شیرینی سفر به حاشیه‌هاشه

روز جمعه مصادف با ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ با جمعی حدود ۱۰۰ نفر راهی تهران به مقصد جماران شدیم. جماران که یادآور امام انقلاب است؛ یادآور خمینی کبیر است؛ یادآور خون و قیام است؛یادآور عطر خوش شهدایی که مشتاق و ذوب در امام عشق بودند…
صبح روز جمعه ساعت ۶ صبح کم کم دوستانی که دعوت به جماران شده بودند جمع و سوار اتوبوس شدند.
با دوتا اتوبوس که کاملا ظرفیتش تکمیل شده بود به دیار امام راهی شدیم.
نزدیکای ساعت یک بالاخره بعد از گذشت از پیچ و خم های کوچه های باریک و پردرخت رسیدیم به همان مکانی که روزی مشتاقان عشق برای دیدن یار منتظر می نشستند.
بعد از رد کردن ایستگاه ایست و بازرسی رسیدیم به خود ساختمان اصلی، همان حسینیه و همان عطر وجود امام کبیر انقلاب…
قرار بود طبق برنامه هرساله دکتر جلیلی یار دیرینه انقلاب در همین مکان درباره گرامیداشت یوم الله ۲۲بهمن سخنرانی کنند.
با اینکه هرساله این سخنرانی توسط دکتر جلیلی انجام میشد اما اینبار یه فرق اساسی داشت
اینبار انقلاب با حضور میلیونی در ۲۲ دیماه جان تازه ای بعد از آشوبهای امسال داشت.
جمعیت از تمام نقاط مختلف کشور مثل همدان، اصفهان،کرمانشاه،قم و…آمده بودند
وارد جماران شدیم بعد از نماز و صرف نهار رفتیم طبقه همکف و منتظر شروع برنامه شدیم
هر لحظه به تعداد جمعیت داشت اضافه میشد دیگه تقریبا تمام جاها پر شده بود و خیلیا هم بیرون منتظر بودند.
تا شروع برنامه و آمدن دکتر جلیلی، یه نگاه مثل دوربینها که نمای کلی از منظره ها می گیرند کردم و با دقت بیشتر به جایگاه امام تو بالکن خیره شدم، عجب جایی، یه صندلی ساده و یه جایگاه بسیار ساده برای رهبری که دنیا را تکان داد.
واقعا حیرت آور بود امام؛ رهبر کبیر انقلاب ایران نه انقلاب جهان، در چنین مکان تقریبا کوچک و ساده سخنرانی می کرد…
عوامل برنامه همچنان در تکاپو برای مدیریت برنامه بودند
کم کم برنامه شکل رسمی خودش را داشت می گرفت، مجری پشت میز جایگاه مخصوص خودش قرار گرفت.
حدودا دوساعتی تیم دکتر جلیلی از جمله مسئول استانها، مسئول بخش نوجوان، مسئول شبکه مویرگی و همچنین شاعری برای بیان حماسه های دوران انقلاب صحبت کردند.
حالا دیگه نوبت به آمدن مهمان اصلی برنامه یعنی همان یار دیرینه انقلاب و بازمانده از روزهای سخت جنگ ۸سال دفاع مقدس بود که یکی از پاهایش راهم در همان روزهای جنگ برای حفظ انقلاب به جا گذاشته، بله حالا نوبت آمدن دکتر جلیلی بود.
جمعیت به محض دیدن چهره ی دکتر همه به رسم احترام بلند شدند و یکصدا گفتند صل علی محمد یاور رهبر خوش آمد…
دکتر با هر زحمتی بود از سیل جمعیت رد شد و بالاخره توانست خودش را به جایگاه اصلی سخنرانی برساند.
اما جمعیت پر از هیجان با سکوت کاملا غریبه بود و از همه جالبتر هیجان کودکان و نوجوانانی بود که به زور خود را از لابه لای جمعیت به دکتر برای گرفتن عکس و امضای یادگاری می رساندند.
عوامل برنامه هر طور که بود مردم را به حفظ سکوت جلسه دعوت کردند و وعده عکس و امضاء برای نوجوانان را هم موکول به آخر برنامه نمودند.
دکتر جلیلی بالاخره بعد از برقرای سکوت حضار در سالن شروع به صحبت کردند لحظه ای انگار داشتیم در جماران ۵۷ سخنرانی امام انقلاب را گوش می دادیم اما با این تفاوت که حالا کسانی که اینچنین مشتاق یار امام بودند حتی عده ای از جمعیت حاضر امام را نیز حتی یکبار هم ندیده بودند.
️واقعا خیلی شگفت انگیز بود جمعیتی که حتی امام را ندیده بودند اینچنین پرهیجان پای سخنان دلنشین یار انقلاب یعنی دکتر جلیلی نشسته بودند و این فقط بیان یک حقیقت بزرگ یعنی این یار دیرینه انقلاب همچنان گوش به فرمان امامین انقلاب می باشد
اول امام خمینی و حالا یار سکان دار انقلاب امام خامنه ای نائب امام زمان (عج)می باشد.
دکتر بعد از سخنرانی بازهم در سیل هیجان جمعیت و درگیر عکس یادگاری و امضاء به یادماندی شد.
جمعیت انگار خیال رفتن نداشتند انگار نه انگار که حتی از مسافت های خیلی دور و چندین ساعت در راه به این مکان مقدس آمده بودند
جمعیت با خستگی راه واقعا میانه ای نداشت و همچنان در تکاپوی گرفتن عکس و امضای یادگاری بودند
خلاصه دکتر سعی داشت با لبخند همیشگی، صبر و متانتی خاص جواب محبت تک تک مهمانان را بدهد.
هرکس که موفق به عکس و امضای یادگاری میشد از هیجانی که بش دست می داد انگار قله ی اورست را فتح کرده بود.
این سفر هم با بدرقه دکتر جلیلی توسط مهمانان به اتمام رسید.
سفر ۱۷ بهمن به جماران به اتمام رسید اما عشق سرشار مهمانان بیش از پیش افزون تر نسبت به یار امامین انقلاب همچنان ادامه دارد…