(function (){ const head = document.getElementsByTagName("head")[0]; const script = document.createElement("script"); script.type = "text/javascript"; script.async = true; script.src = "https://s1.mediaad.org/serve/asre-iranian.ir/loader.js"; head.appendChild(script); })();
امروز: 1405/06/01 ساعت : 23:55
  • تماس با ما
  • تبلیغات
  • صدای پرطنین سیمای پرفروغ؛ بررسی جایگاه رسانه ملی در نبرد تمدنی

    نویسنده: خدابخش عبدلی، استان قم، شهر قم

    پیش‌درآمد: سنگری که تسخیرناپذیر ماند

    در طول ده‌ها سال پس از انقلاب شکوهمند اسلامی، دشمنان در همه عرصه‌ها و ساحت‌ها تاختند و میدان‌داری کردند؛ هرچند این میدان‌داری، گاه به میدان‌خواری انجامید. در سیاست، از آن سوی غرب‌گدایی افتادند و در فرهنگ، از این سوی غرب‌گرایی! در اقتصاد، نسخه‌های تئوریک مغزهای فسیل‌شده را بر جامعه تحمیل کردند و آن را – آن‌هم وقتی هوس قله در سر بود – به اینجا رساندند که دشمن، صدایش برای ما، برای ما که صدایمان کلفت بود برایش، اما کلفت شد صدایش برای ما، هرچند موقت و متوهمانه!

    اما هرچه که بود و هرچه شد، نتوانستند و نشد و نگذاشتند این سنگر صدا و این قلعه خوش‌سیما به تسخیر بی‌ارزشی‌ها و بی‌ارزش‌ها درآید. این رسانه، همیشه پیامبر و پیام‌آور خیر و امید بود و جعبه جادویی نشاط و زندگی برای این مردم مظلومِ ناامید از هرکه و هرچه و هرجا، اما امیدوار به پروردگار واحد و موحددوستِ پرورنده یکتا.

    ضعف بود، قوت هم بود. نمودار سینوسی حرکتش، اما هرگز نایستاد. این قطار خوش‌قد و بالای جمهوریت و اسلامیت، همواره با نغزگویی و نقض‌کوبی، کاستی‌ها و نقص‌ها را رفع کرده است. چه زیبا و حکیمانه فرمود آن امام عظیم‌الشان راحل که صدا و سیما دانشگاه است و دانشگاه بوده و هست؛ چرا که گاهش را در صفحه زمان و مکان، علم و دانش قرار داده و علم، سلطان است و سلطنت یعنی تسخیر قلب‌ها و ذهن‌ها و تسخیرناپذیری!

     هنر وقتی تقدس خواست و مقدس بودنش را فهمید، هویت یافت و هویت‌بخش شد و چنین هویت‌دهنده باهویتی، هرگز در بی‌هویتی‌ها و هوچی‌گری‌ها گم نمی‌شود. شکر خدای را که چنین هست هنوز و چنین خواهد تداوم یافت با حیات پرشکوه انقلاب اسلامی.

    بخش اول: رسانه ملی در ترازوی انقلاب؛ از دانشگاه تا دژ مستحکم

    ۱-۱. صدا و سیما؛ دانشگاهی به وسعت یک ملت

    امام خمینی(ره)، بنیانگذار جمهوری اسلامی، در کلامی ماندگار، صدا و سیما را «دانشگاه» معرفی کردند. این تعبیر، نه یک توصیف ساده، که یک راهبرد و یک مأموریت بزرگ را ترسیم می‌کرد. دانشگاه، جایگاه علم، معرفت، تربیت و آگاهی‌بخشی است. صدا و سیما نیز به عنوان یک «دانشگاه عمومی»، وظیفه دارد تا با تولید محتوای علمی، فرهنگی و تربیتی، به رشد فکری و معنوی جامعه کمک کند. این نگاه، صدا و سیما را از یک رسانه صرفاً اطلاع‌رسانی، به یک نهاد فرهنگی-تربیتی ارتقا می‌دهد که مسئولیت سنگین «جامعه‌پردازی» و «تمدن‌سازی» را بر عهده دارد.

    ۱-۲. «و اعدوا لهم ما استطعتم من قوه»؛ قدرت رسانه‌ای در نبرد تمدنی

    در شرایط جنگ ترکیبی و نبرد تمدنی کنونی، که دشمنان صهیونی-آمریکایی با تمام توان وارد میدان شده‌اند، «قوّه» تنها به توان نظامی و اقتصادی محدود نمی‌شود. یکی از بارزترین مصادیق «قوّه» در عصر حاضر، قدرت رسانه‌ای است. خداوند در آیه ۶۰ سوره انفال می‌فرماید: «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ… تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ». صدا و سیما به عنوان یک «رسانه ملی»، یکی از مهم‌ترین ارکان این قدرت بازدارنده است که می‌تواند با «جهاد تبیین»، «افشاگری مستند» و «روایت‌گری حماسی»، دشمن را در جنگ روایت‌ها شکست دهد. هرگونه ضعف در این حوزه، به معنای واگذاری میدان به دشمن است، اما هرگاه رسانه ملی با «قوّت» و «قاطعیت» وارد میدان شده، توانسته است سپر دفاعی محکمی در برابر تهاجم فرهنگی و شناختی دشمن ایجاد کند.

