ایران حق وتو دارد

اوباما، تنگه هرمز را برای ایران مانند «حق وتو» دانست و برجام را برای ایران، خسارت‌بار تر از جنگ؛ اشتباهات برجامی دیگر در تراز مردم نیست

هم‌زمان که ترامپ مشغول تور انتخاباتی و توجیه شکست‌ها از ایران است، رقیبش، اوباما، در کلیولند اعتراف کرد ایران در این جنگ، با تنگه هرمز «قدرت وتو» پیدا کرده. درست خلاف آنچه ناچارها و تسلیم‌طلب‌ها پیش از این اعمال حاکمیت بر تنگه، القا می‌کردند. اوباما این جنگ را کم‌ضررتر از برجام برای ایران دانست؛ عهدنامه‌ای حاصل خطای محاسباتی کسانی که با بازگشت خود، و با تکرار آن خطا، این بار سه جنگ ارمغان آوردند. حالا با اعترافات دشمن به قدرت ایران که هر روز ابعاد تازه‌تری برای دنیا پیدا می‌کند، مجالی برای تکرار خطا نیست.

رئیس‌جمهور پیشین آمریکا در همایش انتخاباتی دموکرات‌ها در کلیولند، به شکست راهبردی این کشور در جنگ ایران اذعان کرد و گفت: «توجیه اولیه این بود که می‌خواهیم ایرانی‌ها را وادار کنیم از برنامه هسته‌ای و تسلیحات هسته‌ای خود دست بکشند» و نتیجه را این طور روایت کرد: «۶ ماه از زمانی می‌گذرد که آن‌ها (جمهوری‌خواهان) اعلام پیروزی کردند. وضعیت جنگ چطور است؟ به متحدان و پایگاه‌های ما حمله شده، صدها آمریکایی کشته و مجروح شدند؛ ذخایر موشکی ما به‌شدت کاهش یافته و اکنون ایران عملاً قدرت وتو بر تنگه هرمز دارد».

قدرت وتو یعنی اگر تمام دنیا هم یک تصمیم بگیرند و ایران موافق نباشد، آن تصمیم محکوم به شکست است. یعنی آمریکا نمی‌تواند تا زمانی که خواسته‌های ایران تامین نشده، جنگ را تمام و اعلام پیروزی کند. این بخشی از حقیقت قدرت واقعی ایران و ایرانی است که تسلیم‌طلب‌ها پیش از جنگ رمضان، صریحا منکر آن می‌شدند و تردیدافکنی می‌کردند که: «نمی‌توانیم تنگه را برای طولانی مدت ببندیم؛ اگر ببندیم تمام دنیا علیه ما بسیج می‌شوند». اوباما درباره آثار این اعمال حاکمیت ایران بر تنگه گفت: «نفت از طریق این گذرگاه به بازارهای جهانی منتقل می‌شود. به همین دلیل قیمت نفت افزایش یافته و هیچ‌کس در این موضوع تردیدی ندارد. قیمت گازوئیل بالا رفته و قیمت تقریباً همه‌چیز افزایش یافته است.»

افزایش قیمت انرژی به‌تبع جنگ با ایران در آمریکا و اروپا که موجب اعتراضات گسترده مردمی شده، حالا تنها بخشی از آثار خودباوری ایرانی در کنترل تنگه و استقامت اوست. این ضرب شست ملت مبعوث ابعاد گسترده‌تری دارد که به مرور زمان آشکار می‌شود؛ خبر آمد امریکن ایرلاینز، بزرگترین هواپیمایی آمریکا، در سه‌ماهه سوم سال با ثبت ۲۶۹ میلیون دلار زیان خالص روبه‌رو شد که افزایش هزینه سوخت در پی بسته شدن تنگه هرمز از عوامل اصلی آن بود. هم‌چنین بازارهای سهام جهان از سقف‌های امسال خود حدود ۱۰ تریلیون دلار از ارزش بازار را از دست داده‌اند. کره‌جنوبی: ۴۳٪ افت؛ اندونزی: ۴۲.۳۹٪ افت؛ ترکیه: ۲۹٪ افت؛ چین: ۱۹٪ افت؛ هنگ‌کنگ: ۱۸٪ افت؛ ژاپن: ۱۵.۴۵٪ افت و هند: ۱۰.۸۴٪ افت.

نکته قابل‌تامل دیگر در اظهارات اوباما، خسارت‌بارتر دانستن برجام نسبت به جنگ برای ایران بود؛ او گفت: «برای رسیدن به این هدف حتی لازم نبود یک موشک شلیک کنم؛ فقط کافی بود از دیپلماسی (برجام) استفاده کنم. اما او (ترامپ) از آن توافق خارج شد و این جنگ را آغاز کرد». شاهد ادعای او را می‌توان این موضوع بیان کرد که با برجام و بدون هیچ هزینه‌ای دشمن حدود ۱۱ هزار کیلو اورانیوم غنی‌شده را از کشور خارج کرد اما با جنگ‌های اخیر، حتی نتوانست به حدود ۴۰۰ کیلو اورانیوم باقی‌مانده دست پیدا کند. این تنها یکی از دلایلی است که گفته می‌شود برجام خسارت محض بود.

حالا ظریف، بانی آن خسارت و خطای محاسباتی، در روزهای اخیر فریاد می‌زد که: «اصلا به اندازه کافی اورانیوم نداریم که بتوانیم سلاح بسازیم»! البته که ایران به فتوای رهبری شهید به‌دنبال ساخت سلاح نبود؛ اما نفس وجود آن مواد در داخل، بازدارنده بود؛ و مانع جنگ؛ همین یکی از راه‌هایی است که اثبات کنیم رویه‌ای که تسلیم‌طلب‌ها و غربگراها رفتند جنگ آورد؛ در حالی که مردم را از وقوع جنگ در صورت رای‌آوری رقیب سیاسی می‌ترساندند. البته این موضوع در حد یک ادعای روی کاغذ نماند و با بازگشت ظریف کابینه‌چین و عراقچی وزیر، تا به اینجا در این ۲سال و اندی، سه مرتبه جنگ میانه مذاکره و تفاهم رخ داده.

طبیعتا باید خطاها اصلاح ومرتکبین مجازات می‌شدند اما حالا غربگراها مشغول بزک و آرایش آن خطا هستند؛ ظریف در کلیپی که اخیرا از صحبت‌های دو سال پیش او (قبل از جنگ‌ها) پخش شد، گفت: «همیشه می‌خواهیم بگوییم که “برجام خوب بود یا بد بود و نباید اشتباهات آن را تکرار کنیم”؛ چرا اتفاقا صدتا (اشتباه) دیگه‌‌اش را هم تکرار می‌کنیم» که تا اینجا سه مرتبه آن با مذاکرات و تفاهم برجامی و بدتر از آن تکرار شده‌اند و هر بار جنگ آورده‌اند.

اعمال حاکمیت بر تنگه هرمز در این مدت طولانی ۸ماهه ثابت کرد غربگراها تراز قدرت ایران را نشناخته بودند و هنوز هم با نسخه‌پیچی امتیازدهی و بازگشایی آن، تسلیم برای این مردم برانگیخته‌شده و شکست‌ناپذیر تجویز می‌کنند. تکرار خطای محاسباتی حالا یعنی دقیقا همین که در تراز این مردم و قدرت واقعی آنان اقدام نشود؛ واضحا مذاکرات بدشکل و بدموقع، که هر بار بر تمدید چرخه باطل مذاکره -جنگ -آتش‌بس مهر می‌زند، هم‌سطح قدرت واقعی آنان نیست.