قیام پانزده تیر

ملت بزرگ ایران، بزرگ ترین تشییع و بدرقه تاریخ را رقم زدند و عظمت یک ملت مبعوث شده را به رخ جهانیان کشیدند. ایران سراسر در رثا و خونخواهی امام شهیدش برخاست و این خیزش بی نظیر ملت آنچنان عظمت داشت و آنچنان پرشکوه بود که دیگر نمی توان آن را نادیده گرفت، نه توسط رسانه های خارجی و نه حتی توسط روشنفکران و سیاست مدارانی که شیوه مرسوم شان نادیده گرفتن مردم بوده است. شعارهایش نیز آنچنان رسا و بلند بود که نمی توان آن را نشنیده گرفت، و چنان پیام روشن و صریحی داست که نه می توان آن را مصادره کرد و نه تفسیر به رأی. و با چنان جمعیتی به میدان آمدند که هیچ روشنفکر برج عاج نشینی و سیاستمدار کاخ نشینی نمی تواند برچسب اقلیت و افراطی به آن بزند.
تجدید بیعت میلیونی مردم با امام شهید بار دیگر ثابت کرد که مردم زودتر از بسیاری از روشنفکران و دولتمردان به بن بست بودن برخی سیاست ها پی می برند و برای خروج از آن، تداوم راه قائد شهید را مطالبه کردند. قیام پانزده تیر، نهیب بلندی به مسئولانی بود که همچنان در اعتماد به مردم تردید دارند و به جای تکیه بر ظرفیت های بی نظیر آنها، چشم به اراده خارجی دوخته اند.
نهضت پانزده تیر، درس بزرگی برای روشنفکرانی است که بیش از آنکه دغدغه جامعه را داشته باشند، نگران اندیشه های خودشان هستند، و به جای آنکه از حقیقت دفاع کند، مدافع بافته ها و ساخته های ذهنی خودشان هستند. اگر صدای مردم در پانزدهم تیر به گوش روشنفکران و مسئولان نرسد، بعید است صدای دیگری را بشنوند. قیام مردمی پانزده تیر باید در تقویم ثبت شود به نام بیعت با ولایت، مقاومت و استکبارستیزی، چرا که همانند قیام پانزده خرداد، آغاز یک نهضت مردمی به ولایت و رهبری میراث دار امامین انقلاب است. در این روز خون تازه ای در رگ های انقلاب جریان یافت که آغازگر نظم جدیدی بر پایه جمهوریت و اسلامیت خواهد شد.
همانطور که مسئولان باید گاهی صندلی های ریاست را رها کرده و به میان مردم بروند، روشنفکران نیز باید تخت های پروکروستی خود را کنار بگذارند، تخت هایی که در آن حقیقت را سر می برند تا به قامت اندیشه کوتاه شان درآید. جامعه به روشنفکرانی نیاز دارد که صدای مردم را بشنوند، و تک گویی را کنار گذاشته و به گفتگو با مردم بنشینند، نه آنکه در حلقه های بسته خود به گفتگو با خودشان بنشینند و نسخه شان را برای مردم بپیچند.
مردم در نهضت پانزده تیر خطاب به نخبگان سیاسی و فکری فریاد زدند که چقدر در میان مردم بوده اید که از زبان مردم سخن می گویید؟ مردم به روشنفکران و اندیشمندانی نیاز دارد که نظرات و نظریه هایش را با تجربه و واقعیت اصلاح کنند، نه آنکه واقعیت را منطبق بر نظرات شان کنند. چرا که مشکل از همین جا آغاز می‌شود که به جای آنکه باورها به محک تجربه و واقعیت آزموده شود، تجربه و واقعیت مطابق باورها بازتفسیر می شود.
مردم در قیام پانزده تیر، درس شجاعت، آزادگی و مقاومت دادند. آنها وحدت را معنا کردند که نه به معنای توافق بر هر امر قابل وفاقی، که وحدت و یکپارچگی در تبعیت از ولایت است. مردم در یوم الله پانزده تیر، حکمت سیاسی قرآنی را در عمل پیاده کردند، باشد که هم در نظر چراغ راه روشنفکران باشد و در یک نهضت فکری برای تثبیت نظم نو و تمدن نوین اسلامی امتداد پیدا کند و هم در عمل سرلوحه عمل و اقدام دولتمردان قرار گیرد.