رسانههای اصولگرایی که با عینک خودتحقیری، نگاه مردم، رهبری و شعام به مذاکره را به نگاه به لوبیای سحرآمیز تعبیر میکنند
سایتهای اصولگرای تسنیم و مشرق، در گزارشی، مطالبات مردم، رهبری و شروط دهگانه شعام برای مذاکره را غیرواقعی دانسته و چنین نگاهی به مذاکره را، به نگاه به «لوبیای سحرآمیز» تشبیه کردند. آنها به شرط «آتشبس در تمامیت جبهه مقاومت» اشاره کردند که نه هدف توافق، بلکه پیششرط اعلامی توسط سرتیم هیئت مذاکرهکننده در اسلامآباد بود. در شرایطی که وصیت امام شهید و توصیه رهبر انقلاب حفظ وحدت بوده، انتظار میرود داعیهداران حفظ وفاق در کشور، خود از اختلافافکنی پرهیز کنند. جریانی که همدست با به ظاهر رقبا، شان مردم ایران را «تقریبا هیچ» برجام میدانست و وعده گلابی میداد، طبیعی است نگاه مردم، رهبری و شورای عالی امنیت ملی به مذاکره را حالا به نگاه به لوبیای سحرآمیز مانند کند.
در متنشان آمده: « درگیری ایران با آمریکا و اسرائیل پس از 40 روز به آتشبس رسید و به صحنه مذاکره وارد شد. صحنهای البته دلفریب که عدهای مطالباتی شبیه به “لوبیای سحرآمیز” را برای آن مطرح میکنند. از لغو تمام تحریمها تا آتشبس کلی در تمامیت جبهه مقاومت، تضمین صلح تا دهها سال برای ایران، شکوفایی اقتصادی…!». در حالی که این تعبیر، اهانتی است به رئیس مجلس که سرتیم هیئت مذاکرهکننده در اسلامآباد بود؛ او پیش از آغاز جلسه مذاکره، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: « ۲ مورد از اقداماتی که مورد توافق طرفین قرار گرفته بود، هنوز اجرایی نشده است: برقراری آتشبس در لبنان و آزادسازی داراییهای بلوکهشدهٔ ایران پیش از آغاز مذاکرات؛ این موضوع باید پیش از شروع مذاکرات محقق شوند».
تسنیم و مشرق، اشتباهترین کار ممکن در مذاکره را نگریستن با عینک «لوبیای سحرآمیز» میدانند که درباره آن «خیالپردازی» انجام شود و «تصور تحقق آرزو» داشته باشیم. منظورشان ده شرطی است که شورای عالی امنیت ملی در اولین لحظات اعلام آتشبس دوهفتهای اعلام کرد، که همچنین خواسته رهبری و مردمی است که نزدیک به دو ماه هر شب خیابانها را به تصرف خود درآورده و پس از آتشبس فریاد مطالبهشان در صورت هرگونه توافقی، همین است: 1) تعهد به تضمین عدم تجاوز 2) کنترل ایران بر تنگه هرمز 3) پذیرش غنیسازی 4) رفع همه تحریمهای اولیه 5) رفع همه تحریمهای ثانویه 6) خاتمه قطعنامههای شورای امنیت 7) خاتمه قطعنامههای شورای حکام 8) پرداخت خسارت ایران 9) خروج نیروهای رزمی آمریکا از منطقه 10) توقف جنگ در همه جبهههای مقاومت.
نکته جالب آن که در ادامه متن گزارش و درحالی که سابقه حمله به کشور در میانه مذاکرات مرور شده و طرف آمریکایی غیرقابل اطمینان و عهدشکن معرفی میشود، علت اصرار بر مذاکره را این بیان میشود که «حتی الامکان نجنگیم و درگیر خسارت آن نباشیم»؛ این استدلال تنها بزدلانه نیست، بلکه کاملا خلاف واقعیت میدانی است؛ زیرا این روزها که درست مطابق نگرانی مخالفان آتشبس دوهفتهای، رژیم تروریستی آمریکا سه هفتهای است که در حال تجدید قواست، سومین ناو هواپیمابر را هم به منطقه آورده؛ اتفاقی که از سال 2003 تا کنون نیفتاده و هر لحظه با اطمینان خاطر از سکوت میدان نبرد در ایران، در حال افزایش نفرات و تجهیزات خود در منطقه است.
لذاست که تحلیلگران، احتمال جنگ دوباره را بالا میدانند. اما تسنیم و مشرق، پس از حمله به شروط شعام و خواسته قطعی مردم و رهبر انقلاب، استدلالی از پیش مردود برای ادامه گفتگو با دشمن را مطرح میکنند که در آن از شروط مذکور عقب نشسته و توافقی احتمالا ضعیفتر از برجام امضا کنیم؛ در شرایطی که طرف ملتمس مذاکره، به روایت جمعی از مسئولین، از روزهای ابتدایی جنگ، آمریکا بود؛ و حالا هر توافقی قطعا باید برتر از اهداف مذاکراتی پیش از جنگ رمضان باشد؛ نه این که به اذعان نبویان، عضو هیئت مذاکرهکننده، خطای راهبردی کنیم و مجدد بحث هستهای را در عین بیعملی نسبت به اقدام برای دریافت غرامت، مطرح کنیم. امتیازاتی که آمریکا حالا باید قطعا بدهد زیرا در میدان نبرد بازنده بود و از f35 تا آواکسش میخورد و به اهداف خود از جمله تغییر ریل نظام با ترور رهبری، آشوب خیابانی و جنگ داخلی و پایان دادن به شلیک موشک و پهپاد ایرانی نرسید. اگر طبق اعتراف همین دو رسانه، چشماندازی برای نیل به این اهداف در میز مذاکره نیست، باید به میدان برگشت و آنها را تثبیت کرد.
بنابراین نسخه این جریان سیاسی، مهلکتر از جنگ احتمالی دوباره است. از جنس نسخه قبلیشان، برجام، در همکاری با جریان غربگرا؛ پروژهای که بنا بود تمامی تحریمها را بالمره و یکجا رفع کند، اما پس از گذشته یک دهه از عمر دهها میلیون ایرانی، تمام قطعنامههای تحریمی را با ماشه برگرداند و دو مرتبه جنگ را با هزاران شهید و مجروح به ارمغان آورد. مقصر وضعیت امروز، عینک خودکمبینی و خوشبینی افراطی در آن دوران به دشمنی است که رهبر شهید انقلاب از روزهای ابتدایی قبول مسئولیت، تصریح میکردند که مذاکره با او نتیجهای نداشته بلکه ضرر هم دارد. وحدت حول ارشادات رهبری از جمله همین شروط مذاکره را احدی نباید خدشهدار کند.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید