پایان مذاکرات بی‌فایده

با اعتراف عضو تیم مذاکره‌کننده، در جلسه اسلام‌آباد ضعیف ظاهر شدیم و دشمن جری شده است؛ ادامه مذاکره اشتباه است و دشمن تنها زبان میدان را می‌فهمد

ترامپ 8 ساعت پس از آن که ادعا کرد: «من نمی‌خواهم آتش‌بس را تمدید کنم»، و چند روز بعد از آن که بلوف زد: «اگر آتش‌بس با ایران منقضی شود، بمب‌های زیادی شروع به انفجار خواهند کرد»، به‌ناچار و یک‌طرفه اعلام آتش بس کرد و مورد استهزاء رسانه‌های دنیا قرار گرفت؛ شکستی واضح، اما نه کامل، زیرا هر لحظه بر تجهیزات و نفرات نظامی آمریکا در منطقه افزوده می‌شود؛ اتفاقی که از عدم پشیمانی کامل و داشتن برنامه برای تجاوزی دیگر حکایت دارد. لذا عاقلانه، هوشمندانه و شرافتمندانه آن است که از تکرار 23 خرداد در 9 اسفند درس بگیریم تا تراژدی شهادت رهبر انقلاب و کودکان میناب، با اصرار بر مذاکره، این بار و در روزهای آتی به صورت کمدی تکرار نشود.
روزهایی بود که روزنامه اعتماد، متعلق به رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت، رویای سرمایه‌گذاری 1000میلیارد دلاری آمریکا در ایران پس از توافق را به افکار عمومی می‌فروخت و حضرتی، شخص رئیس شورای اطلاع‌رسانی، 2000میلیارد دلار و مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران، 2500میلیارد دلار را وعده می‌دادند. اما هم‌زمان آمریکا و رژیم صهیونی، به اعتراف رسانه‌های متعدد غربی از جمله آکسیوس، ماه‌ها بود که در تدارک بودند تا تجاوز نظامی علیه ایران ترتیب داده و از مذاکرات ابزاری برای غافلگیری بسازند. سرانجام بامداد 23خرداد و دو روز پیش از دور ششم مذاکراتی که از سوی دو طرف مثبت تلقی می‌شد، رژیم صهیونی با حمایت و همکاری تمام‌قد آمریکا تجاوز خود را آغاز کرد.
آتش‌بس ناگهانی در بامداد 3تیر هم کم‌تر از 9ماه دوام آورد، تا در این بازه دشمن آمریکایی-صهیونی، به سراغ برطرف‌کردن تک‌تک نقاط ضعف خود رفته و چاره‌ای برای نقاط قوت ما پیدا کند؛ از جمله طراحی عملیات تروریستی در خیابان‌های کشور با پوشش اعتراضات مردمی، که موجب شهادت و کشته شدن بیش از سه‌هزار نفر و تا حدی از بین رفتن اتحاد مقدسی شد که در کنار موشک‌ها، دشمن را در جنگ 12 روزه له کرد؛ این توطئه که در روزهای ابتدایی به سرعت از تهران به مناطق غربی که میزبان شهرهای موشکی بودند کشیده شد اما با جان‌فشانی نیروهای امنیتی و بصیرت مردم، ناکام ماند و آسیبی به دیگر عامل قوت کشور وارد نشود. و از سوی دیگر مترصد فرصتی مناسب برای ترور فرمانده مقتدر جنگ دوازده روزه و شخص عالی نظام ماند تا با این جنایت به زعم خود نظام را چندپاره و با تجاوز نظامی کار را تمام کند.
تا این که 9 اسفند و هم‌زمانی که خبر مثبت بودن مذاکرات به نقل از هیئت ایرانی خبر اول شبکه‌های سیما بود، جنگ با اقدام به ترور رهبری آغاز شد. تا تاریخ به صورت تراژدی تکرار شود. حالا که پس از تنها 40 روز جنگ آتش‌بسی ناگهانی اتفاق افتاد، بساط مذاکرات به راه افتاده و دور اول هم مطابق پیش‌بینی منتقدین بی‌ثمر بود؛ دوری که حالا نبویان، نماینده مجلس و یکی از اعضای هیئت مذاکره‌کننده آن را توصیف می‌کند؛ او می‌گوید: «آوردن موضوع هسته‌ای به دستور کار مذاکرات، خطای راهبردی ما بود؛ نتایج مذاکرات مطلوب نبود، اتفاقاً دشمن جری‌تر شد؛ درست آن بود که ما در مورد پرداخت غرامت با آمریکا صحبت می‌کردیم. نکته دوم، باید بحث می‌کردیم، مذاکره می‌کردیم و نسبت به خروج آمریکا از منطقه زمان‌بندی می‌کردیم. نکته سوم بحث می‌کردیم که شما چه زمانی می‌خواهید تحریم‌های اولیه و ثانویه را بردارید».
این توصیف یعنی مذاکره کاملا بی‌ثمر بوده و دقیقا مطابق ارشادات رهبر حکیم و شهید انقلاب ضرر هم داشته است. اگر بنا بود بر سر هسته‌ای مذاکره‌ای صورت گرفته و توافقی شود، پیش از هزینه‌هایی سنگین چون شهادت رهبر انقلاب و کودکان مینابی و فرماندهان و هزاران غیرنظامی بی‌گناه و در دو دور قبلی صورت می‌پذیرفت. حالا که طرف پیروز جنگ هستیم، نباید از سر ضعف مانند دورهای قبلی وارد مذاکره شویم که تاریخ این بار با تجاوزی دیگر به صورت کمدی تکرار خواهد شد. دشمن هنوز کامل پشیمان نشده و علاوه بر افزودن لحظه به لحظه بر افراد و تجهیزات خود در منطقه، همان رویاهای پیشین خود در مذاکرات را نیز در سر می‌پروراند. از طرفی با اعتراف نبویان که نشان می‌دهد تیم مذاکره‌کننده علی‌رغم ایستادگی و عدم توافق، ضعیف ظاهر شده و داوطلبانه بحث هسته‌ای را مطرح کرده و بسیار عقب‌تر از واقعیات میدان رفتار کرده است، ادامه هر گونه مذاکره و امضای هر توافقی خسارت محض خواهد بود.
در حالی که شورای عالی امنیت ملی ابتدا از تحمیل ده شرط کشور بر آمریکا می‌گفت و برای مذاکره چهار پیش شرط تعیین شده بود، اما هیچکدام محقق نشد و پس از دور اول مذاکره، محاصره بنادر جنوبی ایران توسط آمریکا آغاز و نفتکش و کشتی باری ایرانی همراه با خدمه و خانواده اسیر شدند. حالا ادامه این آتش بس یک‌طرفه به امید حفظ میز مذاکره برای دور دوم منجر به خسارات بیش‌تر و از بین رفتن امتیازات میدانی خواهد شد. هم‌چنین بنا به تجربه سالیان سال مراوده با این تروریست‌های کت‌وشلوار پوشیده، از جمله همین چند روزه، آن ده شرط تعیین شده از سوی ما محقق نخواهند شد و تنها دستاورد و خواسته نهایتا رفع محاصره خواهد بود. دشمن وحشی تنها زبان موشک و میدان می‌فهمد و اگر عقب بکشیم، جری‌تر خواهد شد.