هدف استراتژیک ما نباید معطوف به جذب دلار یا وابستگی به ارزهای بیگانه باشد؛ چرا که اتکا به ارزهایی چون دلار یا حتی یوان در مبادلات استراتژیکی مانند عوارض تنگه هرمز، ظرفیت ژئوپلیتیک این آبراه حیاتی را تنزل داده و آن را به یک گذرگاه عادی تبدیل میکند. راهبرد اصولی ما، بهکارگیری “ریال” به عنوان ابزاری تهاجمی در برابر سلطه دلار است.
بر این اساس، پیشنهاد میشود حقالعبور و عوارض کشتیها در تنگه هرمز صرفاً بر پایه پول ملی (ریال) صادر و دریافت شود. این اقدام دو دستاورد کلیدی بههمراه خواهد داشت: نخست، ایجاد تقاضای بینالمللی برای ریال که بهطور مستقیم موجب تقویت ارزش پول ملی میشود. دوم، بیاثر کردن تحریمهای ظالمانه؛ زیرا کشورهای متقاضی عبور از این تنگه (مانند چین یا ژاپن) برای پرداخت عوارض، ملزم به تأمین و نگهداری ریال خواهند بود. این کشورها برای کسب ریال مجبورند یا به ایران کالا صادر کنند و یا در مبادلات گردشگری و تجاری، ریالِ رایج را از اتباع ایرانی بپذیرند. این سازوکار، چرخه تحریمها را با چالش جدی مواجه کرده و موقعیت اقتصادی کشور را بهبود میبخشد
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید