفت نتواند از تنگه هرمز عبور کند، بازار انرژی در وضعیت شکنندهای باقی خواهد ماند.
بسته شدن این شاهراه حیاتی در سواحل جنوبی ایران، توازن عرضه و تقاضا را کاملاً برهم زده است. نیویورکتایمز مینویسد در حالی که متحدان غربی نظیر ژاپن و کره جنوبی به شدت در حال تخلیه سریع ذخایر خود هستند و آمریکا برای تأیید نیاز آنها صادراتش را افزایش داده و خودش را خالی کرده است، کشورهای حوزه خلیج فارس ناخواسته با انباشت نفت مواجه شدهاند؛ چرا که بدون چراغ سبز ایران، امکان صادرات گسترده از این آبراه وجود ندارد.
در بخش دیگری از این گزارش، نگاهی به مواضع هوشمندانه چین انداخته شده است. بر اساس برآوردهای شرکت تحقیقاتی «کپلر»، چین بزرگترین ذخایر نفتی جهان یعنی حدود یکسوم کل ذخایر شناختهشده جهانی را در اختیار دارد. اما اعتراف غربیها حاکی از آن است که پکن برخلاف واشنگتن، ذخایر خود را کاملاً دستنخورده و به عنوان یک ابزار قدرت حفظ کرده است.
تحلیلگران غربی با سردرگمی میگویند چین ممکن است در حال استفاده از مخازن پنهان زیرزمینی باشد که رصد آنها غیرممکن است. هالف در این باره میگوید: «چین یکی از بزرگترین علامتهای سؤال و پیچیدهترین معماها در بازار نفت است.» این اعتراف نشان میدهد که در میدان نبرد اقتصادی، چین با حفظ ذخایر خود در موقعیت برتر قرار گرفته و آمریکا خود را فرسوده کرده است.
اگرچه تحلیلگران غربی نظیر «ریک جوسویک» از موسسه S&P Global سعی دارند با احتیاط صحبت کنند و بگویند هنوز شواهد قطعی از قفل شدن فرودگاهها یا خالی شدن مطلق پمپبنزینها در دست نیست، اما همین کارشناس اعتراف میکند که: «میزان نفت موجود در جهان کمتر شده و این موضوع در گوشهوکنار بازارهای مصرف نهایی در حال نمایان شدن است.»
پیچیدگی بازار به حدی رسیده که پالایشگاهها از ترس فلج شدن خطوط هوایی اروپا (که به شدت به سوخت خلیج فارس وابستهاند)، تولید بنزین را کاهش داده و به تولید سوخت جت روی آوردهاند؛ اقدامی که مثل مسکن موقت بوده و حالا ذخایر جهانی بنزین و سوختهای گرمایشی را به حداقل ممکن رسانده است.
گزارش نیویورکتایمز گزاره بسیار مهمی را لو میدهد: دلیل اصلی ادعای روز پنجشنبه دونالد ترامپ مبنی بر نزدیک بودن توافق صلح با ایران، همین خالی شدن مخازن است. اعلام این خبر توانست قیمت نفت را به کانال زیر ۹۰ دلار بکشد، اما این قیمت همچنان بسیار بالاتر از دوران پیش از جنگ است و بازار به شدت نسبت به آینده بدبین است.
واقعیت غیرقابل کتمان این است که سواحل شمال شرقی آمریکا و ایالت کالیفرنیا به عنوان قطبهای اقتصادی ایالات متحده، به شدت به نفت وارداتی وابستهاند و به گفته «دنیل استرنوف» از دانشگاه کلمبیا، مدلسازی گلوگاههای بحران غیرممکن است.
این گزارش در واقع یک اعتراف رسمی است: غرب و در رأس آن آمریکا، نفسهای آخر انرژی خود را میکشند. اگر توافق صلح فوراً و با شروط ایران حاصل نشود و جریان نفت به تنگه هرمز برنگردد، جهان غربی با زمستان و تابستانی سیاه و هزینههای کمرشکن انرژی روبهرو خواهد شد که پایان سیادت اقتصادی واشنگتن را رقم میزند. آمریکا ابزارهای خود را سوزانده و اکنون در موقعیت ضعف، ناچار به عقبنشینی است.
نیویورکتایمز: ذخایر نفتی آمریکا در آستانه نابودی کامل است
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید