ایران را ترسوها با اسم رمز تلۀ جنگ به جنگ کشاندند
هنرنمایی جدید روزنامه شرق برای احیای منطق سوخته تله جنگ با دستاویز قراردادن پروژه آزادی ترامپ نشاندهنده تلاش سخت برای دمیدن در گفتمانی است که عملا جنگ را برای کشور به ارمغان آورد و از نظر منطقی کاملا ساقط شده است.
ادبیاتسازی با واژه تله جنگ یک تکه از همان پازل تنشزدایی است که سر بزنگاه دست ایران را برای دادن پاسخ مشروع به اقدامات گستاخانه دشمنان میبندد تا قدم قدم ما را از مواضع خود عقب براند و دشمن را نسبت به اینکه با حداقل آسیب میتواند بدترین لطمات را به ایران وارد نماید حریصتر کند.
شاید اگر در بهار 96، زمانی که در مناظرات انتخاباتی یک کاندیدا بر روی آنتن زنده پروژه موشکی ایران را مورد حمله قرار داد و آن را عامل بر هم خوردن قراردادی دانست که اصلا ربطی به برنامه موشکی ایران نداشت، توسط مراجع ذیصلاح مورد برخورد قرار میگرفت، مطبوعات متبوع از آنها نیز جرئت نمیکردند ادبیات ضد امنیت ملی را به این راحتی در مکتوبات و رسانههایشان منتشر کنند.
تعدد مثالها در آسیبی که استفاده از منطق تله جنگ متوجه کشور شده است آن قدر بالا هست که حتی شاید لازم باشد تقریر آن نیز جرم انگاری شود. این نوع کنش از زمانی که ریز و درشت سیاسیهای اصلاحطلب در روزهای پس از شهادت سردار دلها به دنبال تحمیل خویشتنداری بودند و سعی داشتند با فشارهای همه جانبه خود تا میتوانند واکنش نیروهای مسلح را تلطیف کنند ظاهر علنیتری به خود گرفت. در همان زمان رهبر شهید انقلاب نسبت به این موضوع واکنش نشان دادند و انتقام واقعی را اخراج آمریکا از منطقه اعلام کردند.
این منطق پوچ باعث آغاز مسیری از ترورها در سطوح بالا بود. احتمالا میزان واهمه رژیم صهیونیستی از اینکه شریک جرم ترور حاج قاسم شناخته شود در یادها هست. همین رژیم در کمتر از یکسال اقدام به ترور شهید فخری زاده در تهران کرد. اما سازندگان ادبیات تله جنگ و منطق تنش زدایی به این امید که قرار است با دولت دموکراتی که به زودی قرار است در ایالات متحده روی کار بیاید، پشت میز بنشیند، خویشتنداری را دوباره در دستور کار قرار میدهد.
بعد از عملیات طوفان الاقصی و گسترده شدن درگیریها در منطقه میزان جسارت رژیم روز به روز بیشتر میشود. رژیم به سفارت ایران در سوریه حمله میکند و مشت ایران برای اولین ضربه مستقیم به وی گره میشود. مدتی بعد در حادثهای مشکوک رئیس جمهور ایران به شهادت میرسد و دوباره تله جنگیها به روی کار میآیند. رژیم صهیونیستی در فردای روز تنفیذ رئیس جمهور جدید مجدد شانس خود را امتحان میکند. اسماعیل هنیه که برای مراسم تحلیف رئیس جمهور به ایران آمده بود، فردای مراسم در محل اقامت خود در تهران به شهادت رسید. اما گویا ابعاد پاسخ به این اقدام به جای اینکه در جلسه با نیروهای نظامی بررسی شود، با معادلات سیاست خارجی بررسی میشود. چند هفته بعد سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان توسط رژیم صهیونیستی به شهادت میرسد.
علی مطهری نماینده اصلاحطلب سابق تهران همان روز در صفحه شخصی خود در این باره مینویسد: تعلل ایران در پاسخ به ترور شهید اسماعیل هنیه در تهران در حالی که دنیا منتظر پاسخ ایران بود، باعث شد رژیم صهیونی جرأت پیدا کند که سید حسن نصرالله را هم ترور کند. ما فریب آمریکا را خوردیم که پی در پی پیام فرستاد که نزنید هفته دیگر آتشبس را برقرار میکنیم. «الامور مرهونة باوقاتها»
ایجاد این معادله در ذهن دشمن که اولویت تصمیمگیران پس از وارد شدن هزینه، سوق دادن روند به سمت کاهش تنش است و نه تلافی، باعث میگردد که این امکان را برای خود قائل باشد که برای مرحله بعدی ضربه سهمگینتری را برنامه ریزی کند و چندماه بعد اولین جنگ رسمی علیه ایران توسط رژیم صهیونیستی در بامداد 23 خرداد 1404 آغاز گردد و سایه جنگ بر کشور حاکم گردد.
اکنون بعد از پشت سر گذاشتن دو جنگ تحمیلی توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی، بزدلانی که باعث تحمیل این هزینه به کشور بودند مجدد عرصه را فراهم دیدهاند تا حماقتهای باطل خود را بار دیگر به زبان بیاورند
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید