یادداشت از اسماعیل بناییان – لرستان، الیگودرز
در شرایطی که موضوع حفظ وحدت و انسجام اجتماعی بارها مورد تأکید مسئولان عالی کشور قرار گرفته است، برخی تصمیمها و اظهارنظرهای اخیر دولتمردان، پرسشهایی جدی درباره نحوه مدیریت پیامدهای اجتماعی و سیاسی آنها ایجاد کرده است.
رهبر معظم انقلاب در پیام خود به مناسبت هفته دولت، بر ضرورت توجه به پیوست انسجام اجتماعی در تصمیمهای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، امنیتی و اقتصادی تأکید کرده و فرموده است: ارتکاب هر آنچه بهضرر انسجام اجتماعی باشد، ممنوع است.
در همین چارچوب، مواضع رئیسجمهور در مجمع عمومی سازمان ملل و سپس گفتوگوی او با شبکه فاکسنیوز، واکنشها و بحثهای مختلفی را در فضای سیاسی و رسانهای کشور به دنبال داشته است. پزشکیان در سازمان ملل از آمادگی ایران برای مذاکره سخن گفت و در مصاحبه با فاکسنیوز نیز بر آمادگی تهران برای ادامه مسیر توافق و کاهش سطح غنیسازی تأکید کرد، در عین حال گفت ایران جنگ را انتخاب نکرده و در صورت حمله از خود دفاع خواهد کرد.
فارغ از قضاوت درباره درستی یا نادرستی این مواضع، پرسش مهم این است که آیا میان نحوه طرح مواضع مختلف مسئولان در عرصه داخلی و خارجی، هماهنگی و انسجام کافی وجود دارد یا خیر.
این وضعیت شاید یادآور مثل معروف گاو نُهمن شیر باشد، حکایتی که در آن حاصل زحمات بسیار میتواند با یک رفتار نسنجیده از بین برود.
امروز بیش از هر زمان دیگری، جامعه نیازمند شفافیت، هماهنگی در مواضع مسئولان، پاسخگویی و توجه جدی به آثار اجتماعی تصمیمهای سیاسی و اقتصادی است.
انتقاد از عملکرد مسئولان نیز اگر مستند، منصفانه و مبتنی بر واقعیت باشد، میتواند به اصلاح امور و تقویت اعتماد عمومی کمک کند، اما درباره هر تصمیم یا اظهارنظر، باید میان نقد سیاسی و اثبات یک ادعای قطعی تفاوت قائل شد.
سؤال افکار عمومی خصوصا مردم مبعوث شده این است:
آیا تصمیمها و مواضع اخیر مسئولان، با تأکیدات مطرحشده درباره حفظ انسجام اجتماعی همخوانی دارد؟
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید