پاسخ قاطع و زمان تغییر موازنه

​آغاز پاسخ ایران با حمله به سرزمین های اشغالی
چرا استمرار لازم است ؟یک پاسخ دفعی یا تغییر موازنه نبرد لبنان

سرانجام غرش موشک‌های ایران، سکوت مصلحت را شکست و پاسخِ مستقیم آغاز شد؛ اما این تنها قدم اول است و ماشین جنگیِ تل‌آویو تنها زمانی متوقف می‌شود که این ضربات به صورت مستمر و خردکننده ادامه یابد.
​اگرچه گام نخست با قاطعیت برداشته شده، اما نباید فراموش کرد که ارتشی متجاوز که پیشروی زمینی، تخریب کامل روستاها، تصرف شهرها و حمله به ضاحیه و بیروت را به یک روال روزمره تبدیل کرده بود، تنها با یک سیلی متوقف نمی‌شود. دشمن صهیونیستی صراحتاً نشان داده که هیچ زبانی جز زبانِ ضربات متوالی و بی‌وقفه را نمی‌فهمد. در این میان، حزب‌الله غیور در جنوب، با صلابت ایستاده است و هر وجب از خاک را به مسلخ تانک‌های مرکاوا تبدیل کرده؛ اما جبههٔ پشتیبان اکنون که دست به ماشه برده، نباید اجازه دهد موازنهٔ پایتخت‌ها دوباره به نفع جنود دشمن سنگینی کند. این نبرد، نیازمند یک باران مداوم است، نه یک جرقه زودگذر.

​امروز دیگر زمانِ صدور بیانیه‌های دیپلماتیک، هشدارهای کاغذی و ارجاع به توافقاتِ مرده نیست. تجربه نشان داده است که ایالات متحده آمریکا نه یک میانجی، بلکه شریک جرم ردیف اول، اتاق فکر و تامین‌کننده تسلیحاتی این جنایات است. هرگونه دلخوش کردن به راهکارهای سیاسی، بازی در زمین دشمن و فریب محض است. ایران باید این بازی فریبنده و مذاکرات بی‌حاصل را تمام کند و به جای چانه‌زنی‌های بی‌ثمر، پاسخی محکم، قاطع و پشیمان‌کننده روی میز بگذارد.
​ما پیش از این، هزینهٔ سنگین و خونینِ اعتماد به فرآیندهای دیپلماتیک را پرداخته‌ایم. تجربیات تلخ گذشته، از خسارت محض برجام گرفته تا مذاکرات فریبنده‌ای که به اسم آتش‌بس پیش رفت اما در واقع جاده‌صاف‌کنِ ماشین ترور دشمن شد، پیش چشم ماست؛ فرآیندهای بی‌حاصلی که نه تنها جلو جنگ را نگرفت، بلکه به جسورتر شدن دشمن، شهادت مظلومانه و جانسوز رهبران مقاومت، امام خامنه‌ای و سیدِ عزیز مقاومت شهید سید حسن نصرالله و ترور فرماندهان بزرگ جبهه حق انجامید، در حالی که رهبر شهید انقلاب، امام خامنه‌ای بارها بر غیرقابل اعتماد بودن این مسیر تاکید فرموده بودند. عاقبتِ عقب‌نشینی به امید لبخندهای دیپلماتیک، چیزی جز تحقیر و تقدیم کردن رهبران و فرماندهان بزرگ بر صحن مسلخ نبود. امروز زمان آن است که خط بطلانی بر این روند تحقیرآمیز بکشیم، بازی مذاکرات بی‌حاصل را برای همیشه تمام کنیم و مقتدرانه به میدان نبرد برگردیم؛ چرا که سرنوشت این کارزار را خون و باروت تعیین می‌کند، نه پشت‌میزنشینی‌های بی‌ثمر.
​در این قمار سرنوشت‌ساز، نباید و نمی‌توان به وعده‌های توخالی آمریکا و تضمین‌های پوشالی و بی‌پشتوانه بازیگرانی چون عاصم منیر و امثال او دل بست. تاریخ و تحولات اخیر به ما آموخته است که در فضای بین‌الملل، تضمین را قدرت موشک‌ها تعیین می‌کند، نه دست‌نوشته‌های دیپلماتیک. وقتی بمب‌ها و موشک‌های سنگین، آسایشِ بیروت را به خاکستر تبدیل می‌کنند، هرگونه تأخیر در پاسخ به بهانه دیپلماسی، از سوی اتاق جنگِ دشمن به عنوان «تردید استراتژیک» تفسیر می‌شود.
​امروز ثانیه‌ها و روزها حیاتی هستند؛ چرا که غفلت از زمان می‌تواند شرایط را به طور کامل و غیرقابل‌بازگشت تغییر دهد. مگر یادمان رفته که در ظرف تنها یک هفته، غفلت‌های استراتژیک چگونه موازنه شام را دگرگون کرد و به سقوط سوریه و دولت بشار اسد انجامید؟ تحولات منطقه با سرعتی سرسام‌آور پیش می‌روند و هرگونه تعلل، فرصت طلایی ضربه متقابل را به تهدیدی وجودی تبدیل خواهد کرد.
​ایران به عنوان عمود خیمهٔ مقاومت، وعدهٔ قاطع بازدارندگی داده است و اکنون، زمانِ دقیق، حیاتی و ناموسیِ عمل به این وعده است. در این چارچوب، تحقق موازنه جدید و پایبندی به اصل راهبردی «وحدت ساحات» (یکپارچگی جبهه‌ها) که همواره به عنوان شرط اساسی رهبری برای هرگونه آتش‌بس واقعی مطرح بوده، کلید اصلی شکستن این بن‌بست است.
​افکار عمومی منطقه، رزمندگان جان‌برکفِ اسلام در خطوط مقدم در جنوب لبنان و ساختار نظامیِ جبههٔ خودی، منتظرِ تجسمِ عینیِ آن وعده‌ای هستند که قرار بود سایهٔ امنیت را بر بیروت بازگرداند. معادله باید بدون هیچ تخفیف و مصلحت‌اندیشی، در ابعاد واقعیِ خود روی زمین پیاده شود: «بیروت در برابر تل‌آویو».
​اگر آسمان بیروت امن نیست، آسمان سرزمین غصبی به ویژه تل‌آویو نیز نباید رنگ آرامش به خود ببیند. اگر ضاحیه و مناطق مسکونی پایتخت لبنان زیر آتش است، عمق استراتژیک، مراکز فرماندهی، اقتصادی و حیاتیِ تل‌آویو باید هزینهٔ این حماقت را بپردازند. اجرای این معادله، یک انتخابِ نظامی نیست؛ یک ضرورتِ مطلق برای حفظ بقای موازنهٔ قدرت است.
​جمهوری اسلامی ایران نشان داده است که ابزار، شجاعت و بانک اهدافِ لازم برای فلج کردن ارادهٔ دشمن جنایت‌کار را در اختیار دارد. اکنون وقت آن است که موشک‌های سنگین هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی امضای نهایی را پای این تعهدِ تاریخی بنشانند. پاسخ مستقیم، متقارن و ویرانگر به تل‌آویو در ازای هر تعرض به بیروت، تنها راه متوقف کردن این ماشینِ تخریب و نجاتِ دستاوردهای مقاومت است. زمانِ تماشا به پایان رسیده؛ بگذارید صاعقه‌ها سخن بگویند.