با گذشت حدود ۱۶۰ شب از تجمعات و همه مشکلاتی که مردم را برای این تجمعات تحت فشار می گذارند، به لطف خدای متعال و حقانیت خون شهید خامنه ای، این تجمعات برپاست.
کم لطفی ها در خصوص مطالبات مردمی که ایثار و طلب عزت و پیشرفت کشور، تنها خواسته اشان هست، کم نیست.
یکی از فشارها رسما از سوی نهادهای دولتی است که چندبار به لزوم جمع شدن اجتماعات اشاره داشتند.
برخی مجموعه ها هم بابت مطالبه مردم در خصوص عزت ملی، به تصنعی شدن تجمعات اقدام عملی کردند.
تصنعی کردن تجمعات منجر شدند که بخشی از قشر انقلابی حس سرخوردگی داشته باشند و عملا حس کنند در تجمعات مطالبات آنها امکان بیان پیدا نمیکند.
در کنار اقدامات عملی، آنچه که یک حرکت اجتماعی را زنده نگه می دارد، نظریه پردازی اجتماعی است.
وقتی به بستر مسایل مورد بررسی قشر فرهیخته، اندیشمندان علوم انسانی و علما می نگریم، آنطور که باید و شاید بحث تجمعات و بعثت مردم مورد توجه قرار نگرفته است.
وقتی به مسایل با عظمت این روزهای یک سال اخیر، دقیق می شویم، به نظر می آید بخشی از کم کاری نخبگان این عرصه ناشی از نداشتن مبانی نظری متناسب با تبیین تحولات روز است.
عظمت بعثت مردم، ناشی از تحولات ایمانی و قلبی است که مبانی قرآنی در زمینه قیام لله مردم داشته است.
سالهاست ما در عرصه انقلاب اسلامی ایران، توحید وقیام لله را پایه جدی و مردم را پایه دیگر اصلاح و تحول اجتماعی می دانیم.
مردم امروز حول کلمه مقدس ولی، در شرایطی سخت مکرر قیام کرده اند و کم توجهی نویسندگان و اهل اندیشه به ریشه ها و امتداد این اتفاق بزرگ، امری کم اهمیت نیست.
در کنار خلأ فکری که عامل کم لطفی اندیشمندان به توجیه این حادثه هست، لازم است به تاثیر نهادهای قدرت و ثروت بر پررنگ کردن یک اتفاق هم توجه کنیم.
متاسفانه مثل همیشه مردم از نخبگان جلوتر ایستاده اند و تلخی ماجرا این است که بعضا نخبگان فرهنگی انقلابی هم نتوانسته اند اولویت این حادثه را درک کنند.
امتداد چنین جریان مهمی و تبدیل اجتماعات به بستر حل مسأله،قطعا کنش فعالانه تر اندیشمندان انقلابی و نخبگان دینی را می طلبد.
امروز مسایل اقتصاد و فرهنگ جدی است و لازماست برای حل این بحران ها از ظرفیت مردم مبعوث شده بهره جدی تری ببریم.
جریانی که با وجود همه کم لطفی ها تجارب خوبی در تزریق روحیه، ارتقای همدلی و تحقق پیشرفت بومی داشته نباید مورد کم توجهی واقع شود.
اما در کنار کم توجهی ها، رویش این مسیر در گرو آن است که از تبدیل تجمعات به عادتی بدون رویش پرهیز کنیم.
مسائل جدی را وارد گفتگو کنیم و از این بستر به گره زدن قشر فرهیخته جدا از مردم با مردم کف میدان، اقدام کنیم
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید