ناوگان دزدان دریایی آمریکا را بزنید

توقف کشتی‌ها و محاصره دریایی نیازمند پاسخ فوری ایران

هم‌چنان که ما بس کرده‌ایم، دشمن آمریکایی به آتش‌افروزی و کسب امتیاز میدانی مشغول است تا با ساختن ابزار فشار در میز مذاکره، دستاوردهای میدانی ما را از بین ببرد. ناوهایی که حین جنگ از ترس موشک ایرانی صدها کیلومتر گریخته بودند، حالا به لطف آتش‌بس یک‌طرفه، در مجاورت سواحل جنوبی کشور، یکی پس از دیگری کشتی‌های غیرنظامی ایرانی را به سبک دزدان دریایی توقیف کرده و غیرنظامیان را به اسارت می‌گیرند. پیش‌شرط‌های دور اول مذاکره هم یکی تنها در خبر محقق شد و در عمل حزب‌الله هم‌چنان شهید می‌دهد، و دیگری هم تبدیل به خواسته ایران از توافق نهایی شده تا در کنار بی‌عملی در قبال محاصره که منجر به توقیف کشتی‌ها شده، بیش از پیش روشن شود که عقب‌نشینی غیرتاکتیکی، عذاب الهی را به دنبال دارد.
یک‌شنبه، روز دوازدهم آتش‌بس، کشتی نظامی اسپراونس آمریکا به کشتی باری ایرانی توسکا آتش گشود و با پیاده کردن تفنگداران خود، آن را به همراه خدمه و خانواده آنان توقیف کرد. سخنگوی قرارگاه خاتم بامداد دوشنبه در واکنش اعلام کرد: «نیروهای مسلح این دزدی دریایی و مسلحانه ارتش آمریکا را به زودی پاسخ داده و تلافی خواهند کرد». اما ساعاتی بعد، انجام این حمله را تا مدتی نامعلوم به تاخیر انداخته و اظهار داشت: «نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران آماده برخورد قاطع با نیروهای متجاوز آمریکایی بودند. لکن به دلیل حضور برخی از خانواده‌های کارکنان کشتی یاد شده، برای حفظ جان و امنیت آن‌ها که هر لحظه در خطر بودند، با محدودیت روبرو شدند».
این بی‌عملی، منتقدان آتش‌بس را به یاد عدم پاسخ به جنایت رژیم صهیونی در لبنان انداخت. جایی که بنا بود پاسخی سنگین توسط نیروهای مسلح کشور به قتل عام 357 غیرنظامی لبنانی و جراحت 1223 نفر دیگر در سه روز ابتدایی آتش‌بس داده شود. اما حتی پس از توییت فرمانده هوافضای سپاه، مبنی بر اینکه «میدان در تدارک پاسخ سنگین به جنایات وحشیانه رژیم است» اقدامی صورت نگرفت و تا برخی آن را خویشتنداری بیش از حد برای حفظ میز مذاکره تلقی کنند. در همین راستا آتش‌بس در لبنان، تبدیل به پیش‌شرطی برای مذاکره در پاکستان شد، اما بدون تحقق آن، جلسه مذاکره آغاز و چند روز بعد با تهدید نظامی ایران، دشمن در کلام تن به آتش‌بس داد؛ اما در عمل حزب‌الله هنوز تحت حملات رژیم است.
آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده ایران هم دیگر پیش‌شرط مذاکره در اسلام‌آباد بود که محقق نشد و حالا آکسیوس به نقل از یک مقام دولت ترامپ می‌نویسد: «احتمالاً دارایی‌های مسدود شده ایران در ازای توافق مناسب آزاد خواهد شد»؛ یعنی پیش‌شرط تبدیل به هدفی در مذاکره شده است؛ آن هم زمانی که دشمن با محاصره و توقیف و به اسارت گرفتن، برای خود برگه امتیاز چاپ می‌کند تا آنچه در میدان کسب کرده‌ایم را درکنار آرزوهای هسته‌ای و موشکی خود در یک «توافق مناسب» به دست آورد؛ که البته هیئت ایرانی در جلسه اول مذاکرات نشان داد در برابر زیاده‌خواهی‌ها ایستادگی کرده است.
پس از توسکا، نفتکش تیفانی نیز روز گذشته توسط کشتی‌های نظامی آمریکا توقیف شد. در شرایطی که آتش‌بس در لبنان مکررا نقض شده و علاوه بر محاصره بنادر جنوبی ایران که رسما اقدامی نظامی و ناقض آتش‌بس است، امنیت تردد کشتی‌های ایرانی نیز با توقیف توسکا و تیفانی به خطر افتاده، ادامه آتش‌بس اشتباه و اشتباه‌تر، قبول درخواست دشمن برای تمدید آن است. و الا این دور باطل به ضرر ایران ادامه یافته و دشمن را هر روز ترغیب به جسارت‌های بیشتر بدون پرداختن هزینه می‌کند. لذا اگر اقدامی بازدارنده در عرصه میدان صورت نگیرد، ادامه شرایط کنونی مصداق بیان رهبر شهید و حکیم خواهد بود که: «عقب‌نشینی غیرتاکتیکی، عذاب الهی را به دنبال دارد».
فرای این واضحات، بزک‌شده‌ترین روسای جمهور آمریکا چون اوباما نیز نقض عهد کردند؛ چه رسد به اورانگوتانی به نام ترامپ، که از معاهداتی چون برجام و پاریس خارج شد و علیه متحدان خود مانند کانادا و گرینلند ادعای سرزمینی داشت، تا ثابت کند معاهدات بین‌المللی اهمیتی برایش ندارند. هم‌او که قاتل شهید سلیمانی، رهبر انقلاب و هزاران زن و کودک ایرانی است. در این شرایط که نظم دنیا در حال تغییر آمریکا در حال افول است، هر توافقی بی‌پشتوانه و بی‌معنی و به نوعی تنفس مصنوعی برای نظم در حال زوال آمریکایی است؛ لذا همانند دوران‌های تغییر نظم قبلی، تنها جایی که بندهای توافقات نوشته و تثبیت می‌شوند در میدان است به طوری که دشمن هزینه حداکثری داده و از هر تجاوزی در آینده پشیمان شود؛ نه مانند اکنون که روز به روز بر تجهیزات و سربازان خود در اطراف ایران می‌افزاید.