گفتگو و تبادل نظر چهار ساعته فعالان میادین با نماینده رهبر معظم انقلاب در شورای عالی امنیت ملی
دکتر سعید جلیلی در دیدار با جمعی از فعالان میادین و تجمعات مردمی، ضمن شنیدن دیدگاه‌ها، پیشنهادها و مسائل مطرح‌شده از سوی حاضران، حضور مستمر مردم در میدان را پدیده‌ای ارزشمند و کم‌نظیر توصیف کرد و بر ضرورت شناخت ابعاد اجتماعی، فرهنگی و تمدنی آن و بهره‌گیری از ظرفیت‌های این حرکت مردمی تأکید کرد.
دکتر جلیلی روز یکشنبه ۲۶ مهرماه در جلسه با جمعی از فعالان میادین و تجمعات مردمی حضور یافت و پای صحبت‌ها و دغدغه‌های آنان نشست. در این دیدار، فعالان حاضر به بیان تجربه‌ها، مسائل و پیشنهادهای خود درباره فعالیت‌های میدانی پرداختند و جلیلی نیز در بخش پایانی جلسه، ضمن قدردانی از تلاش‌های آنان، به تبیین ابعاد مختلف این حرکت و الزامات تداوم و تقویت آن پرداخت.
نماینده مقام معظم رهبری در شورای عالی امنیت ملی در این جلسه اظهار داشت:
کسانی که امروز در حوزه جامعه‌شناسی فعالیت دارند یا مدعی شناخت این عرصه هستند، در شناخت این پدیده بسیار عقب‌تر از خود آن حرکت کرده‌اند. آن‌ها هنوز نتوانسته‌اند به‌درستی آنچه را در این بیست‌وچند شب، و در مجموع این ۲۳۲ شب، در کشور ما تجلی پیدا کرده است، بشناسند.
حضور مردم در میدان را نمی‌توان صرفاً یک حرکت سیاسی یا مقطعی دانست، بلکه باید آن را پدیده‌ای اجتماعی و تمدنی با ریشه‌های عمیق دینی و فرهنگی ارزیابی کرد.
گاهی برخی دوستان می‌پرسند که آثار این حضور چیست و مردم با این کار چه نتیجه‌ای به دست آورده‌اند. به نظر من، یکی از آثار مهم آن را باید در همین مسئله دید که حتی کسانی که از نظر فرهنگی فاصله زیادی با ما دارند، امروز این حرکت را مشاهده می‌کنند و آن را تحسین می‌کنند.
برای نمونه، در ملاقات‌هایی که آقای پوتین با برخی مسئولان ما داشته، اظهاراتی مطرح شده که نشان‌دهنده تعجب و شگفتی او از این حرکت بوده است. این نکته را عرض می‌کنم تا تصور نکنیم که مردم به میدان آمده‌اند و چون نتیجه‌ای فوری و ملموس نمی‌بینند، پس کارشان بی‌اثر بوده است.
گاهی در سفرهایی که به شهرستان‌ها می‌رویم، شاهد صحنه‌هایی بوده‌ام که برای من بسیار تأثیرگذار بوده است. چند بار پیش آمده که حدود ساعت یازده‌ونیم شب یا دوازده شب، از جاده‌ای عبور می‌کردیم و در پلیس‌راه یک شهرستان بسیار کوچک می‌دیدیم که عده‌ای از مردم جمع شده‌اند و پرچم در دست دارند. نه دوربینی هست، نه عکسی گرفته می‌شود و نه کسی برای ثبت و انتشار آن حضور دارد.
در چنین صحنه‌هایی، اخلاص انسان را به یاد می‌آورد. عظمت کار، به این نیست که دوربینی حضور داشته باشد یا کسی آن را ثبت کند. خود عمل صالح، انسان را بالا می‌برد: «إِلَیهِ یَصعَدُ الکَلِمُ الطَّیِّبُ وَالعَمَلُ الصّالِحُ یَرفَعُهُ».
در همان پلیس‌راه، زن و مرد، کودک و فرزند، کنار یکدیگر جمع شده‌اند و پرچم در دست دارند. ممکن است هیچ‌کس جز خودشان و خداوند شاهد آن صحنه نباشد؛ اما همین رفتار، یاد خدا را به عرصه اجتماع می‌آورد.
مساجد به چشمه‌هایی تبدیل شده‌اند که نیروهای حاضر در میدان و خیابان از آن‌ها جاری می‌شوند. سرچشمه این حضور خیابانی کجاست؟ همین مساجد و همین نگاه دینی است که این حرکت را تغذیه می‌کند و به آن شکل می‌دهد.
اگر برخی دوستان می‌گویند این حضور گاهی به دورهمی شباهت پیدا می‌کند، باید توجه داشته باشیم که همین دورهم بودن نیز موضوعیت دارد.
دشمن برای آنکه جامعه، جوانان، زنان و مردم را از این پیوندهای اجتماعی دور کند، هزینه‌های فراوانی کرده و برنامه‌ریزی‌های گسترده‌ای داشته است. در مقابل، امروز با پدیده‌ای روبه‌رو هستیم که از منظر اجتماعی، شکل تازه‌ای از حضور را به نمایش می‌گذارد.
یکی از ویژگی‌های مهم این پدیده، حضور خانوادگی در سیاست است. این مسئله بسیار بزرگ و قابل توجه است. خانواده، به‌عنوان یک مجموعه، با تمام ظرفیت‌های خود وارد عرصه سیاسی می‌شود.
رهبری از ما خواسته‌اند در تراز تمدنی نقش‌آفرینی کنیم. وقتی این نگاه امتداد پیدا می‌کند، حضور در خیابان و میدان نیز باید در همین تراز باشد، نه در سطح بازی‌های سیاسی روزمره.
باید این فرصت و این میدان را از جنبه‌های مختلف قدر بدانیم. من این موضوع را به عالمان دینی نیز عرض می‌کنم؛ زیرا این پدیده جای بحث و کار فراوان دارد. اگر به جاری شدن نماز در عرصه‌های دیگر توجه کنیم، می‌بینیم که چه مسئولیت‌های گسترده‌ای در همین میدان تعریف می‌شود و چه ظرفیت‌هایی برای فعالیت و پیگیری موضوعات مختلف وجود دارد.
از منظر جامعه‌شناختی نیز این پدیده ابعاد متعددی دارد. دانشگاهیان ما باید به این ابعاد توجه کنند و درباره آن‌ها مطالعه داشته باشند.
میادین مردمی می‌توانند بستری برای پیگیری مسائل محلی، طرح مشکلات مردم و مشارکت در حل آن‌ها باشند؛ بدون آنکه برای هر اقدام مردمی لزوماً به ساختارهای سازمانی و تشکیلاتی وابسته بود.
هر محله و شهر، متناسب با شرایط و نیازهای خود، می‌تواند شیوه‌های متفاوتی برای حضور و مشارکت مردم طراحی کند.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید