تخریب خاکریز گام نخست برای سقوط قلعه

حجاب هم خاکریز فرهنگی جنگ است آقای ظریف!

در فضای سیاسی و اجتماعی امروز، هر از گاهی سخنانی شنیده می‌شود که در ظاهر با عباراتی مدرن نظیر فرصت‌محوری و نگاه اجتماعی، سعی در تغییر مبانی و ارکان نظام ارزشی جامعه اسلامی دارند. اظهارات اخیر جناب آقای ظریف، وزیر اسبق امور خارجه، در مورد مسئله حجاب، نمونه‌ای بارز از همین رویکرد است. ایشان با این ادعا که حجاب را نباید خاکریز دید و آن را صرفاً یک مسئله اجتماعی دانسته‌اند، در واقع در حال ترویج دیدگاهی هستند که ماهیت تکلیفی و استراتژیک یکی از ارکان عفاف را زیر سؤال می‌برد.

باید از همین ابتدا به صراحت بگوییم: حجاب هرگز یک سلیقه اجتماعی یا یک قرارداد فرهنگی نبوده است که امروز بخواهیم بر اساس تحلیل‌های دیپلماتیک یا محاسبات فرصت‌طلبی، جایگاه آن را تغییر دهیم. حجاب، فرمان صریح و قطعی خالق است و احکام الهی، تابع تحلیل‌های سیاسی روز، موج‌های اجتماعی یا مذاکرات میزهای گرد نیستند. تقلیل دادن یک دستور شرعی به یک امر اجتماعی، نخستین گام در مسیر سکولاریزه کردن جامعه و جدا کردن دین از زیست اجتماعی است.

در بخشی از سخنان ایشان، مثال پیشرفت چین و نیاز به ارتباط با دنیا برای توسعه مطرح شده است. در اینجا باید به یک نکته بنیادین اشاره کرد: پیشرفت یک ملت در گروی تسلیم شدن در برابر استانداردهای فرهنگی رقیب نیست. چین، یکی از بزرگترین قدرت‌های امروز جهان، پیشرفت خود را نه با تقلید کورکورانه از غرب، بلکه با تکیه بر ملیت، فرهنگ بومی و انضباط سخت داخلی به دست آورد.امروز پیشرفت ما در گروی توسعه علمی و صنعتی است، نه توسعه بی‌حجابی. این تصور که برای پیشرفت باید ابتدا خاکریزهای فرهنگی را کنار زد و با فرهنگ دشمن هم‌رنگ شد، همان تفکری است که بسیاری از کشورهای اسلامی را به جای پیشرفت، به استعمار فرهنگی غرب رساند.

حال بیایید به واژه خاکریز که مورد نقد ایشان بود بپردازیم.

 وقتی دشمن به طور سازمان‌یافته و با بودجه‌های میلیاردی به دنبال تخریب نهاد خانواده و ترویج بی حیایی است، حجاب دقیقاً تبدیل به یک خاکریز دفاعی می‌شود. هر تکه‌ای از این خاکریز که برداشته شود، نفوذ دشمن به عمق جامعه آسان‌تر می‌شود. پس تشبیه حجاب به خاکریز، نه از روی ترس یا نگاه تهدیدمحور، بلکه از روی شناخت دقیق ماهیت جنگ امروز است. کسی که حجاب را خاکریز نمی‌بیند، احتمالاً یا ماهیت این جنگ  هویتی را نشناخته و یا می‌خواهد با عادی‌سازی نفوذ دشمن، سدهای دفاعی ملت را تخریب کند.

در نهایت، باید به بصیرت والای رهبر شهید، استناد کنیم. ایشان با نگاهی جامع به ابعاد شرعی و سیاسی جامعه، صراحتاً فرمودند که بی‌حجابی هم حرام شرعی است و هم حرام سیاسی. تأکید ایشان بر حرام سیاسی بودن، دقیقاً به همین معناست که بی‌حجابی صرفاً یک گناه شخصی نیست، بلکه ضربه‌ای است به امنیت ملی، تضعیفی است در اراده ملت و ابزاری است در دست دشمن برای فروپاشی انسجام اجتماعی. وقتی ولی‌فقیه که بصیرترین شخص در تحلیل تهدیدها و فرصت‌هاست، بی‌حجابی را یک ضرر و حرام سیاسی می‌دانستند، هرگونه تحلیل خلاف آن، یا ناشی از عدم شناخت است و یا تلاشی برای همسو کردن جامعه با استانداردهای غربی.

ما با هر دیدگاهی که بخواهد حجاب را از جایگاه تکلیف الهی به جایگاه انتخاب اجتماعی بکشاند، مخالفیم. چرا که می‌دانیم اولین قدم برای سقوط هر قلعه‌ای، تخریب خاکریزهای آن است. هویت ما، عزت ما و استقلال ما در گروی پایبندی ما به احکام الهی است، نه تطبیق دادن خودمان با تحلیل‌های دیپلماتیک کسانی که سال‌ها در فضای مذاکره با دشمن بوده‌اند و شاید فراموش کرده‌اند که در این جنگ، هیچ جایگاهی برای تسهیل در تخریب خاکریزها وجود ندارد.