    بخش دوم: هجمه‌های همیشگی و پاسخ‌های قاطع

    ۲-۱. جنگ روایت‌ها و نبردِ حقیقت

    در طول سال‌های گذشته، به‌ویژه در مقطع کنونی و در نبرد موجودیتی-تمدنی با دشمن آمریکایی-صهیونی، هجمه‌های بی‌امانی علیه رسانه ملی صورت گرفته است. دشمن با بهره‌گیری از شبکه‌های اجتماعی، رسانه‌های معاند و جنگ شناختی، به دنبال تخریب اعتماد عمومی به صدا و سیما و تضعیف نقش آن در «جهاد تبیین» بوده است. هدف دشمن و منافقان داخلی، خالی‌کردن این «دژ مستحکم» از محتوای انقلابی و تبدیل آن به یک رسانه‌ی صرفاً سرگرم‌کننده و بی‌اثر است. اما تجربه نشان داده که هرگاه رسانه ملی با «صدای پرطنین» و «سیما و چهره‌ای پرفروغ» وارد میدان شده، توانسته است در برابر این هجمه‌ها ایستادگی کند و نقش تاریخی خود را به عنوان «پیامبر و پیام‌آور خیر و امید» حفظ نماید.

    ۲-۲. ضعف‌ها و قوت‌ها؛ از نقد تا اصلاح

    رسانه ملی، مانند هر نهاد انسانی دیگری، همواره با فراز و نشیب‌هایی همراه بوده است. گاه «ضعف»هایی در برنامه‌سازی، نگاه‌های جناحی یا عدم هماهنگی با نیازهای روز جامعه، در آن دیده شده است. اما این ضعف‌ها هرگز نتوانسته است «قوت»های آن را تحت‌الشعاع قرار دهد. قوت‌هایی نظیر

    • پشتیبانی از جبهه مقاومت: پوشش گسترده و حماسی از مبارزات محور مقاومت و افشای جنایت‌های رژیم صهیونیستی.
    • ترویج گفتمان انقلابی: تولید محتواهای فاخر در حوزه فرهنگ مقاومت، ایثار و شهادت.
    • تقویت وحدت ملی: تلاش برای ایجاد گفتمان وحدت و پرهیز از تفرقه در شرایط بحرانی.
    • افشاگری مستند: روایت دقیق و مستند از جنایت‌های دشمنان و خنثی‌سازی پروپاگاندا.

    رسانه ملی همواره با «نغزگویی و نقض‌کوبی» کاستی‌ها را رفع کرده و در مسیر تعالی گام برداشته است. همان‌گونه که نمودار حرکت آن، با وجود فراز و نشیب‌ها، هرگز متوقف نشده و قطار جمهوریت و اسلامیت با قدرت به مسیر خود ادامه داده است.

    بخش سوم: نگاه به آینده؛ پایدار و پرشکوه

    در شرایط کنونی که دشمنان با تمام قوا در تلاش برای تخریب هویت فرهنگی و انقلابی ایران هستند، جایگاه صدا و سیما بیش از هر زمان دیگری حائز اهمیت است. این رسانه باید با «قوّت» و «قاطعیت» بیشتری به «جهاد تبیین» بپردازد و با «افشاگری مستند»، چهره واقعی استکبار را به جهانیان نشان دهد. از سوی دیگر، باید با بهره‌گیری از هنر متعهد و تولید محتوای فاخر، «امید» را در جامعه زنده نگه دارد و به عنوان یک «جعبه جادویی نشاط و زندگی»، نقش خود را در ایجاد فضای امید و انگیزه در میان مردم ایفا کند.

    همان‌گونه که هنر در سایه تقدس، هویت‌بخش می‌شود، رسانه ملی نیز در سایه التزام به ارزش‌های انقلابی و اسلامی، به یک «سپهر تسخیرناپذیر» تبدیل می‌شود که هیچ‌گاه در بی‌هویتی‌ها و هوچی‌گری‌های دشمنان خارجی و خارجی‌های داخل، گم نخواهد شد.

    خدابخش عبدلی

    ثبت دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    پیشنهاد و نظر شما در مورد این مطلب:

    برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید

    دیدگاه جدید

    برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید

    ℹ️

    پیام سیستم