بازدارندگیِ وجودی

بن‌بستِ محاسباتِ مادیِ کدخدا

ترامپ با همان منطقِ تاجرمسلکانه و نگاهِ هالیوودی‌اش به صحنه آمده بود تا به خیال خود، اراده‌ی یک ملت را در چهار روز به زانو درآورد؛ اما او که عادت کرده در تقویمِ استکباری‌اش برای ذلتِ ملت‌ها زمان‌بندی کند و از ونزوئلا تا مکزیک را در چرتکه‌ی معاملاتش بالا و پایین کند، حالا در مقابل صخره‌ی سختِ واقعیت به لکنت افتاده است. لاف‌های چهار روزه‌ی او خیلی زود جای خود را به ابهام‌های چندماهه داد، چرا که بشرِ غربی و ساختارِ فرسوده‌ی استکبار، اساساً برای «صبرِ راهبردی» و نبردِ فرسایشی طراحی نشده است. امروز صهیونیست‌ها و اربابانِ آمریکایی‌شان که با اعتمادبه‌نفسِ کاذب عربده می‌کشیدند، سرشان به سقفِ واقعیتی خورده است که در آن قیمتِ انرژی سر به فلک کشیده و پدافندهای پرطمطراق‌شان، یکی پس از دیگری در حال تخلیه و فروپاشی است. این همان سرنوشتِ تکنولوژیِ منهای توکل است که برای نبردِ بلندمدت با ایمانِ مردم هیچ تدبیری ندارد.
در این میان، ورود مقتدرانه‌ی حزب‌الله و بارانِ موشکی و پهپادی بر سرِ غاصبان، باطلی بود بر سِحرِ یک‌ساله‌ی دشمن؛ آن هم در شرایطی که جریاناتِ غرب‌زده و کج‌فهم با «دیپلماسیِ التماسی» و وادادگی، لبنان را به جولانگاهِ حملاتِ بی‌محابای دشمن بدل کرده بودند.
مقاومت ثابت کرد که امنیت نه از راهروهای سازمان‌های بین‌المللی، که از میدانِ نبرد و ایستادگی استخراج می‌شود. تجربه‌ی جنگ ۳۳ روزه و نبردهای پیروزمندِ حماس نشان داده است که هرچه زمان بگذرد، رژیمِ رو به زوالِ صهیونیستی در باتلاقِ ضعف، بیشتر فرو خواهد رفت؛ به شرط آنکه جبهه‌ی حق با هم‌آواییِ کامل، گلوی استکبار را بفشارد. ترامپ که روزی با رؤیای «سوریه‌سازی» و «ونزوئلایی کردنِ» ایران و راه انداختنِ جنگِ شهری به میدان آمد تا دارایی‌های این ملت را برای نیم‌قرن بدوشد، حالا با دیوارِ سختِ مقاومت روبروست.
باید از بزک‌کنندگانِ غرب پرسید که ایستگاهِ نهاییِ این تقابل کجاست؟ بازدارندگیِ واقعی با مذاکراتِ پوشالی یا نبردهای کوتاه‌مدت حاصل نمی‌شود. ما در یک نبردِ «وجودی» هستیم؛ دشمن برای سرنگونیِ کلِ حقیقتِ ایران آمده است و بازدارندگی زمانی ایجاد می‌شود که او در محاسباتِ مادی‌اش به این یقین برسد که هرگونه تعرضی، به معنای نابودیِ مطلقِ موجودیتِ خودش خواهد بود.
برخوردِ قهارانه با مواضعِ آمریکا و بستنِ گلوگاه‌های اقتصادی دشمن، همان مسیرِ عزتی است که امنیتِ پایدار را به ارمغان می‌آورد. همان‌طور که در روزهای اولِ جنگ‌های گذشته، دشمنِ ابزارمحور کمی جلوتر بود، اما در نهایت مقهورِ قدرتِ نیروهای مؤمن شد، امروز نیز محور مقاومت با تاسی به آرمان‌های بلندِ رهبرِ شهیدمان، لرزه بر اندامِ استکبار انداخته است. پیروزی، نه یک آرزوی دور، بلکه به فضلِ الهی، واقعیتی حتمی و در دسترس است.