یادداشت از طیبهالسادات غفاری – استان کهگلویه و بویراحمد – شهر دهدشت
پوشک و دیگر اقلام گران شد چون شما بلد نبودید، چه ربطی به خونخواهی و ایستادگی دارد؟!
سطح تحلیل و درک راهبردی برخی مدعیان سیاست و تریبونداران تا حد تقلیل دادن مسائل حیاتی امنیت ملی به فاکتور خرید روزمره سقوط کرده است؛ باید به حال این بینش تأسف خورد. شرمآور است که در فضای رسانهای و تصمیمگیری کشور، موضوع بنیادین، حیثیتی و شرعی «خونخواهی و بازدارندگی ملی» را در ترازوی قیاس با قیمت پوشک و اقلام مصرفی قرار میدهند و با کمال وقاحت، صغری و کبری میچینند تا به این نتیجهی حقیرانه برسند که: «به خاطر قیمت کالاها، بیاییدخونخواهی را در حد شعار نگه داریم و در عمل عقب بنشینیم!» در جای دیگر، با همین دستفرمان، ابتدا ریز و درشت و مرتبط و غیرمرتبط را به هم گره میزنند و با استدلالهای شگفت خود نتیجه میگیرند که «غنیسازی را میدادیم تا رهبر شهید نشود!»
این شیوه از استدلال، نه تحلیل اقتصادی است و نه عقلانیت سیاسی؛ بلکه یک وادادگی فکری، فرافکنی فرومایه و به گروگان گرفتن امنیت ملی برای سرپوش گذاشتن بر خطاهای فاحش مدیریتی است. برای ثبت در تاریخ و روشن شدن افکار عمومی، باید چند حقیقت تلخ را بیپرده روی میز گذاشت:
تورم، دستپخت اصلاحات ارزی شماست؛ چرا به پای جنگ و بازدارندگی مینویسیدش؟
گرانیهای افسارگسیخته، از جمله جهش قیمت اقلام اساسی و مصرفی خانوادهها نظیر پوشک، پیش از هرگونه تنش و جنگ و در نتیجهی مستقیم همان «اصلاحات ارزی و پولی خلقالساعه و نسنجیدهی دولت» آغاز شد؛ کارشناسان و اقتصاددانان دلسوز، بارها و بارها نسبت به تبعات تورمی این دستکاریهای ارزی، حذف یارانهها بدون تعبیه بستههای جبرانی مؤثر و واقعی و بیانضباطیهای مالی هشدار دادند؛ اما گوش شنوایی نبود.
قیمت کالاها بالا رفت چون سیاستگذاری اقتصادی شما غلط بود! اکنون که نتایج آن تصمیمات غلط بر سفره و سبد خرید مردم آوار شده، به جای اینکه بابت بیتدبیری و بیکفایتیهایتان از محضر مردم شریف ایران عذرخواهی کنید، با بیانصافی تمام، هزینهی ناکارآمدی خود را پای شجاعت، اقتدار و حق مشروع دفاعی کشور فاکتور میکنید؟ این نهایت بیمسئولیتی است.
نقش نظارتی مجلس کجای این پازل هزارتویی که ساختهپرداخته کردهاید قرار دارد؟
نقش مجلس در این چرخهی فشار کمتر از دولت نیست؛ مجلس به جای نظارت سفتوسخت بر ریلگذاریهای ارزی و الزام دولت به تأمین کالابرگ متناسب با تورم و بستههای حمایتی واقعی، چشمبسته با سیاستهای تورمزا همراهی کرد و در بزنگاههای حساس نیز با تعطیلی و انفعال به بهانهی فضای جنگی، پیگیری مطالبات معیشتی مردم را معلق گذاشت. نتیجه این انفعال، مضاعف شدن بار گرانی بر دوش خانوادهها بود. حالا متولیانی که خودشان مسبب این وضعیت معیشتی هستند، ژست دلسوزی برای مردم میگیرند و هدفی جز ایجاد مانع برای دفاع مقتدرانه از کیان کشور هم نمیتوان برای این صحبتها متصور شد!
قرار دادن یک نیاز مصرفی در کفهی ترازوی مقابله با دشمن متجاوز، مصداق بارز ابتذال در استدلال است. کسانی که با اتصال غیرمنطقی مفاهیم ناهمگون به دنبال ساختن توجیه برای عقبنشینی هستند، عامدانه یا از سر ناآگاهی، در زمین محاسباتی دشمن بازی میکنند. دشمن دقیقاً به دنبال همین پیام است: اینکه ارادهی دفاعی یک ملت بزرگ را میتوان با نوسانات بازار و گرانی مهار کرد.
بسیار مضحک و فریبکارانه است که اکنون، در حالی که کشور درگیر معادلات دفاعی است، با بازنشر اعداد و ارقام منحرف، سعی در ایجاد آشوب ذهنی دارند. مطرح کردن جهش قیمتها قدمی است برای اینکه خود را همراه و همسوی سفرهی مردم نشان دهند و بعد نسخههای خودساختهشان را بزک کرده و به مردم بفروشند؛ افرادی چون ابراهیم رسولی، جعفر قائمپناه و همفکرانشان نه به دنبال یک تحلیل اقتصادی، بلکه یک جعل تاریخی را کلید زدهاند.
تقریباً ۸ ماه از افزایش قیمت پوشک گذشته است؛ خواب تشریف داشتید؟!! چه دلیل دیگری پشت این افاضات وجود دارد؟
باید برای همگان یادآوری کرد که این افزایش قیمت که به عنوان کارتی برای فشار بر تصمیمات دفاعی استفاده میشود، مربوط به دوران پیش از تنشهای اخیر و دقیقاً همزمان با سیاست آزادسازی نرخ ارز و اصلاحات قیمتی دولت در دیماه گذشته است. این قیمتها، محصول همان تصمیمات اقتصادی سال گذشته است که اکنون میخواهند با جابهجا کردن زمان وقوع، بار آن را بر دوش اقتدار ملی و تصمیمات امنیتی امروز بیندازند.
پرسش اصلی اینجاست: وقتی یک تحلیلگر، مسئول یا تریبوندار، آماری متعلق به ماههای گذشته و ناشی از سیاستهای مالی دولت و بیعملی و انفعال مجلس را در میانهی یک بحران امنیتی بازنشر میکند، هدفش چیست؟
پاسخ اما روشن است هدف او قطعاً روشن کردن حقایق نیست؛ هدف او استفاده از درد سفرهی مردم برای فلج کردن ارادهی دفاعی کشور و جهتدهی به افکار عمومی در جهت انفعال است. این یعنی استفاده از فقر و معیشت، نه برای اصلاح سیاستها، بلکه برای تضعیف امنیت ملی.
خونخواهی و دفاع از دستآوردهای علمی و تمامیت عرضی نه یک انتخاب تشریفاتی، بلکه ضامن بقا و بازدارندگی است. اگر امروز در برابر دشمن کرنش شود، فردا نه تنها معیشت و قیمتی باقی نمیماند، بلکه اصل امنیت و حاکمیت کشور نابود خواهد شد.
خونخواهی و ایستادگی در برابر استکبار جهانی یک امر عملیاتی، قاطع و بازدارنده است. تنزل دادن آن به یک شعار بیخاصیت در گلو و صدور بیانیههای بیاثر، معنایی جز تسلیم و دعوت از متجاوز برای جسارت بیشتر ندارد. مردم ما با تمام وجود پای عزت، پرچم و امنیت این سرزمین ایستادهاند و بیش از هر کسی میدانند که گرانیها ناشی از تصمیمات کدام اتاقهای فکر اقتصادی بوده است.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید