یوسف جان، ول کن!

یادداشت از حجت احسان بخش – استان قم، شهر قم

یوسف پزشکیان که به برکت ریاست جمهوری پدر، معروف شده و با اظهارنظرهای عجیب خود باعث حاشیه سازی متعدد شده است، چند وقت پیش در دفاعی که می‌خواسته از اظهار نظر کاملاً اشتباه آقای قائم پناه در مورد عدم غنی سازی بکند، نوشته است که غنی سازی ناموس ما نیست!
باز اخیراً یوسف، در متنی که ویراستی نوشته خطاب به مردم جانفدا به آن ها توصیه فرموده به بهانه مردم یمن، به کم خوردن و کم مصرف کردن و… بپردازند.
اینکه آقا یوسف از کجا فهمیدند که مردم یمن اینطوری زندگی می کنند بماند، بر فرض این طور هم باشد چرا کنایه جنابشان مستقیم به مردم جان فدا است که اکثراً از قشر کم درآمد و اهل صرفه جویی هستند و اتفاقا به قول رهبر شهید همین ها هستند که هرجا نظام و انقلاب احتیاج داشته باشد کف میدان در حال دفاع از کیان جمهوری اسلامی هستند.
آقا یوسف بهتر است این نکات ارزنده را خطاب به گردن کلفت های اقتصادی که خیلی از آنها تا گردن در بیت المال فرورفته اند بفرماید، نه مردم مستضعف و کم برخوردارِ کم مصرف که با همه این سختی ها باز پای این مملکت در مقابل دشمن غداری مثل آمریکای خون خوار ایستاده اند.
این سخنان بسیار نابه جای جناب یوسف خان و کنایه زدن وی به مردم جانفدا که بیش از ۲۰۰ شب است در کف میدان خیابان هستند واقعاً جای تأسف است.
اینکه چون یوسف، فرزند رییس جمهور است و باید در هر مسأله ای اظهار نظر کند، جای سوال جدی است. هرچند به نظر می رسد آقا یوسف به خیال خود دارد از پدر عزیز خود دفاع می کند ولی به دلیل عدم بیان درست مواضع، بیشتر ضربه به حیثیت رییس جمهور می زند لذا انتظار می رود فرزندان و نزدیکان جناب رییس جمهور اینقدر جایگاه پدر را با این حرف ها مورد خدشه قرار ندهند.
جالب است فرزندان رهبر شهید انقلاب، با اینکه پدرشان ۳۷ سال رهبر مملکت بود و هر یک از این عزیزان، خود چه از لحاظ علمی چه از لحاظ مطالعات و اطلاعات و تسلطی که بر مباحث کشور داشتند می توانستند در هر مسأله ای اظهار نظر کنند، اما یک بار کسی ندید در مورد مسأله ای مصاحبه یا اظهار نظری انجام دهند حتی آیت الله مجتبی خامنه‌ای حفظه الله که در مظان رهبری هم بودند ولی حتی تا قبل از رهبری در هیچ مسأله ای اظهار نظر علنی نداشته باشند.
به نظر می رسد آقای پزشکیان باید همان جمله معروف را به جعفر قائم پناه گفت که جعفر، ول کن دوباره تکرار کند و به یوسف پسرش هم بگوید: یوسف، ول کن!