نگاهی به حذف بن کتاب به بهانه مجازی بودن، چه بلایی بر سر کتابخوانها آمد؟
حذف بن دانشجویان و طلاب یکی از مهمترین اخبار مربوط به نمایشگاه کتاب امسال بود که با مصاحبهها و اظهار نظرهای خاصی همراه شد که هر کدام در جای خود مستحق نقدهای جدی بودند. حذف بن تخفیف برای اقشاری که مخاطب اصلی کتاب و کتابخوانی هستند آن هم در روزهایی که به خاطر گرانی حاکم بر این بازار، برنامهریزی خود را معطوف به خرید از نمایشگاه کتاب کردهاند، نشانه کج سلیقگی و عدم درک درست مدیران این مجموعه از فضایی هست که با آن سر و کار دارند.
مطابق اخبار مربوط به نمایشگاه کتاب، امسال بن کتاب برای نویسندگان، دانشجویان، معلمان و اقشار خاص وجود ندارد و تنها تخفیف کتاب ۲۵ درصد تا سقف خرید ۲ میلیون تومان برای همه فعال است. این درحالی است که سالهای قبل، علاوه بر تخفیف برای عموم مردم، اقشار خاص مانند اعضای هیئت علمی، دانشجویان، طلاب و گروههای خاص از بن کتاب برخوردار بودند و سقف یارانه اعتباری خرید کتاب برای دانشجویان و طلاب یک میلیون تومان و برای اعضای هیات علمی ۲ میلیون تومان بود که ۵۰ درصد این مبلغ را این اقشار پرداخت میکردند.
ابراهیم حیدری، مدیر خانه کتاب، گفته است که «بن اختصاصی، برای نمایشگاه «بینالمللی» کتاب است که با نمایشگاه کتاب مجازی متفاوت است. به گفته او این دوره نگاه دولت بر مبنای عدالت اجتماعی بوده و به همین دلیل یارانه برای عموم مردم تعلق میگیرد.» شاید تفاوت بین عدالت و مساوات یکی از ابتداییترین مفاهیمی است سعی میشود به کودکان آموخته شود تا درک درستی از چنین مواردی داشته باشند، اما گویا هنوز این مفهوم در لایه مدیریتی ما جا نیوفتاده است. البته علت انتقاد از این موضوع تلاش بر محروم کردن عامه مردم از تخفیف نمایشگاهی نیست بلکه تخاطب با مدیرانی است که با چنین بهانهای مخاطبان اصلی دنیای کتابخوانی را از یارانهای که برای تامین کتابهای مدنظر خود با قیمت مناسب استفاده میکردند، محروم کردهاند.
در مورد دیگری قائممقام نمایشگاه کتاب در گفتوگو با فرهیختگان، در پاسخ به سوالی در مورد بن تخفیف دانشجویی، گفته است: «چون نمایشگاه مجازی است و حضوری نیست، امکان ارائهی بن به دانشجویان وجود ندارد و بن برای نمایشگاه بینالمللی است!» آیا ایشان اطلاع ندارند که در سالهای اخیر دانشجویان با استفاده از امکان خرید مجازی نمایشگاه کتاب، میتوانستند از بن تخفیف استفاده کنند؟ استفاده از استدلالهایی که از لحاظ منطقی کارکرد ندارند، از سوی مسئولان حوزه کتاب و کتابخوانی خود از مسائلی است که موضوع را اعجابانگیزتر میکند.
آیا با توجه با تعطیلی فضای حضوری نمایشگاه به هر دلیلی و صرفهجویی در هزینههای سنگین برگزاری اعم از فضای ساخت غرفه و دکورچینی، مدیریت سالن، ترابری و… شایستهتر نبود که تلاش بیشتری در راستای تامین نیازهای جامعه مخاطبان این نمایشگاه انجام پذیرد؟ این رفتار مدیران این نمایشگاه به نوعی گام برداشتن به سوی هویت زدایی از این نمایشگاه نیست؟
البته این موارد مانع از دیده شدن اقدامات مثبت در نمایشگاه امسال مانند رایگان شدن کتاب برای کودکان میناب نمیباشد بلکه تلاشی است تا تیره و تار شدن روابط نمایشگاه با مخاطبان اصلی آن گرفته شود. اگر قرار است یارانه برای طرفداران پر و پا قرص کتاب به نحوی کاهش یابد که حتی دسترسی به این محصول از طریق نمایشگاه نیز به صرفه نباشد، آرام آرام باید شاهد از کارکرد افتادن آن باشیم. سال گذشته حدود 130 هزار ثبتنام برای بن دانشجویی و هیئت علمیها صورت گرفته بود. این مخاطبان امسال با افزایش قیمت کتاب و کاهش ارزش یارانه مواجه شدهاند. به نظر مدیران این نمایشگاه، در این بازار تورمی، یارانه فعلی این قشر را ترغیب خواهد نمود که خریدهای طول سال خود را موکول به زمان نمایشگاه کنند؟
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید