آقای روحانی! از اتاق ۲۰ نفرتان بیرون بیایید تا پاسخ رفراندوم را از مردم بشنوید

یادداشت از امین پاشائی سلطان احمدی – استان آذربایجان غربی، شهر ارومیه

این روزها پمپاژ بیوقفه سناریو «بدیم بره» از سوی آقایان تمامی ندارد؛ هر روز یک چهره، هر ساعت یک ادعای شاذ. گویا این جماعت آرام نمیگیرند مگر اینکه این مملکت را زیر چکمه بیگانه ببرند.

کسی از رفراندوم و مردم دم میزند، که خودش در اتاق دربسته و محافل خصوصی چندنفره نشسته است که تعداد حاضرانش به بیست نفر هم نمیرسد. آقای روحانی! از اتاقت بیرون بیا، در بین مردم قدم بزن و حرفهایشان را بشنو. خواهی فهمید که این ملت چه میگوید و چه میخواهد.

حسن فریدون که کارنامه سیاهی از خود به جا گذاشته، این روزها برای فرار از فراموشی، در حلقه های دوستانه و رفاقتی چندنفره جلسه میگذارد و حرفهای شاذ و نسنجیده میزند تا شاید نامی از او در رسانه ها بیاید. او باز هم به تریبون دست برده و گفته برای ادامه جنگ باید رفراندوم کنیم.  فریدون جان! چند سؤال ساده و روشن:

آیا جنابتان برای مذاکره با آمریکا و امضای سند ننگین برجام از مردم رفراندوم خواستید؟ آیا برای تعطیلی غنی سازی و توقف بخش بزرگی از توان هسته ای این مرز و بوم از مردم نظر پرسیدید؟ آیا بنزین را که یک شبه گران کردید، با رفراندوم و همه پرسی بود؟ تورم افسارگسیخته دوران دولت شما که سفره مردم را جمع کرد، آیا با رفراندوم بود؟ فساد اقتصادی، رکود، بیکاری، کاهش ارزش پول ملی و نابودی تولید داخلی در دولت شما، کدامیک با رأی و نظر مردم انجام شد؟

حسن فریدون روزی از سر افراط میخواست ارتش را منحل کند، امروز تنظیم درجه اش به سمت تفریط چرخیده و دم از رفراندوم برای جنگ میزند. آقای فریدون! ایستادگی در برابر دشمن و اصل دفاع از میهن، اصلی بدیهی است نه فقط در گفتمان انقلاب اسلامی، بلکه در هر نظام آزاده و هر ملت غیرتمندی در جهان. رفراندوم گذاشتن برای دفاع از مرز و بوم، چیزی فراتر از مسخره و مضحکه است؛ کدام ملتی برای دفاع از خودش همه پرسی برگزار میکند؟ دفاع از خاک، ناموس و استقلال، یک تکلیف ملی و شرعی است، نه یک انتخاب سلیقه ای.

اما آن کلمه «رفراندوم» که مدتهاست در دهان شما افتاده، نه یک بار که بارها در تاریخ این نظام مقدس محقق شده است. از نخستین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی تا راهپیمایی های عظیم ۲۲ بهمن و روز قدس و تشییع میلیونی سرداران شهید، مردم بارها و بارها با حضور خیابانی خود نظرشان را نشان داده اند. طبیعی است که شما این صحنه ها را نمیبینید یا نمیخواهید ببینید. اگر جرأت و جسارت به خرج بدهید و در بین مردم حضور پیدا کنید، خواهید فهمید که نظر مردم نه در اتاق های بیست نفره با دوستان و رفقای قدیمی، بلکه در میان مردم و خیابان های شهر رقم میخورد.

آقای روحانی! حرف زدن شما با آن کارنامه سیاه و عملکرد فاجعه بارتان، از زبان مردم و رفراندوم، برای ملتی که هنوز زخم های اقتصادی و اجتماعی دوران شما را فراموش نکرده، به یک جوک تلخ می ماند.

ما هم موافق رفراندم هستیم اما رفراندومی که مردم ایران سرانجام شما و منافع ملی را مورد نظر قرار دهند ، نظر سنجی ها نشان می دهد بیش از 70 درصد مردم از صنعت هسته ای و بیش از 80 درصد از تنگه هرمز دفاع می کنند و اکثریت جامعه از نسخه های گران شما خسته و امیدوار به اتمام چنین نظریه های خطرناکی در عرصه سیاسی کشور هستند؛ آیا شما حاضرید برای ادامه حیات سیاسی خود و نفرت ملت از خودتان رفراندوم برگزار کنید؟ اگر موافقید پس از آن به رفراندوم برای کشور هم خواهیم رسید و الا که در همان پستوهای محفلی خود پنهان شوید کما اینکه در تمام این مدت از ترس نفرت ملت چنین بودید!

هیأتی که این کشور را هشت سال با وعده و وعید معطل کرد و خسارات جبران ناپذیری به اقتصاد، فرهنگ و امنیت ملی زد، امروز حق ندارد از موضع طلبکارانه درباره دفاع از ملت سخن بگوید. بهتر است به جای فرافکنی و شبهه افکنی، به فکر پاسخگویی به عملکرد گذشته تان باشید. بروید استغفار کنید، از این ملت عذرخواهی کنید، قبل از آن که بار دیگر پاسختان را از ملت مبعوث بگیرید!