پرچم های سرخ، زنانی با چشمانی اشک آلود اما با چهره های برافروخته، مردمانی که حرارت حریت و غیرت شان بر گرمای هوا غلبه میکرد. علیرغم همه برنامه ریزی ها، صحنه را خود خدا برای نشان دادن حرف حق چیده بود.
در این چند روز جمعیت از خیابان ها میخروشید و به سمت محل بدرقه و تجدید عهد با رهبر شهید، به وحدت میرسید.
گرمای هوا و تشنگی، داغ عزا را بیشتر در دلمان شعله ور میکرد. فریاد یا حسین مردم، به فریاد یا لثارات گره میخورد.
هر چند میگفتند فعلا وقت انتقام نیست و آن را به قیام آیندگان حواله میکردند؛ تصاویر هوایی با سرخی پرچم های خونخواهی، حرف نهایی مردم را نشان داد: انتقام.
داغ پدر امت مردم را بیدار و مبعوث کرد. مردم به خوبی فهمیده اند که فقط هزینه زایی برای دشمن او را به عقب میراند. دشمنی که به گفته رهبر شهیدمان «هرچه شما عقب بروید، آنها جلو مىآیند.»
ملت مبعوث به خوبی میداند که حکم صریح قرآن به « وَلَكُم فِي ٱلقِصَاصِ حَيَوۃ» (و برای شما در قصاص، حیات و زندگی است، بقره آیه 179)، حکمی است که اگر به آن باور نداشته باشیم و طبق آن عمل نکنیم؛ چاقو کش منطقه و قلدر جهان، سرکش تر از قبل شده و خطر جنایتکاران، امنیت همه مردم را تهدید میکند.
امروز نه فقط ملت ایران، بلکه عموم آزادگان جهان انتقام را حق و تکلیف خود میدانند و وظیفه عموم مسئولین، محقق کردن قاطعانه آن است.
شیعه انتقام میخواهد
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید