بعثت هنرمندان و پیروزی نهایی

امتداد تخصصی بعثت مردم

چند ماه پیش دکتر بهروز محمودی بختیاری در برنامه جام جم شبکه یک به سوالِ بی‌شرمانه دستگاه عابر بانک اعتراض کرد و گفت: وقتی کارت بانکی خود را در دستگاه عابربانک می‌گذارم اولین سوالی که از من می‌پرسد -که به خدا قسم سوال بی‌شرمانه‌ای است – این است که زبان خود را انتخاب کنید! نخبگی شاخ و دم ندارد. وقتی بین میلیون‌ها نفر شهروند فقط یک نفر به این سوال بی‌شرمانه توجه می‌کند یعنی او با بقیه افراد یک تفاوت اساسی دارد. او به جزئیات توجه می‌کند. جزئیاتی که مثل دانه‌های درون یک کپسول‌اند. خرده‌فرهنگ‌هایی که هویت می‌سازند. جزئیاتی که مهم‌اند. خیلی مهم!
سالها پیش (اواخر دهه هشتاد) سر کلاس استاد مسعود درخشان بودم که ایشان در پاسخ به این سوال که چه باید کرد تا اقتصاد مقاومتی محقق شود فرمودند باید زبان فارسی در کشور محترم شمرده شود. هیچ تابلو تبلیغاتی یا تابلو راهنمایی رانندگی یا تابلو سر در مغازه‌ها و ساختمان‌ها و … نباید به زبانی غیر از فارسی نوشته شده باشد. چرا حتی «یا اباالفضل» پشت کامیون‌ها به زبان انگلیسی نوشته می‌شود؟! چرا اسم کوچه‌ها هم به انگلیسی نوشته می‌شود؟ چرا شمارنده چراغ راهنمایی هم به انگلیسی است؟ تا این مسائل در ظاهر جزئی حل نشود فرهنگ و در ادامه آن اقتصاد ما مقاومتی نخواهد شد.
«کمپانی هند شرقی و راهبرد مک‌کولیسم» عنوان مطلبی است که در صفحات ۲۷۵ تا ۲۷۷ کتاب فریب بزرگ آورده شده است. مهم‌ترین وظیفه مک کولِی انگلیسی این بود که نظام آموزشی در شبه قاره هند را تغییر دهد. طرح استعماری مک کولِی شامل موارد متعددی است که اولین مورد آن حذف زبان فارسی و عربی و سانسکریت و جایگزین کردن آن با زبان انگلیسی است.
انگلیسی‌ها خوب می‌دانستند که اگر بخواهند جایی را استعمار کنند راهی بهتر از نفوذ فرهنگی از طریق روشنفکران غربزده نیست و مانعی بزرگتر از هویت و فرهنگ بومی آن منطقه وجود ندارد.
تا یادم نرفته بگویم که کتاب فریب بزرگ حتی یک ویرگول هم ندارد! ویرگول و برخی از علائم نگارشی از زبان انگلیسی به رسم الخط فارسی وارد شده است. جالب آنکه شما اگر ندانید متوجه این موضوع نمی‌شوید که این کتاب ویرگول ندارد. به عبارت دیگر زبان فارسی این قابلیت را دارد که نویسنده با تغییر ارکان جمله ویرگول را حذف کند. همین متنی هم که در حال خواندن آن هستید تا اینجا حتی یک ویرگول هم نداشته است.
علامه جوادی آملی «حفظه‌الله‌تعالی» در مورد اهمیت زبان فارسی و جایگاه حکیم فردوسی می‌گویند: با گریه مشکل حل نمی‌شود با حماسه مشکل حل می‌شود. جای مرحوم فردوسی در این مملکت خالی است.
مقاومت چه در اقتصاد باشد چه در فرهنگ و سیاست وابسته به هویت است و هویت وابسته به زبان. بدون پاسداشت زبان فارسی نمی‌توان انتظار داشت فرهنگ و اقتصاد و سیاست و در یک کلام نظم اجتماعی ایرانی حفظ شود و به سمت تکامل و تمدنسازی حرکت کند.
