دفاع از حقوق زنان را به صرفا حجابشان تقلیل ندهید!

یادداشت از سید محی الدین حسینی ارسنجانی – استان فارس، شهر شیراز

برخی تندروهای مدعی پیشرفت و تعالی کشور پیوسته دم از حقوق زنان می‌زنند و می‌گویند ما برای حقوق زنان ایران نگرانیم. ما می‌‌گوییم نگرانی‌تان برای دفاع از حقوق حقه زن خوب و به جا و محترم است اما لطفا با نام صیانت از حقوق زنان به دنبال براندازی و اخلال در نظم عمومی کشور نباشید و زن را مستمسک نیات شوم و پلید خود نکنید. مساله زن در اسلام و ایران ورای از مساله زن در اروپا و آمریکا و جوامع غربی و سکولار است.

زن در اسلام آنگونه که امام راحل فرموده‌اند موجودی است که «از دامان او مرد به معراج می‌رسد» و نمونه و مصداق بارز این سخن امام امت رضوان الله علیه وجود ان‌شاالله و اولیاالله از جمله وجود مبارک حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه است که از مادری پاکدامن بنام آمنه (س) متولد شد یا مولایمان علی علیه السلام که در دامان شیر زنی بنام فاطمه بنت اسد (س) و دهها نمونه دیگر از زنان بزرگ صدراسلام و وقایع و حوادث بسیاری که از ابتدای خلقت تا به امروز با زن همراه بوده است و قابل انکار نیست.

 وجود مبارک حضرت زینب کبری سلام الله علیه که به یک تعبیر مرد آفرین روزگار بود نمونه کامل زن مسلمان و در ایران هم مادران شهدا و همسران جانبازان را باید اسوه‌های زنان برای همیشه تاریخ خواندشان اما اینکه عده ای با وقاحت هر چه تمام به دنبال طرح این مساله که مساله حجاب را اصلی ترین و مهمترین مساله زنان ما می‌دانند و خواهان برداشتن چادر و حجاب مشروع و مقبول از سر آنانند خود یک مساله است و باید در برابر افراطیون و اهل تفریط در هر کجا و هر زمانی ایستاد و نگذاریم مشکل زن امروز ایرانی را به حجاب محدود و‌منحصر کنند زیرا زنان در جامعه ایرانی مثل زنان در جامعه غربی نیستند که آنها را به چشم عروسک هایی برای بهره کشی جنسی می‌خواهند.

شأن زن در ایران و اسلام تجلی حقیقتی الهی و نماد و نمود رشد و تعالی جامعه انسانی است و باید به مساله زن در کشورمان همه جانبه نگریست و حجاب زنانه و دخترانه را چماقی بر سر نظام انقلابی نکوبند و آن را پیراهن عثمان نکرده و به دنبال حادثه آفرینی‌هایی همچون غائله ای که برای مرحومه مهسا آفریده شد و…نباشند.

 تقلیل حقوق زنان به صرفا رعایت حجاب یا حتی حذف حجاب کار بسیار زشت و اشتباه و نوعی فرافکنی برای عبور از خواسته های مشروع و قانونی زنانی است که جز در رسیدن  به حقوق طبیعی خود به مسائل دیگر فکر نمی‌کنند اما این حق نباید به نحوی بیان و ابراز گردد که موجب فتنه انگیزی و بروز مشکلات جدی برای کشور و بویژه زنان و دختران که نیمی از  جمعیت افراد تشکیل دهنده جامعه ما محسوب میشوند،بشود.

وقتی تمام مسئله‌ «حقوق زنان» را فقط به حجاب تقلیل می‌دهیم، بخش بزرگی از واقعیات زنانگی زن ایرانی را از قاب نگاه عمیق نگاه به مساله وجودی زن این موجود ظریف و لطیف عالم خلقت خارج کرده‌ایم. برخی رسانه‌ های خودی و غیر خودی هم گاهی با برجسته‌کردن یک موضوع مرتبط با زن یعنی حجاب، افکار عمومی را از دیدن لایه‌های دیگر مساله وجودی زن باز می‌دارند و باید قبل از پذیرفتن یک روایت، یک قدم عقب‌تر ایستاد و کل تصویر ارائه شده به زن  و تمام‌ماجراهای پیدا و پنهان مساله زنان در ایران را ببینیم نه فقط و فقط مساله آزادی پوشش یا محدودیتهای حجاب زنان را و اگر چنین کنیم قدمهایمان در ایجاد جامعه ای عاری از تنش و رسیدن به وضعیتی برای گفت و گو و تفاهم و نقد و تحلیلهای منصفانه درباره زنانمان استوارتر کرده ایم.

نکته پایانی اینکه کاسه از آش داغ ترهای جامعه ایرانی که خود را حامی جنبش و انقلاب زنان و مدافع حقوق آنان چرا برای عبور از خشونت به زن و برقراری حقوق و مزایای زنان محروم و مظلوم واقع شده ای مثل بانوان سرپرست خانوار و بدون همسر، زنان خانه دار و زنان کار آفرین و مولد ،زنان نخبه و مادران و همسران شهدا و زنان جانبازان اقدام به تهیه و تحویل لایحه ای در دفاع از حقوقدحقه همین زنانی که از آنها یاد شد تهیه نکرده و به دولت یا مجلس تحویل نداده اند و در عمل کاری برای حفظ شان و حرمت زن ایرانی و مسلمان انجام نمی‌دهند؟