تلاشهای امام شهیدمان در پاسداشت زبان فارسی بر هیچکس پوشیده نبود و ایشان در طول حیات شریفشان نسبت به تضعیف زبان فارسی بارها نگرانیشان را ابراز کرده بودند. پیام اخیر مقام معظم رهبری به مناسبت روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی نیز در همین راستا بسیار هوشمندانه نوشته و ابلاغ شده است.
پیام ایشان شامل دو بخش بسیار مهم است. اول اشاره به اینکه زبان عنصری هویتی است که شرط لازم اقتدار و قدرت است. زبان می‌تواند قدرت بیافریند و ضربه زدن به آن قطعا قدرت و اقتدار یک جامعه را از بین می‌برد. مستکبران امروز دنیا وقتی می‌خواهند در مورد مساله قدرت حرف بزنند به عنصر زبان اشاره می‌کنند. مثلا وقتی ترامپ می‌خواهد فرانسه را تحقیر کند می‌گوید اگر آمریکا نبود امروز فرانسوی‌ها به زبان آلمانی حرف می‌زدند. به همین خاطر است که در بسیاری از کشورهای دنیا شغلی با عنوان ویراستار شهری وجود دارد که یکی از وظایفش زدودن حروف بیگانه از سطح شهر است.
دومین نکته هم مربوط به بعثت هنرمندان است. اینکه هنرمندان چه وظیفه‌ای دارند را خود بهتر می‌دانند و ورود نگارنده به این عرصه ورود مگس به عرصه سیمرغ است. اما ایشان فرموده‌اند بعثت هنرمندان در امتداد بعثت مردم است.
من می‌خواهم از این کلام رهبر حکیم انقلاب استفاده کنم و از تمام اقشار و اصناف و متخصصین مختلف بخواهم که شما هم چون هنرمندان متعهد برای خود عرصه بعثت در نظر بگیرید و در مسیر تمدن‌سازی با یکدیگر مجتمع شوید.
پزشکان متعهد مجتمع شدند و در مقابل جریان پزشکانی که بهتر است آنها را کاسبان خون بنامیم بیماران را درمان کنند. معلمان انقلابی مجتمع شوند و دانش‌آموزان از طبقات محروم را دست گرفته و بالا بکشند.
همچنین مهندسان و بازاریان و کارمندان و وکلا و شاغلین متعهد در سایر اصناف در امتدادِ بعثت مردم باید بپاخیزند و به داد مستضعفین برسند و قیام به قسط کنند. مگر نه اینکه هدف از بعثت انبیاء چیزی جز لیقوم‌الناس بالقسط نبوده است؟ اقتصاددانان انقلابی در برابر اقتصاد آمریکایی مبعوث شوند و شعار مرگ بر اقتصاد آمریکایی را از خیابان تا میدان عمل محقق کنند. با لیبرالیسم اقتصادی که تیشه بر ریشه اصل این نهضت می‌زند مقابله کنند و جلوی طرح‌هایی شبیه کودتای اقتصادی دی‌ماه بایستند تا ۲۲ تیر مانند ۱۵ دی‌ماه نشود و نتایج مشابه آن حاصل نگردد.
در حقیقت بعثت مردم یک بُرش تخصصی خورده و این رسالت اتمام و اکمال نخواهد یافت مگر با استقامت در همه عرصه‌ها برای مقابله با دشمنان خارجی و امتداد دشمن خارجی در داخل. همان نکته‌ای که در انتهای پیام رهبر انقلاب مورد اشاره واقع شده است. در مقابل تهاجم دشمنان به استقلال تمدنی باید ایستاد و از هویت و نظم اجتماعی ایرانی اسلامی در تمام عرصه‌ها دفاع کرد. این فقط شامل زبان فارسی و تکلیف هنرمندان نمی‌شود بلکه در همه جوانب تمدنی شامل اقتصاد و سیاست و فرهنگ و سبک زندگی ایرانی اسلامی باید خود را نشان دهد تا مراحل باقیمانده از پیروزی نهایی پیموده شود.